12 आर उनकिन मोदरे हुडिञिच् दो आपाते मेतादेया, ‘ए बाबा आमाक् धोन दुरिब रेयाक् इञरे पाड़ावकोक् बाखरा देन एमका़तिञमे।’ आदो आयाक् ताहेंकानतायाक्ए हा़टिञात्किना। 13 खानगे थोड़ा दिन तायोमते उनि हुडिञिच् होपोन दो सानामाक्को सामटावकाते मित्टेच् सा़ङगिञ दिसा़मतेये ओडोक चालावेना आर ओंडे रिजरोङते ताहेंकानतायाक्ए ताहास नाहास चाबाकेदा। 14 आर सानामाक्कोय उबला़डुबला़केत्ताय खान ओना दिसा़मरे आ़डिआँट आकाल होयेना आर उनि दो रेङगेजोक्ए एहोप् एना। 16 आर सुकरिकोको जोमेत् ताहेंकान चोकलाक्कोते आयाक् लाच् पेक्रेच्ए गागोजोक्कान ताहेंकाना आर ओकोय हों चेत् हों बाको एमायकान ताहेंकाना। 17 आदो चेतावेनतेये मेनकेदा, आ़पुञरेन उना़क् उना़क् मुनिसको दो सारेड़ोक् लेका जोमाक् मेनाक्ताकोवा, मेनखान नोंडे इञ रेङगेच्तेञ गुजुक् काना। 18 बेरेत्काते आ़पुञ ठेनिञ चालाक्आ आर इञ मेताया, ए बाबा, सेरमा रेयाक् आर आम सामाङरेञ का़इ आकादा।
20 "खानगे बेरेत्काते आच् आपात ठेने हेच्एना। मेनखान सा़ङगिञरेये ताहेंकानरेगे आपात दोए ञेल ञाम केदेया आर माँयाँ हेच् आदेया आर ञिर सेनकातेये कोके केदेया आरे चोक् चोक्आदेया।