1 เมื่อความวุ่นวายสงบลง เปาโลก็ให้ตามพวกสาวกมาและให้กำลังใจพวกเขา จากนั้นเขาอำลาไปแคว้นมาซิโดเนีย 2 เขาเดินทางไปทั่วแถบนั้นพร้อมกับพูดให้กำลังใจหลายคน และในที่สุดก็มาถึงประเทศกรีซ 3 เขาพักที่นั่นสามเดือน เพราะพวกยิวคบคิดจะเล่นงานเขาตอนกำลังจะลงเรือไปแคว้นซีเรีย เขาจึงตัดสินใจกลับไปทางมาซิโดเนียแทน 4 คนที่ร่วมเดินทางไปด้วย คือ โสปาเทอร์ลูกชายปีรัสจากเบโรอา อาริสทารคัสและเสคุนดัสจากเธสะโลนิกา กายอัสจากเดอร์บี ทิโมธี ทีคิกัส และโตรฟีมัสจากแคว้นเอเชีย 5 คนเหล่านี้เดินทางล่วงหน้าไปคอยเราที่เมืองโตรอัส 6 แต่หลังจากผ่านเทศกาลขนมปังไร้เชื้อแล้ว พวกเราก็ลงเรือจากเมืองฟีลิปปี อีกห้าวันก็มาสมทบกับพวกเขาที่โตรอัส และพักอยู่ที่นั่นเจ็ดวัน
7 ในวันต้นสัปดาห์ เรามาประชุมกันเพื่อหักขนมปัง เปาโลกล่าวกับคนทั้งหลายจนถึงเที่ยงคืน เพราะเขาตั้งใจจะไปจากที่นั่นวันรุ่งขึ้น 8 ในห้องชั้นบนที่เราประชุมกันนั้นมีตะเกียงหลายดวง 9 มีชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อยุทิกัสนั่งสัปหงกอยู่บนขอบหน้าต่าง ยิ่งเปาโลพูดนานขึ้นเขาก็ยิ่งง่วงมาก เมื่อเขาหลับสนิทก็พลัดตกจากชั้นสาม พอจับตัวเขาก็พบว่าตายแล้ว 10 เปาโลจึงลงไปแล้วก้มตัวโอบเขาไว้และพูดว่า "ไม่ต้องตกใจ เขายังมีชีวิตอยู่" 11 แล้วเปาโลก็กลับขึ้นไปห้องชั้นบน หักขนมปังและกิน หลังจากคุยกันต่อถึงรุ่งเช้า เปาโลจึงไปจากที่นั่น 12 พวกเขาจึงพาชายหนุ่มที่ฟื้นนั้นกลับบ้านไปอย่างโล่งใจ
13 เราลงเรือก่อนแล้วแล่นไปยังเมืองอัสโสสเพื่อไปรับเปาโล เขานัดไว้อย่างนี้เพราะเขาจะมาอัสโสสทางบก 14 เมื่อพบกันที่อัสโสส เราก็รับเขาลงเรือแล้วไปยังเมืองมิทิเลนี 15 วันต่อมาเรามาถึงเกาะคิโอส อีกวันเราข้ามมาถึงเกาะสามอส และวันรุ่งขึ้นก็ถึงเมืองมิเลทัส 16 เปาโลตั้งใจจะแล่นผ่านเอเฟซัสไป จะได้ไม่เสียเวลาในแคว้นเอเชีย เพราะถ้าเป็นไปได้ เขาจะรีบไปให้ถึงเยรูซาเล็มก่อนวันเพ็นเทคอสต์
17 เปาโลส่งคนจากมิเลทัสไปเชิญให้พวกผู้ปกครองที่คริสตจักรเอเฟซัสมา 18 เมื่อพวกเขามาถึง เปาโลก็พูดว่า "พวกท่านรู้ว่า ตลอดเวลานับแต่วันแรกที่ข้าพเจ้ามาถึงแคว้นเอเชีย ข้าพเจ้าใช้ชีวิตอย่างไร 19 ข้าพเจ้ารับใช้องค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยความถ่อมใจอย่างยิ่งและด้วยน้ำตา แม้เมื่อถูกทดสอบอย่างหนักจากแผนร้ายของศัตรูชาวยิว 20 ท่านรู้ว่าข้าพเจ้าไม่เคยรีรอที่จะสอนสิ่งใดที่เป็นประโยชน์กับท่านเลย แต่ได้สอนทั้งในที่สาธารณะและตามบ้าน 21 ข้าพเจ้าประกาศทั้งกับคนยิวและคนกรีกว่าต้องกลับใจใหม่ หันมาหาพระเจ้า และเชื่อในพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
