1 ตอนนี้คริสตจักรในเมืองอันทิโอกมีผู้เผยพระวจนะและอาจารย์ได้แก่ บารนาบัส สิเมโอนหรือที่มีอีกชื่อว่านิเกอร์ ลูสิอัสชาวไซรีน มานาเอน (ผู้ที่เติบโตขึ้นมาพร้อมกับเฮโรดเจ้าเมือง) และเซาโล 2 ขณะที่พวกเขากำลังนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้าและอดอาหาร พระวิญญาณบริสุทธิ์ก็พูดว่า "จงแยกบารนาบัสกับเซาโลไว้สำหรับงานที่เราเรียกให้เขาทำ" 3 หลังจากอดอาหารและอธิษฐานแล้ว พวกเขาวางมือบนบารนาบัสและเซาโล แล้วส่งทั้งสองออกไป
4 พระวิญญาณบริสุทธิ์ให้ทั้งสองลงไปที่เมืองเซลูเคีย แล้วนั่งเรือต่อไปยังเกาะไซปรัส 5 เมื่อถึงเมืองซาลามิส พวกเขาก็ประกาศพระวจนะของพระเจ้าในธรรมศาลาของพวกยิว ยอห์นก็อยู่ช่วยเขาด้วย
6 เมื่อพวกเขาเดินทางทั่วเกาะจนถึงเมืองปาโฟส ที่นั่นพวกเขาพบนักอาคมชาวยิวชื่อบารเยซูซึ่งเป็นผู้เผยพระวจนะเท็จ 7 บารเยซูเป็นคนของผู้ว่าราชการผู้เฉลียวฉลาดชื่อเสอร์จีอัสพอลัส ผู้ว่าส่งคนมาเชิญบารนาบัสกับเซาโล เพราะเขาอยากฟังพระวจนะของพระเจ้า 8 แต่เอลีมาสนักอาคม (เพราะชื่อบารเยซูมีความหมายอย่างนั้น) ขัดขวางพวกเขา และพยายามหันเหผู้ว่า เพื่อไม่ให้เกิดความเชื่อ 9 แล้วเซาโลที่มีอีกชื่อว่าเปาโลก็เต็มไปด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ เขาจ้องไปที่เอลีมาสและพูดว่า 10 "เจ้าเป็นลูกของมาร ที่เต็มไปด้วยการหลอกลวงและเล่ห์เหลี่ยม เป็นศัตรูของทุกสิ่งที่ถูกต้อง เจ้าจะไม่หยุดบิดเบือนวิถีอันถูกต้องขององค์พระผู้เป็นเจ้าเลยหรือ 11 ตอนนี้มือขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะลงโทษเจ้า เจ้าจะตาบอด มองไม่เห็นแสงตะวันช่วงหนึ่ง"
ทันใดนั้นหมอกและความมืดเข้ามาปกคลุมเอลีมาส และเขาเริ่มคลำหาคนจูงมือ 12 เมื่อผู้ว่าเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็เกิดความเชื่อเพราะอัศจรรย์ใจในคำสอนเรื่ององค์พระผู้เป็นเจ้า
13 เปาโลกับพวกนั่งเรือจากเมืองปาโฟสไปที่เมืองเปอร์กาในแคว้นปัมฟีเลีย ที่นั่นยอห์นแยกจากพวกเขาและกลับไปยังเยรูซาเล็ม 14 จากเปอร์กาพวกเขาเดินทางต่อไปยังอันทิโอกในปิสิเดีย ในวันสะบาโตก็เข้าไปนั่งในธรรมศาลาของพวกยิว 15 หลังจากอ่านหนังสือกฎบัญญัติและหนังสือผู้เผยพระวจนะแล้ว พวกหัวหน้าธรรมศาลาก็ให้คนมาบอกว่า "พี่น้อง ถ้าท่านมีคำพูดให้กำลังใจคนที่มาประชุมก็เชิญพูดเถิด"
