پیدایش 17

3 آنگاه ابرام رو به زمین خم شد و خدا به وی گفت: 4 «من با تو عهد می‌بندم که قومهای بسیار از تو به وجود آورم. 5 از این پس نام تو ابرام نخواهد بود، بلکه ابراهیم؛*17‏:5 «ابرام» یعنی «پدر سرافراز» و «ابراهیم» یعنی «پدر قومها». زیرا من تو را پدر قومهای بسیار می‌سازم. 6 نسل تو را بسیار زیاد می‌کنم و از آنها قومها و پادشاهان به وجود می‌آورم. 7 من عهد خود را تا ابد با تو و بعد از تو با فرزندانت، نسل اندر نسل برقرار می‌کنم. من خدای تو هستم و خدای فرزندانت نیز خواهم بود. 8 تمامی سرزمین کنعان را که اکنون در آن غریب هستی، تا ابد به تو و به نسل تو خواهم بخشید و خدای ایشان خواهم بود.»

9 آنگاه خدا به ابراهیم فرمود: «وظیفهٔ توست که عهد مرا نگاه داری، تو و فرزندانت و نسلهای بعد. 10 این است عهدی که تو و نسلت باید نگاه دارید: تمام مردان و پسران شما باید ختنه شوند. 11 باید گوشت قُلفۀ خود را ببرید تا بدین وسیله نشان دهید که عهد مرا پذیرفته‌اید.