1 ในปีที่สองของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ เขาฝันแล้วทุกข์ใจมากจนนอนไม่หลับ 2 จึงสั่งให้นักเล่นอาคม นักเวทมนตร์ พ่อมด และพวกโหราจารย์ มาบอกว่าพระองค์ฝันว่าอะไร เมื่อพวกเขามาอยู่ต่อหน้ากษัตริย์ 3 กษัตริย์ก็พูดกับเขาว่า "เราฝันและทำให้เราทุกข์ใจมาก เราอยากรู้ว่าความฝันนั้นหมายถึงอะไร"
4 พวกโหราจารย์จึงตอบเป็นภาษาอารเมคว่า "ขอกษัตริย์จงเจริญ! โปรดเล่าความฝันให้ผู้รับใช้ฟังเถิด แล้วพวกเราจะทำนายฝันนั้น"
5 กษัตริย์ตอบพวกโหราจารย์ว่า "เราตั้งใจแน่วแน่แล้วว่า หากพวกเจ้าบอกเราไม่ได้ว่าเราฝันอะไรและหมายความว่าอะไร เราจะสับพวกเจ้าเป็นชิ้นๆ และทำลายบ้านของเจ้าให้เป็นกองขยะ 6 แต่หากเจ้าเล่าความฝันและทำนายได้ เจ้าจะได้รับรางวัลและเกียรติยศยิ่งใหญ่ ฉะนั้นจงเล่าความฝันและแก้ฝันให้เรา"
7 พวกเขาตอบอีกว่า "ขอกษัตริย์เล่าความฝันให้ผู้รับใช้ฟังเถิด แล้วพวกเราจะทำนายฝันนั้น"
8 กษัตริย์จึงตอบว่า "เราแน่ใจว่าพวกเจ้าพยายามถ่วงเวลา เพราะพวกเจ้ารู้อยู่ว่าเราตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว 9 หากพวกเจ้าไม่บอกว่าเราฝันอะไรก็มีโทษสถานเดียว พวกเจ้าสมคบกันพูดล่อหลอกเราเพราะหวังว่าเราจะเปลี่ยนใจ จงเล่าความฝันมา แล้วเราจะรู้ว่าเจ้าแก้ฝันให้เราได้"
10 โหราจารย์ทั้งหลายตอบว่า "ไม่มีใครในโลกนี้จะทำอย่างที่กษัตริย์ขอได้! ไม่มีกษัตริย์องค์ใดเคยถามผู้เล่นอาคม นักเวทมนตร์ หรือโหราจารย์เช่นนี้ ไม่ว่ากษัตริย์นั้นจะยิ่งใหญ่เกรียงไกรเพียงใด 11 สิ่งที่ท่านให้ทำนี้ยากเกินกว่าใครจะทำได้ มีแต่เทพเจ้าเท่านั้นจะบอกได้ และเทพเจ้าก็ไม่ได้อยู่ในหมู่มนุษย์"
12 เมื่อได้ยินเช่นนี้ กษัตริย์ก็โกรธมากและสั่งให้ประหารนักปราชญ์ทั้งหมดในกรุงบาบิโลน 13 ดังนั้นจึงมีกฤษฎีกาออกมาให้ประหารพวกนักปราชญ์ แล้วก็มีคนไปตามตัวดาเนียลกับเพื่อนเพื่อนำตัวไปประหาร
14 เมื่ออารีโอคผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ออกไปเพื่อประหารปราชญ์ของบาบิโลน ดาเนียลจึงเจรจากับเขาด้วยสติปัญญาและปฏิภาณ 15 ดาเนียลถามเขาว่า "เหตุใดกษัตริย์จึงออกกฤษฎีการุนแรงเช่นนี้" อารีโอคก็อธิบายให้ฟัง 16 ดาเนียลจึงเข้าพบกษัตริย์เพื่อขอเวลา เพื่อจะตีความฝันนั้น
17 จากนั้นดาเนียลกลับไปบ้านและเล่าเรื่องให้ฮานันยาห์ มิชาเอล กับอาซาริยาห์เพื่อนของเขาฟัง 18 แล้วเร่งเร้าให้พวกเขาวิงวอนขอความเมตตาต่อพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ในเรื่องล้ำลึกนี้ เพื่อเขากับเพื่อนจะไม่ถูกประหารไปกับปราชญ์คนอื่นในบาบิโลน 19 คืนนั้นพระเจ้าเปิดเผยความล้ำลึกนี้แก่ดาเนียลในนิมิต ดาเนียลจึงสรรเสริญพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ 20 และพูดว่า
