1 ข้าพเจ้าไม่มีเสรีภาพหรือ ข้าพเจ้าไม่ใช่อัครทูตหรือ ข้าพเจ้าไม่ได้เห็นพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราหรืออย่างไร พวกท่านไม่ใช่ผลงานของข้าพเจ้าในองค์พระผู้เป็นเจ้าหรือ 2 แม้ข้าพเจ้าอาจไม่ได้เป็นอัครทูตสำหรับคนอื่น แต่เป็นสำหรับพวกท่านอย่างแน่นอน! เพราะท่านคือตราแห่งความเป็นอัครทูตของข้าพเจ้าในองค์พระผู้เป็นเจ้า
3 ข้าพเจ้ามีข้อแก้ต่างกับพวกคนที่พิพากษาข้าพเจ้าดังนี้ 4 พวกเราไม่มีสิทธิ์กินดื่มหรือ 5 พวกเราไม่มีสิทธิ์พาภรรยาซึ่งเป็นผู้เชื่อไปไหนมาไหนด้วยกันเหมือนอัครทูตคนอื่นๆ เหมือนที่น้องๆ ขององค์พระผู้เป็นเจ้า และเคฟาส9:5 นั่นคือ เปโตรทำหรือ 6 หรือมีแค่ข้าพเจ้ากับบารนาบัสเท่านั้นที่ต้องทำงานหาเลี้ยงชีพตัวเอง
7 ใครบ้างที่เป็นทหารโดยเสียค่าใช้จ่ายเอง ใครบ้างทำไร่องุ่นและไม่ได้กินผลองุ่นจากไร่นั้น ใครบ้างดูแลฝูงสัตว์และไม่ได้ดื่มน้ำนมของพวกสัตว์นั้น 8 ข้าพเจ้าพูดเช่นนี้ด้วยสิทธิอำนาจของมนุษย์เท่านั้นหรือ กฎบัญญัติไม่ได้กล่าวไว้อย่างเดียวกันหรือ 9 เพราะกฎบัญญัติของโมเสสเขียนไว้ว่า "อย่าเอาตะกร้อครอบปากวัวซึ่งนวดข้าวอยู่"9:9 ฉธบ.25:4 พระเจ้าห่วงใยแต่วัวเท่านั้นหรือ 10 แน่นอนพระองค์พูดเช่นนี้ก็เพื่อเราไม่ใช่หรือ ถูกแล้วข้อนี้เขียนขึ้นเพื่อเราทั้งหลาย เพราะเมื่อคนไถนาและนวดข้าว พวกเขาย่อมทำโดยหวังจะได้รับส่วนแบ่งตอนเก็บเกี่ยว 11 หากเราได้หว่านเมล็ดฝ่ายวิญญาณในหมู่พวกท่าน จะเกินไปไหมถ้าเราจะเก็บเกี่ยวฝ่ายวัตถุจากพวกท่านบ้าง 12 ถ้าคนอื่นๆ ยังมีสิทธิ์ได้รับการสนับสนุนจากพวกท่าน เราก็ควรจะได้รับมากยิ่งกว่าไม่ใช่หรือ
แต่เราก็ไม่ได้ใช้สิทธิ์นี้เลย ในทางตรงกันข้าม เรายอมลำบากเสียดีกว่าให้ข่าวประเสริฐของพระคริสต์ถูกขัดขวาง
13 พวกท่านไม่รู้ใช่ไหมว่า คนที่ทำงานในวิหารก็ได้รับอาหารของตนจากวิหาร และคนที่ปรนนิบัติตรงแท่นบูชาก็รับส่วนแบ่งจากเครื่องบูชาบนแท่น 14 ในทำนองเดียวกัน องค์พระผู้เป็นเจ้าได้สั่งไว้ว่า คนที่ประกาศข่าวประเสริฐควรได้รับปัจจัยเลี้ยงชีพจากข่าวประเสริฐ
