Ang Kasuko sa Ginoo sa Nineve
2 Ang Ginoo abughoan ug gapanimalos nga Dios;
Ang Ginoo mohimo sa panimalos ug puno sa kapungot.
Ang Ginoo manimalos sa iyang mga kontra
ug nagpahungaw sa iyang kasuko sa iyang mga kaaway.
3 Ang Ginoo dili daling masuko apan hilabihan ang iyang gahom;
Silotan gayod sa Ginoo ang mga sad-an.
Iyang gipakita ang iyang gahom sa alimpulos ug sa unos,
ug ang mga panganod mga abog sa iyang tiil.
4 Gibadlong niya ang kadagatan ug nauga kini;
Gipauga niya ang mga kasapaan.
Ang Basan ug Carmel nangalaya
ug ang pagpamulak sa Lebanon nahanaw.
5 Ang mga kabukiran nauyog sa iyang atubangan
ug ang kabungtoran natunaw palayo kaniya.
Ang kayutaan mikurog sa iyang presensya;
ang kalibotan ug ang tanan nga nagpuyo niini.
6 Kinsay makabarog sa iyang kayugot?
Kinsay makabarog sa iyang hilabihang kasuko?
Ang iyang kapungot iyang gibubo sama sa kalayo.
Ang mga bato nadugmok sa iyang atubangan.
7 Maayo ang Ginoo;
lig-on siya nga dalangpanan sa panahon sa kasamok,
moatiman siya sa mga mosalig kaniya.
8 Apan uban sa dili mapiog nga baha
iyang taposon ang Nineve;
iyang gukdon ang iyang mga kontra ngadto sa gingharian sa kangitngit.