Resultados da busca por "fé"

1Kæru bræður og systur, þegar ég kom til ykkar fyrst, þá notaði ég ekki háleit orð og snilldarlegar hugmyndir til að flytja ykkur boðskap Guðs.

5Þetta gerði ég af því að ég vildi að trú ykkar væri byggð á Guði einum, en ekki á háleitum hugsjónum einhvers manns.

9Það er þetta sem átt er við þegar Biblían segir að enginn maður hafi nokkurn tíma séð, heyrt eða jafnvel ímyndað sér allt það dásamlega sem Guð hefur í hyggju handa þeim sem elska Drottin.

4Hann féll til jarðar og heyrði rödd sem sagði: „Páll, Páll! Hví ofsækir þú mig?"

18Jafnskjótt fékk Páll sjónina (það var eins og hreistur félli af augum hans) og …

28Þá tóku þeir við honum og eftir það var hann stöðugt með hinum trúuðu

31Um þessar mundir fékk kirkjan frið í Júdeu, …

39Pétur féllst á það og þegar …

41en Pétur rétti henni höndina og reisti hana á fætur. Síðan kallaði hann á trúaða fólkið og ekkjurnar og sýndi þeim hana.

42Fréttin barst um bæinn eins og eldur í sinu og margir tóku trú á Drottin.

11og stúlkunni fært höfuð hans á fati. Hún afhenti síðan móður sinni það.

13Þegar Jesús fékk fréttirnar hélt hann, á bátnum, á óbyggðan stað til þess að geta verið einn. Þegar fólkið sá hvert hann fór, streymdi það þangað landleiðina úr þorpunum.

18„Komið með það hingað," sagði Jesús,

31Jesús rétti honum samstundis höndina og dró hann upp. „Þú hefur litla trú," sagði Jesús. „Af hverju efaðist þú?"

9og flýttu sér aftur til Jerúsalem til að segja lærisveinunum ellefu – og öllum hinum – hvað gerst hafði.

38„Hvers vegna eruð þið hræddir?" spurði hann. „Hvers vegna efist þið um að þetta sé ég?

41Þarna stóðu þeir og vissu ekki hverju þeir ættu að trúa. Þeir voru í senn fullir gleði og efasemda. „Hafið þið nokkuð að borða?" spurði Jesús.

3Elska þín og náð vara að eilífu og trúfesti þín stendur óhögguð eins og himinninn.

12Himinninn og jörðin, allt er það þitt. Þú skapaðir það.

18Þú ert styrkur þeirra. Þetta er undursamlegt! Já, við hressumst og gleðjumst því við vitum að þú hefur velþóknun á okkur!

4Þegar Jesús fékk skilaboðin, sagði hann: „Þessi veikindi munu ekki enda með dauða, heldur er þeim ætlað að verða Guði til dýrðar og vegsama mig, son Guðs."

25„Ég er sá sem reisi hina dauðu og gef þeim líf," sagði Jesús. „Hver sem trúir á mig mun lifa þótt hann deyi.

27„Já, herra," svaraði hún, „ég trúi að þú sért Kristur, sonur Guðs, sem koma átti í heiminn."

40„Sagði ég þér ekki: „Ef þú trúir, muntu sjá dýrð Guðs?" " spurði Jesús.

1Kæru vinir í Róm.Þetta bréf er frá mér, Páli, þjóni Jesú Krists. Guð hefur kallað mig til að boða trú og sent mig til að flytja gleðiboðskap Guðs.

8Fyrst vil ég segja ykkur að þið eruð á allra vörum! Hvarvetna ræða menn um traust ykkar á Guði. Ég þakka Guði vegna Jesú Krists fyrir þessar góðu fréttir og fyrir hvert og eitt ykkar.

13Kæru vinir, ég vil að þið vitið að oft hef ég ætlað að koma einhverju góðu til leiðar, á sama hátt og í öðrum kristnum söfnuðum meðal heiðinna þjóða.

22Við viljum gjarnan vita hverju þú trúir, því að það eina sem við heyrum um þessa kristnu menn, er að þeir séu alls staðar fordæmdir."

24Sumir trúðu útskýringum Páls, en aðrir ekki.

26„Segðu Gyðingunum: Þið munuð heyra og sjá, en samt ekki skilja,

3Sá einn, sem elskar Guð, er opinn og móttækilegur fyrir þekkingu frá Guði.

6En við vitum að Guð er aðeins einn, faðirinn, sem skapaði alla hluti, okkur líka, og einn Drottinn Jesús Kristur, sem allt var skapað fyrir og gefur okkur líf.

11Með þekkingu þinni (um að neysla þess sé skaðlaus) veldur þú viðkvæmum trúbróður miklum andlegum skaða, manni sem Kristur dó fyrir.

