22 Strax að þessu loknu sagði Jesús lærisveinunum að fara um borð í bátinn og sigla yfir vatnið, á meðan ætlaði hann að koma fólkinu frá sér.
Jesús gengur á vatninu
23,24 Þegar fólkið var farið, fór hann upp á fjallið til að biðjast fyrir. Nóttin skall á og lærisveinarnir áttu í erfiðleikum úti á miðju vatninu. Það hafði hvesst og þeir áttu fullt í fangi með að verja bátinn áföllum. 25 Um fjögurleytið kom Jesús til þeirra gangandi á vatninu! 26 Þeir æptu af skelfingu, því þeir héldu að þetta væri vofa. 27 En þá kallaði Jesús til þeirra og sagði: „Verið óhræddir, þetta er ég!" 28 Þá hrópaði Pétur til hans og sagði: „Herra, ef þetta ert þú, leyfðu mér þá að koma til þín." 29 „Já, gerðu það. Komdu!" svaraði Jesús. Pétur steig þá yfir borðstokkinn og gekk á vatninu í átt til Jesú. 30 En þegar Pétur sá öldurótið varð hann skelkaður og tók að sökkva. „Jesús, bjargaðu mér!" hrópaði hann. 31 Jesús rétti honum samstundis höndina og dró hann upp. „Þú hefur litla trú," sagði Jesús. „Af hverju efaðist þú?" 32 Veðrið lægði um leið og þeir stigu í bátinn. 33 Hinir sem í bátnum voru sögðu þá fullir ótta og lotningar: „Þú ert sannarlega sonur Guðs!"