13 resultados encontrados
1ایمان یعنی اطمینان داشتن به آنچه امید داریم و یقین داشتن به آنچه که هنوز نمیبینیم.
20در اثر ایمان بود که اسحاق پسرانش، یعقوب و عیسو را در خصوص آیندهشان برکت داد.
40زیرا خدا میخواست که ایشان منتظر بمانند تا همراه ما به آن برکات بهتری برسند که او برای ما در نظر گرفته است.
20امید ما به خداوند است. او مددکار و مدافع ماست.
21او مایهٔ شادی دل ماست. ما به نام مقدّس او توکل میکنیم.
22خداوندا، محبت تو بر ما باد؛ زیرا ما به تو امید بستهایم!
1خداوند نور و نجات من است، از که بترسم؟ خداوند حافظ جان من است از که هراسان شوم؟
7ای خداوند، فریاد مرا بشنو و رحمت فرموده، دعایم را اجابت کن.
14به خداوند امیدوار باش و بر او توکل کن. ایمان داشته باش و ناامید نشو.
19تمام آفرینش نیز بیصبرانه منتظر آن روزی است که فرزندان خدا ظاهر شوند.
24ما با این امید، نجات یافتهایم؛ و امید یعنی انتظار دریافت چیزی که هنوز نداریم؛ زیرا اگر کسی چیزی را در اختیار داشته باشد، نیازی نیست که به امید آن باشد.
25پس وقتی برای چیزی که هنوز رخ نداده، به خدا امیدواریم، باید با صبر و حوصله منتظر آن بمانیم.
4زیرا هر چه در گذشته در کتب مقدّس نوشته شده، برای آموزش ماست تا بهواسطۀ صبری که در آنها تعلیم داده شده، و آن دلگرمی که ارائه میدهند، بتوانیم امید داشته باشیم.
13دعا میکنم تا خدایی که سرچشمهٔ همهٔ امیدهاست، به شما برای ایمانی که به او دارید، آرامش و شادی عطا کند تا به یاری روحالقدس، امیدتان روزبهروز افزون شود.
33دعایم این است که خدا که سرچشمهٔ آرامش است، با همهٔ شما باشد. آمین!
4چطور انتظار داری از یک چیز کثیف چیز پاکی بیرون آید؟
7برای درخت امیدی هست، چون اگر بریده شود باز سبز میشود و شاخههای تر و تازه میرویاند.
14وقتی انسان بمیرد، آیا دوباره زنده میشود؟ من در تمام روزهای سخت زندگی در انتظار مرگ و خلاصی خود خواهم بود.
4فقط برای زندهها امید هست. سگ زنده از شیر مرده بهتر است!
8همیشه شاد و خرم باش!
11روزهای من سپری شده، امیدهایم به باد فنا رفته و آرزوهای دلم برآورده نشده است.
15پس امید من کجاست؟ آیا کسی میتواند آن را پیدا کند؟
16نه، امیدم با من به گور میرود و با هم در دل خاک خواهیم خوابید!
24آنچه بدکاران از آن میترسند بر سرشان میآید، اما نیکان به آرزوی خود میرسند.
27خداترسی سالهای عمر انسان را زیاد میکند، اما شرارت از عمر او میکاهد.
28امید درستکاران به شادی میانجامد، اما امید بدکاران بر باد میرود.
26اَمام، شماع، مولاده،
50عناب، اشتموع، عانیم،
52اراب، دومه، اشعان،
7خداوندا، اکنون دیگر به چه امیدوار باشم؟ تنها امیدم تو هستی.
10یکدیگر را همچون برادران مسیحی، به شدت دوست بدارید. هر یک از شما دیگری را بیشتر از خود احترام کند.
12در امیدی که دارید شاد باشید، در سختیها صبور باشید و همیشه دعا کنید.
16برای یکدیگر ارزش برابر قائل شوید. مغرور نباشید و از معاشرت با کسانی که از طبقات محروم جامعه هستند خودداری نکنید و خود را از دیگران برتر نشمارید.
5ای خداوند، تنها امید من تو هستی و از زمان کودکی اعتماد من تو بودهای!
12ای خدا، از من دور مشو! خدایا، به یاری من بشتاب!
14من پیوسته به تو امیدوارم و بیش از پیش تو را ستایش خواهم کرد.