16 เปาโลยืนขึ้นโบกมือแล้วกล่าวว่า "ชนอิสราเอลและท่านที่ไม่ใช่ยิวผู้นมัสการพระเจ้า โปรดฟังข้าพเจ้า 17 พระเจ้าของชนชาติอิสราเอลเลือกบรรพบุรุษของเรา ให้เจริญรุ่งเรืองขณะที่ยังอยู่ในอียิปต์ พระองค์นำเขาออกจากประเทศนั้นด้วยฤทธิ์เดชอันยิ่งใหญ่ 18 พระองค์อดทนกับความประพฤติ13:18 ฉบับสำเนาบางฉบับว่า พระองค์ดูแลพวกเขาของพวกเขาตลอดสี่สิบปีในถิ่นทุรกันดาร 19 พระองค์ทำลายเจ็ดชนชาติในคานาอัน และมอบดินแดนของพวกเขาให้กับอิสราเอลเป็นมรดก 20 เหตุการณ์ทั้งหมดนี้เกิดในช่วง 450 ปี
หลังจากนั้นพระเจ้าได้ให้พวกผู้วินิจฉัยมาปกครองพวกเขา จนถึงสมัยของผู้เผยพระวจนะซามูเอล 21 จากนั้นประชาชนขอร้องให้มีกษัตริย์ พระองค์จึงมอบซาอูลลูกชายของคีชจากเผ่าเบนยามิน ให้ปกครองอยู่สี่สิบปี 22 หลังจากปลดซาอูล พระเจ้าตั้งดาวิดขึ้นเป็นกษัตริย์ และพระองค์ยืนยันเกี่ยวกับดาวิดว่า ‘เราได้พบว่าดาวิดลูกชายของเจสซีเป็นคนที่เราพอใจยิ่งนัก เขาจะทำทุกสิ่งที่เราต้องการ’
23 จากเชื้อสายของดาวิดนี้เอง พระเจ้านำพระเยซูพระผู้ช่วยให้รอดมาให้ชนอิสราเอลตามสัญญา 24 ก่อนที่พระเยซูมา ยอห์นประกาศเรื่องการกลับใจ และการรับบัพติศมาให้คนอิสราเอลทั้งหมด 25 เมื่อยอห์นทำงานใกล้สำเร็จแล้วก็พูดว่า ‘ท่านคิดว่าข้าพเจ้าเป็นใคร ข้าพเจ้าไม่ใช่ผู้ที่ท่านหา แต่ผู้หนึ่งจะมาหลังจากข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าไม่คู่ควรแม้แต่จะแก้เชือกรองเท้าของพระองค์’
26 พี่น้องลูกหลานของอับราฮัม และท่านที่ไม่ใช่ยิวผู้ยำเกรงพระเจ้า เรื่องราวแห่งความรอดนี้ก็ส่งมาเพื่อพวกเรา 27 ชาวเยรูซาเล็มและผู้มีอำนาจปกครอง เขาไม่รู้ว่าพระเยซูเป็นผู้ใด แต่ที่พวกเขาประณามพระองค์ ก็เป็นไปตามคำของผู้เผยพระวจนะ ที่อ่านกันทุกวันสะบาโต 28 ทั้งๆ ที่หาเหตุให้รับโทษประหารไม่ได้เลย เขาก็ยังขอให้ปีลาตฆ่าพระองค์ 29 เมื่อพวกเขาทำทุกอย่างตามที่มีเขียนไว้เกี่ยวกับพระองค์แล้ว เขาก็นำร่างลงจากไม้กางเขน และวางไว้ในอุโมงค์ 30 แต่พระเจ้าให้พระองค์ฟื้นจากความตาย 31 และพวกที่เคยเดินทางกับพระองค์จากกาลิลีมาเยรูซาเล็ม ได้เห็นพระองค์เป็นเวลาหลายวัน ตอนนี้พวกเขาเป็นพยานเรื่องของพระองค์กับประชาชนของเรา
32 เราขอแจ้งข่าวประเสริฐกับท่าน คือ สิ่งที่พระเจ้าได้สัญญากับบรรพบุรุษของเราไว้ 33 พระองค์ได้ทำให้เกิดขึ้น เพื่อพวกเราที่เป็นลูกหลาน ด้วยการให้พระเยซูฟื้นขึ้นตามที่เขียนในสดุดีบทที่สองว่า
‘เจ้าเป็นลูกของเรา
วันนี้เราได้เป็นพ่อของเจ้า’13:33 สดด.2:7
34 พระเจ้าให้พระองค์ฟื้นจากความตายเพื่อจะไม่เน่าเปื่อยเลย ดังที่พระเจ้าได้กล่าวว่า
‘เราจะให้พรบริสุทธิ์และมั่นคง ที่เราสัญญาไว้กับดาวิดแก่พวกเจ้า’13:34 อสย.55:3
35 และอีกตอนหนึ่งว่า