"สรรเสริญนามของพระเจ้าชั่วนิจนิรันดร์
สติปัญญาและฤทธิ์เดชเป็นของพระองค์
21 พระองค์เปลี่ยนแปลงเวลาและฤดูกาล
พระองค์ปลดกษัตริย์ลงและยกผู้อื่นขึ้น
พระองค์มอบสติปัญญาแก่ผู้เฉลียวฉลาด
และมอบความรู้แก่ผู้ที่ฉลาดหลักแหลม
22 พระองค์เผยสิ่งที่ลึกซึ้งและซ่อนเร้นอยู่
พระองค์รู้สิ่งที่แฝงอยู่ในความมืด
และความสว่างอยู่กับพระองค์
23 ข้าพเจ้าขอบคุณและสรรเสริญพระองค์ พระเจ้าของบรรพบุรุษของข้า
พระองค์มอบสติปัญญาและฤทธิ์เดชแก่ข้าพเจ้า
พระองค์ทำให้ข้าพเจ้ารู้สิ่งที่เราขอจากพระองค์
พระองค์ทำให้เรารู้ความฝันของกษัตริย์"
24 แล้วดาเนียลไปพบอารีโอคซึ่งกษัตริย์ใช้ให้ไปประหารชีวิตนักปราชญ์ของบาบิโลน ดาเนียลกล่าวกับเขาว่า "อย่าประหารนักปราชญ์ของบาบิโลนเลย โปรดนำข้าพเจ้าไปเข้าพบกษัตริย์เพื่อทำนายฝัน"
25 อารีโอคจึงพาดาเนียลไปทันทีและพูดว่า "ข้าพเจ้าพบชายผู้หนึ่งในหมู่เชลยที่มาจากยูดาห์ซึ่งบอกได้ว่าความฝันนั้นหมายถึงอะไร"
26 กษัตริย์ถามดาเนียล (หรือที่เรียกกันว่า เบลเทชัสซาร์) ว่า "เจ้าสามารถเล่าสิ่งที่เราฝันและแก้ฝันให้ได้หรือ"
27 ดาเนียลตอบว่า "ไม่มีปราชญ์ นักเวทมนตร์ นักเล่นคาถาอาคม และโหรคนใดสามารถบอกความล้ำลึกที่ท่านถามได้ 28 แต่มีพระเจ้าองค์หนึ่งในฟ้าสวรรค์ผู้เปิดเผยสิ่งล้ำลึก และได้เผยให้กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์เห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ความฝันและนิมิตซึ่งผ่านเข้ามาในใจขณะที่ท่านนอนอยู่บนเตียงมีดังนี้
29 ขณะท่านนอนอยู่ที่นั่นและใจคิดถึงสิ่งต่างๆที่จะเกิดขึ้น พระเจ้าผู้เปิดเผยความล้ำลึกก็แสดงให้ท่านเห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้น 30 ที่พระเจ้าเปิดเผยความล้ำลึกนี้แก่ข้าพเจ้า ไม่ใช่เพราะมีสติปัญญามากกว่าคนอื่นๆ แต่เพื่อท่านจะทราบความหมายและเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นในใจ
31 ท่านได้เห็นรูปปั้นมหึมาตั้งอยู่ต่อหน้าเปล่งประกายเจิดจ้า มีลักษณะน่าครั่นคร้าม 32 ศีรษะของรูปปั้นนั้นทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ หน้าอกและแขนทำด้วยเงิน ท้องและต้นขาทำด้วยทองสัมฤทธิ์ 33 ขาทำด้วยเหล็ก เท้าเป็นเหล็กปนดินเหนียว 34 ขณะที่ท่านมองอยู่นั้น ก็มีหินก้อนหนึ่งถูกสกัดออกมา แต่ไม่ใช่ด้วยมือของมนุษย์ หินนั้นกระแทกเท้าของรูปปั้นซึ่งทำด้วยเหล็กปนดินเหนียวแตกกระจาย 35 แล้วเหล็ก ดินเหนียว ทองสัมฤทธิ์ เงิน และทองคำก็แหลกเป็นชิ้นๆ ไปหมด และกลายเป็นเหมือนแกลบที่ลานนวดข้าวในฤดูร้อน ซึ่งลมพัดปลิวหายไปไม่เหลือร่องรอยไว้เลย แต่หินที่กระแทกรูปปั้นกลายเป็นภูเขามหึมาปกคลุมทั่วโลก
