48 Það var hvasst á vatninu og hann sá að róðurinn var þungur hjá þeim.
Um klukkan þrjú um morguninn kom hann til þeirra gangandi á vatninu. Hann gekk til hliðar við bátinn eins og hann ætlaði fram hjá. 49 Þegar þeir sáu einhvern á gangi við bátshliðina urðu þeir ofsahræddir og æptu, því þeir héldu að þetta væri vofa 50 – þeir sáu hann allir.
Þá sneri hann sér að þeim og sagði: „Þetta er ég! Verið óhræddir." 51 Síðan steig hann upp í bátinn og þá lygndi! Lærisveinarnir sátu agndofa og skildu hvorki upp né niður í öllu þessu.