اول سموئیل 2

دعای حنا

1 حنا چنین دعا کرد:

«خداوند قلب مرا از شادی لبریز ساخته است،

او به من قدرت بخشیده و مرا تقویت نموده است.

بر دشمنانم می‌خندم و خوشحالم،

چون خداوند مرا یاری کرده است!

2 «هیچ‌کس مثل خداوند مقدّس نیست،

غیر از او خدایی نیست،

مثل خدای ما صخره‌ای نیست.

3 «از سخنان و رفتار متکبرانه دست بردارید،

زیرا یهوه، خدای دانا است؛

اوست که کارهای مردم را داوری می‌کند.

4 کمان جنگاوران شکسته شد،

اما افتادگان قوت یافتند.

5 آنانی که سیر بودند برای نان، خود را اجیر کردند،

ولی کسانی که گرسنه بودند سیر و راحت شدند.

زن نازا هفت فرزند زاییده است،

اما آنکه فرزندان زیاد داشت، بی‌اولاد شده است.

6 «خداوند می‌میراند و زنده می‌کند،

به گور فرو می‌برد و بر می‌خیزاند.

7 خداوند فقیر می‌کند و غنی می‌سازد،

پست می‌کند و بلند می‌گرداند.

8 فقیر را از خاک بر می‌افرازد،

محتاج را از بدبختی بیرون می‌کشد،

و ایشان را چون شاهزادگان بر تخت عزت می‌نشاند.

ستونهای زمین از آن خداوند است،

او بر آنها زمین را استوار کرده است.

9 «خدا مقدّسین خود را حفظ می‌کند،

اما بدکاران در تاریکی محو می‌شوند؛

انسان با قدرت خود نیست که موفق می‌شود.

10 کسانی که با خداوند مخالفت کنند نابود می‌گردند.

خدا بر آنها از آسمان صاعقه خواهد فرستاد؛

خداوند بر تمام دنیا داوری خواهد کرد.

او به پادشاه خود قدرت می‌بخشد،

و برگزیدهٔ خود را پیروز می‌گرداند.»