36 นั่นคือความฝัน บัดนี้ข้าขอตีความหมายให้ทราบ 37 ท่านเป็นจอมกษัตริย์ พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ได้มอบบารมี อำนาจ ความเกรียงไกร และเกียรติแก่ท่าน 38 พระองค์มอบมนุษยชาติ สัตว์ป่าในท้องทุ่ง และนกในท้องฟ้าไว้ในมือของท่าน พระเจ้าให้ท่านครอบครองสิ่งเหล่านั้นไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ท่านคือศีรษะที่ทำด้วยทองคำนั้น
39 หลังจากท่านแล้ว จะมีอีกอาณาจักรหนึ่งรุ่งเรืองขึ้นมา แต่ด้อยกว่าของท่าน จากนั้นเป็นอาณาจักรที่สามคือทองสัมฤทธิ์ซึ่งจะปกครองทั่วโลก 40 ท้ายสุดคืออาณาจักรที่สี่ แข็งแกร่งเหมือนเหล็ก เหล็กฟาดฟันทุกสิ่งให้ย่อยยับ อาณาจักรนั้นจะบดขยี้อาณาจักรอื่นทั้งปวงให้ยับเยิน เหมือนเหล็กที่ทำให้สิ่งอื่นแหลกลาญ 41 ตามที่ท่านเห็นว่าเท้าและนิ้วเท้าเป็นดินเหนียวปนเหล็ก แสดงว่าอาณาจักรนี้แยกออกเป็นส่วนๆ แต่ก็จะมีกำลังแข็งแกร่งเหมือนเหล็กอยู่บ้าง ตามที่ท่านเห็นเป็นเหล็กปนดินเหนียว 42 ดังที่นิ้วเท้าเป็นดินเหนียวปนเหล็ก อาณาจักรนี้ก็จะมีส่วนที่แข็งแกร่งและส่วนที่เปราะบาง 43 และตามที่ท่านเห็นเหล็กปนกับดินเหนียว ประชาชนก็จะผสมผสานแต่ไม่รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ซึ่งก็ไม่ต่างจากเหล็กผสมดินเหนียว
44 ในยุคของกษัตริย์เหล่านั้น พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์จะตั้งอาณาจักรหนึ่งซึ่งไม่มีใครทำลายล้างได้ ทั้งจะไม่ตกเป็นของชนชาติอื่น อาณาจักรนี้จะบดขยี้อาณาจักรอื่นๆ ทั้งปวงจนราบคาบ อาณาจักรนี้จะยั่งยืนมั่นคงตลอดกาล 45 นี่คือความหมายของนิมิตเรื่องหินที่ถูกสกัดจากภูเขา ซึ่งไม่ใช่ด้วยมือมนุษย์ หินซึ่งกระแทกเหล็ก ทองสัมฤทธิ์ ดินเหนียว เงิน และทองคำให้แตกกระจาย
พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่แสดงให้กษัตริย์ทราบถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ความฝันนี้เป็นความจริงและการตีความฝันนี้ก็เชื่อถือได้"
46 แล้วกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ก็ทรุดลงกราบดาเนียล และสั่งให้นำเครื่องบูชากับเครื่องหอมมาให้ดาเนียล 47 กษัตริย์พูดกับดาเนียลว่า "พระเจ้าของเจ้าเป็นพระเจ้าเหนือพระทั้งหลายแน่นอน เป็นจอมราชันและเป็นผู้เปิดเผยความล้ำลึกทั้งมวล เพราะท่านสามารถเปิดเผยความล้ำลึกนี้ได้"
48 แล้วกษัตริย์แต่งตั้งดาเนียลให้ดำรงตำแหน่งสูง และมอบรางวัลมากมาย ตั้งให้เขาปกครองบาบิโลนทั้งมณฑลและให้ดูแลปราชญ์ทั้งหมดของบาบิโลน 49 ยิ่งกว่านั้นกษัตริย์แต่งตั้งชัดรัค เมชาค และอาเบดเนโกให้เป็นผู้บริหารมณฑลบาบิโลนตามที่ดาเนียลขอ ส่วนดาเนียลเองอยู่ที่ราชสำนัก
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/qHG3xNP8jqR-HqIiucz0L)