8En Jesús svaraði: „Í Biblíunni stendur: „Drottin Guð þinn átt þú að tilbiðja og þjóna honum einum." "

28Við þessi orð Jesú urðu menn æfir af reiði.

30En Jesús gekk út úr þvögunni og yfirgaf þá.

7Maðurinn spratt á fætur og flýtti sér heim!

29Þá snerti hann augu þeirra og sagði: „Verði ykkur að trú ykkar."

30Á sömu stundu fengu þeir sjónina! Jesús bannaði þeim stranglega að segja frá þessu,

8Hann laust frumburði Egyptalands, bæði menn og dýr.

16– mállaus og sjónlaus skurðgoð,

17sem hvorki heyra né draga andann.

11Þetta segi ég ykkur, svo að fögnuður minn fylli ykkur – svo að gleði ykkar verði fullkomin.

12Ég krefst þess af ykkur að þið elskið hver annan jafn innilega og ég elska ykkur.

17Þetta býð ég ykkur: Elskið hver annan.

12,13Morguninn eftir, gerðu um fjörutíu Gyðingar samkomulag um að bragða hvorki vott né þurrt, fyrr en þeir hefðu komið Páli fyrir kattarnef.

20„Á morgun," svaraði drengurinn, „ætla Gyðingarnir að biðja þig að leiða Pál aftur fram fyrir ráðið, undir því yfirskyni að þeir vilji fá að spyrja hann enn frekar.

29Ég komst fljótt að því að það snerist um eitthvað í trú þeirra – örugglega ekkert sem krefst fangelsunar eða dauðadóms.

1Fylgið því fordæmi mínu eins og ég fylgi fordæmi Jesú Krists.

2Það gleður mig mjög, kæru vinir, að þið hafið munað og iðkað allt sem ég kenndi ykkur.

30Þetta er ástæða þess hve margir eru veikir og lasburða á meðal ykkar og að margir hafa dáið.

8,9Dag nokkurn þegar Sakaría var að sinna störfum sínum í musterinu – flokkur hans var einmitt á vakt þá vikuna – féll það í hlut hans að fara inn í musterið og brenna reykelsi frammi fyrir Drottni.

15því hann á eftir að verða einn af hetjum Guðs. Hann má aldrei snerta vín né sterka drykki, en þess í stað mun hann fyllast heilögum anda, meira að segja áður en hann fæðist!

31Innan skamms munt þú verða barnshafandi og eignast dreng, sem þú skalt nefna Jesú.

50Miskunn hans við þá sem trúa á hann, varir frá kynslóð til kynslóðar.

55Hann lofaði feðrum okkar – Abraham og …

64Á sama andartaki fékk hann málið og lofaði …

2En hvað um mig? Ég var kominn á ystu nöf. Það munaði engu að mér skrikaði fótur og ég félli!

10Þjóð Guðs er orðlaus og gleypir í sig boðskap þeirra.

14Allt sem ég hef upp úr því er erfiði og strit – alla daga, sí og æ!

28En hvað um mig? Ég vil komast eins nálægt Guði og ég get! Ég hef kosið að trúa á Drottin. Hann er skjól mitt. Ég vil vitna um það í allra áheyrn að margsinnis hefur hann bjargað mér á undursamlega hátt.

3„Ert þú í raun og veru sá sem við höfum beðið eftir, eða eigum við að vænta annars?"

6Segið honum líka: „Guð blessar þann sem dregur orð mín ekki í efa." "

9Eða spámann Guðs? Já, hann er meira en spámaður.

16Hvað á ég að segja um þessa þjóð? Hún er eins og börn að leik, sem segja við félaga sína:

23Pétur bauð þeim inn og þar gistu þeir um nóttina. Daginn eftir lagði hann af stað með þeim til Joppe, ásamt nokkrum öðrum trúuðum mönnum,

25Þegar Pétur gekk inn féll Kornelíus til fóta honum og sýndi honum lotningu.

26„Stattu upp, maður!" sagði Pétur, „ég er ekki Guð!"

31Hann sagði við mig: „Kornelíus, Guð hefur ekki gleymt bænum þínum né kærleiksverkum.

1Keppið eftir kærleikanum og sækist eftir gjöfum og hæfileikum heilags anda, sér í lagi spádómsgjöfinni, en hún gerir okkur kleift að flytja öðrum boðskap og skilaboð frá Guði.

18Ég er þakklátur Guði fyrir að í einrúmi tala ég tungum meira en þið öll.

32Munið að sá sem fær boðskap frá Guði, hefur líka mátt til að halda aftur af sér uns röðin er komin að honum.