22 และตอนนี้พระวิญญาณเรียกข้าพเจ้าไปเยรูซาเล็ม โดยไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับตัวเองที่นั่น 23 รู้แต่ว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์เตือนข้าพเจ้าในทุกเมืองที่ไปว่า ทั้งคุกและความทุกข์ยากกำลังรออยู่ 24 แต่ข้าพเจ้าถือว่าชีวิตไม่มีคุณค่าอะไรสำหรับตัวเอง จุดหมายเดียวคือวิ่งให้ถึงเส้นชัย และทำงานที่พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้ามอบหมายไว้ให้สำเร็จ คือเป็นพยานถึงข่าวประเสริฐเรื่องพระคุณของพระเจ้า
25 ตอนนี้ข้าพเจ้ารู้ว่า ไม่มีใครในพวกท่านที่ข้าพเจ้าเคยป่าวประกาศอาณาจักรของพระเจ้าให้ฟัง จะได้เห็นหน้าข้าพเจ้าอีก 26 ดังนั้น ขอประกาศวันนี้ว่า ข้าพเจ้าพ้นจากความรับผิดชอบต่อความตายของทุกคน 27 เพราะข้าพเจ้าไม่ได้ลังเลที่จะประกาศ ให้ท่านรู้ความประสงค์ทั้งสิ้นของพระเจ้า 28 จงระวังทั้งตัวท่านเองและฝูงแกะ ที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ตั้งให้ท่านเป็นผู้ปกครอง จงเป็นผู้เลี้ยงแกะสำหรับคริสตจักรของพระเจ้า20:28 ฉบับสำเนาหลายฉบับว่า ขององค์พระผู้เป็นเจ้า ซึ่งพระองค์ได้มาด้วยโลหิต20:28 หรือ ด้วยโลหิตของพระบุตรเองของพระองค์เอง 29 ข้าพเจ้ารู้ว่า เมื่อข้าพเจ้าจากไป พวกหมาป่าดุร้ายจะเข้ามาในพวกท่าน และจะไม่ละเว้นฝูงแกะไว้เลย 30 แม้ในกลุ่มพวกท่านก็จะมีคนออกมาบิดเบือนความจริง เพื่อจะดึงสาวกไปติดตามพวกเขา 31 ฉะนั้น ระวังให้ดี! จำไว้ว่าทั้งวันทั้งคืนตลอดสามปี ข้าพเจ้าไม่เคยหยุดเตือนท่านด้วยน้ำตา
32 ตอนนี้ ข้าพเจ้ามอบท่านไว้กับพระเจ้าและพระวจนะแห่งพระคุณของพระองค์ ซึ่งสามารถเสริมสร้างท่าน และให้มีมรดกร่วมกับผู้ที่ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ 33 ข้าพเจ้าไม่ได้โลภเงินทองหรือเสื้อผ้าของใคร 34 ท่านเองรู้ว่าด้วยสองมือของข้าพเจ้านี้ ข้าพเจ้าหาเลี้ยงตนเองและคนที่อยู่ด้วย 35 ข้าพเจ้าทำทุกอย่างเพื่อให้ท่านเห็นว่า เราต้องช่วยคนที่มีกำลังน้อยด้วยการทำงานหนัก จงจำคำที่พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวไว้ให้ดีว่า ‘การให้เป็นเหตุให้มีความสุขยิ่งกว่าการรับ’ "
36 เมื่อพูดจบแล้ว เปาโลก็คุกเข่าลงอธิษฐานร่วมกับพวกเขา 37 ทุกคนร้องไห้เมื่อสวมกอดและจูบลาเปาโล 38 สิ่งที่พวกเขาโศกเศร้าที่สุด คือ เมื่อเปาโลบอกว่าจะไม่ได้เห็นหน้ากันอีก จากนั้นก็พากันไปส่งเขาที่เรือ
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/qHG3xNP8jqR-HqIiucz0L)