João 13

Jesús þvær fætur lærisveinanna

1 Það var komið kvöld daginn fyrir páskahátíðina. Jesús vissi, að stund hans var komin að fara burt úr þessum heimi og til föðurins á himnum. 2 Þegar þeir neyttu kvöldmáltíðarinnar hafði Satan þegar skotið því að Júdasi Símonarsyni Ískaríot, að nú væri einmitt rétti tíminn til að framkvæma þá fyrirætlun sína að svíkja Jesú.

3 Jesús vissi að faðirinn hafði gefið honum allt vald og að hann var kominn frá Guði og mundi snúa aftur til Guðs.

4 Jesús stóð nú upp frá kvöldmáltíðarborðinu, fór úr kyrtlinum og batt stóran klút um mitti sér. 5 Síðan hellti hann vatni í skál og tók að þvo fætur lærisveinanna og þurrka þá með klútnum sem hann hafði um mittið.

6 Þegar hann kom að Símoni Pétri, sagði Pétur: „Meistari, ætlar þú að fara að þvo mér um fæturna?"

7 „Þú skilur þetta ekki núna en seinna muntu skilja það," svaraði Jesús.

8 „Nei," mótmælti Pétur, „þú skalt aldrei fá að þvo fætur mína!"

„Ef ég geri það ekki, getur þú ekki verið lærisveinn minn," sagði Jesús.

9 „Þá skaltu ekki aðeins þvo fæturna, heldur einnig hendurnar og höfuðið!" hrópaði Pétur.

10 „Sá sem hefur baðað sig," svaraði Jesús, „þarf aðeins á fótaþvotti að halda til að teljast hreinn. Nú ertu hreinn – en þannig er ekki með alla sem hér eru." 11 Þetta sagði Jesús, því hann vissi vel hver mundi svíkja hann.

12 Eftir fótaþvottinn fór Jesús aftur í kyrtilinn, settist niður og spurði: „Skiljið þið hvað ég var að gera? 13 Þið segið við mig: „Meistari" og „Herra" og það er rétt, því það er ég. 14 En fyrst ég, sem er herra ykkar og lærifaðir, hef þvegið fætur ykkar, þá ber ykkur einnig að þvo fætur hvers annars. 15 Ég hef gefið ykkur fordæmi – þið skuluð fara eins að. 16 Það er vissulega satt, að þjónninn er ekki meiri en húsbóndi hans, ekki er heldur sendiboðinn æðri þeim sem sendi hann. 17 Þetta skiljið þið – en farið nú eftir því og þá mun það verða ykkur til blessunar.