15 แต่ข้าพเจ้าไม่เคยใช้สิทธิ์เหล่านี้เลย และที่เขียนมานี้ก็ไม่ได้หวังให้พวกท่านทำเช่นนั้นแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้ายอมตายเสียดีกว่าให้ใครมาพรากเอาเหตุแห่งความภูมิใจนี้ไป 16 เมื่อประกาศข่าวประเสริฐ ข้าพเจ้าโอ้อวดไม่ได้ เพราะจำเป็นต้องประกาศ วิบัติแก่ข้าพเจ้าหากไม่ประกาศข่าวประเสริฐ! 17 หากข้าพเจ้าสมัครใจประกาศ ย่อมได้รางวัลตอบแทน หากไม่สมัครใจประกาศ ข้าพเจ้าก็ยังต้องทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมาย 18 แล้วอะไรคือรางวัลของข้าพเจ้า รางวัลก็คือ ในการประกาศข่าวประเสริฐ ข้าพเจ้าประกาศโดยไม่คิดค่าตอบแทน ดังนั้นข้าพเจ้าจึงไม่ใช้สิทธิ์ของตนอย่างเต็มที่ในฐานะผู้ประกาศข่าวประเสริฐ
19 แม้ข้าพเจ้าเป็นอิสระและไม่ขึ้นกับใคร ข้าพเจ้าก็ยอมเป็นทาสคนทั้งปวงเพื่อชนะใจผู้คนให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ 20 ต่อพวกยิวข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนยิวเพื่อชนะใจคนยิว ต่อพวกที่อยู่ใต้กฎบัญญัติ ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนคนอยู่ใต้กฎบัญญัติ (แม้ตัวเองไม่ได้อยู่ใต้กฎนั้น) เพื่อจะชนะใจคนที่อยู่ใต้กฎบัญญัติ 21 ต่อพวกคนไม่มีกฎบัญญัติ ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนคนไม่มีกฎบัญญัติ (ทั้งที่ข้าพเจ้าไม่ได้เป็นอิสระจากกฎบัญญัติของพระเจ้า แต่อยู่ใต้กฎบัญญัติของพระคริสต์) เพื่อจะชนะใจคนที่ไม่มีกฎบัญญัติ 22 ต่อคนอ่อนแอข้าพเจ้าก็เป็นคนอ่อนแอ เพื่อจะชนะใจคนอ่อนแอ ข้าพเจ้าเป็นคนทุกแบบต่อคนทั้งปวง เพื่อจะช่วยบางคนให้รอดด้วยทุกวิถีทางที่เป็นไปได้ 23 ข้าพเจ้าทำทุกสิ่งนี้เพราะเห็นแก่ข่าวประเสริฐ เพื่อจะได้มีส่วนในพระพรแห่งข่าวประเสริฐ
24 พวกท่านไม่รู้หรือว่าในการแข่งขัน นักวิ่งทุกคนออกวิ่ง แต่มีเพียงคนเดียวได้รับรางวัล จงวิ่งอย่างนั้นเพื่อให้ได้รางวัล 25 ทุกคนที่เข้าแข่งขันผ่านการฝึกซ้อมอย่างเข้มงวด เขาทำอย่างนั้นเพื่อมงกุฎที่ไม่ยั่งยืน ส่วนเราทำเพื่อมงกุฎที่ยั่งยืนเป็นนิตย์ 26 ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงไม่ได้วิ่งแบบไร้จุดหมาย ไม่ได้ต่อสู้เหมือนคนชกลม 27 แต่ข้าพเจ้าฝึกร่างกายให้อยู่ใต้วินัยอย่างเคร่งครัด และทำให้มันเป็นทาสของข้าพเจ้า เพื่อว่าหลังจากที่ได้ประกาศแก่คนอื่นแล้ว ข้าพเจ้าเองจะไม่ขาดคุณสมบัติที่จะรับรางวัล
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)