Pieśń Zachariasza
67 Wielbiąc Boga, Zachariasz został napełniony Duchem Świętym i zaczął prorokować:
68 —Chwała Panu, Bogu Izraela!
Przyszedł bowiem, aby uratować swój lud.
69,70 Tak, jak niegdyś obiecał
przez swoich świętych proroków,
posłał potężnego Zbawiciela
z rodu króla Dawida, swojego sługi.
71 On nas wybawi z rąk naszych wrogów
i tych, którzy nas nienawidzą.
72 Bóg zmiłował się nad naszymi przodkami,
pamiętając o swoim świętym przymierzu.
73 I dotrzymał przysięgi,
którą złożył Abrahamowi, naszemu przodkowi,
74,75 że uwolni nas od wrogów i pozwoli,
abyśmy bez lęku, w świętości i prawości,
mogli służyć Mu aż do końca naszych dni.
76 A ty, synku, zostaniesz prorokiem Najwyższego.
Pójdziesz przed Panem i przygotujesz Mu drogę.
77 I pokażesz ludziom Boże zbawienie,
dokonujące się przez odpuszczenie grzechów,
78 dzięki łasce naszego Boga.
Ona to zabłyśnie jak niebiańska światłość,
79 i oświeci pogrążonych w ciemności i mroku śmierci.
Ona też wprowadzi nas na drogę pokoju!