‘พระองค์จะไม่ปล่อยให้องค์บริสุทธิ์ของพระองค์เน่าเปื่อย’13:35 สดด.16:10 (ดูฉบับ LXX)
36 เมื่อดาวิดรับใช้ตามประสงค์ของพระเจ้าในชั่วอายุของเขาแล้ว เขาก็ล่วงหลับไป ถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษ และร่างกายของเขาก็เน่าสลายไป 37 แต่ผู้ที่พระเจ้าให้ฟื้นขึ้นนั้นไม่เน่าเปื่อย
38 ฉะนั้น เพื่อนทั้งหลาย ข้าพเจ้าอยากให้ท่านรู้ว่า โดยทางพระเยซูนี้เอง บาปจึงได้รับการอภัย นี่คือข้อความที่พระเจ้าให้ประกาศกับท่าน 39 ทุกคนที่เชื่อในพระองค์ถูกนับว่าเป็นผู้ชอบธรรม พ้นจากโทษบาปทุกอย่าง ซึ่งกฎบัญญัติของโมเสสทำไม่ได้ 40 ระวังให้ดี อย่าให้สิ่งที่ผู้เผยพระวจนะได้กล่าวไว้เกิดขึ้นกับท่าน คือ
41 ‘ดูเถิด เจ้าคนช่างเยาะเย้ย
จงสงสัยและพินาศไป
เพราะเราจะทำบางสิ่งในยุคของเจ้า
ซึ่งเจ้าจะไม่มีวันเชื่อ
ถึงแม้ว่ามีใครบอกเจ้า’13:41 ฮบก.1:5"
42 ขณะที่เปาโลกับบารนาบัสกำลังออกจากธรรมศาลา คนที่นั่นเชิญให้เขาสอนเรื่องนี้ในวันสะบาโตถัดไป 43 พอประชุมเสร็จแล้ว คนยิวและไม่ใช่ยิวที่มานับถือศาสนายิวหลายคน เดินตามเปาโลกับบารนาบัสไป ทั้งสองพูดคุยกับพวกเขา และกำชับให้อยู่ในพระคุณของพระเจ้าต่อไป
44 ในวันสะบาโตต่อมาคนเกือบทั้งเมืองพากันฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า 45 พวกยิวพอเห็นฝูงชนก็อิจฉา เริ่มพูดให้ร้ายและต่อต้านสิ่งที่เปาโลพูด
46 เปาโลกับบารนาบัสตอบอย่างกล้าหาญว่า "เราต้องประกาศพระวจนะของพระเจ้าให้พวกท่านก่อน แต่ในเมื่อท่านปฏิเสธและไม่เห็นว่าตัวเองคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ เราก็จะไปหาคนที่ไม่ใช่ยิว 47 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าบัญชาเราไว้ว่า
‘เราทำให้เจ้า13:47 ภาษากรีกเป็นรูปเอกพจน์เป็นแสงสว่างให้คนที่ไม่ใช่ยิว
เพื่อเจ้า13:47 ภาษากรีกเป็นรูปเอกพจน์จะนำความรอดไปจนถึงสุดแผ่นดินโลก’13:47 อสย.49:6"
48 พวกคนที่ไม่ใช่ยิวพอได้ยินก็ดีใจ ยกย่องพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า และทุกคนที่กำหนดไว้ให้มีชีวิตนิรันดร์ก็เชื่อ
49 พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าเผยแพร่ไปทั่วเขตแคว้น 50 แต่พวกผู้นำยิวยุยงสตรีชนชั้นสูงผู้ยำเกรงพระเจ้า และบุรุษที่เป็นผู้นำในเมืองนั้น ให้ข่มเหงและไล่เปาโลกับบารนาบัสออกจากเขตแคว้นนั้น 51 ทั้งสองจึงสะบัดฝุ่นออกจากเท้าเพื่อเป็นการเตือนพวกเขา แล้วไปที่อิโคนียูม 52 พวกสาวกก็เต็มด้วยความยินดีและด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)