12 म्हारी सोठ निं तेही आथी ज़ेही संसारे होरी लोगे सोठ हआ, पर परमेशरै आसा हाम्हां लै आपणीं पबित्र आत्मां दैनी दी ताकि हाम्हां का तिन्नां गल्लो थोघ लागे कि परमेशरै हाम्हां लै केही झींण किई।
13 इना गल्ला निं हाम्हैं मणछा का शिखल़ै दै ज्ञैना करै खोज़दै, पर हाम्हैं करा तिन्नां गल्लो बखान ज़ुंण पबित्र आत्मां हाम्हां का खोज़ा। 14 पर देही दी मन्न लाणैं आल़ै मणछ निं परमेशरे आत्में गल्ला मंदै, ईंयां गल्ला आसा तिन्नां मणछा लै ऐडी अर नां तिंयां इना गल्ला समझ़ी सकदै। पर ज़ुंण पबित्र आत्मां दी मन्न लाआ तिंयां सका पबित्र आत्में गल्ला समझ़ी।