การฉลองเทศกาลปูริม
20 โมรเดคัยบันทึกเหตุการณ์เหล่านี้ไว้ และเขียนจดหมายไปถึงชาวยิวทั้งใกล้และไกล ทั่วทุกมณฑลของกษัตริย์เซอร์ซีส 21 ให้เฉลิมฉลองประจำปีในวันที่สิบสี่และสิบห้าเดือนอาดาร์ 22 เป็นโอกาสที่ชาวยิวปลอดพ้นจากศัตรู เดือนที่ความโศกเศร้ากลายเป็นความรื่นเริงยินดี และการคร่ำครวญไว้ทุกข์กลายเป็นวันแห่งการเฉลิมฉลอง จึงให้ถือเป็นวันฉลองรื่นเริง มอบอาหารให้กันและกัน และให้ของขวัญแก่คนยากจน
23 ชาวยิวจึงตกลงที่จะดำเนินการเฉลิมฉลองที่ได้เริ่มสืบไป ตามที่โมรเดคัยเขียนบอก 24 เพราะฮามานลูกฮัมเมดาธาชาวอากักศัตรูของชาวยิวทั้งหมดได้วางแผนจะทำลายพวกตน ตามเวลาที่กำหนดโดยการจับสลากที่เรียกว่าเปอร์ 25 แต่เมื่อกษัตริย์รู้แผนการนี้9:25 หรือ เมื่อเอสเธอร์มาเข้าพบกษัตริย์ เขาก็ประกาศคำสั่งที่ทำให้แผนชั่วร้ายของฮามานกลับไปเล่นงานตัวเอง ตัวฮามานและลูกต้องถูกเสียบบนเสา 26 (เทศกาลนี้จึงได้ชื่อว่าปูริม มาจากคำว่า "เปอร์") เพราะทุกสิ่งที่เขียนไว้ในจดหมายนั้น สิ่งที่พวกเขาได้เห็น และสิ่งที่ได้เกิดขึ้นกับเขา 27 ชาวยิวจึงตั้งธรรมเนียมขึ้นซึ่งพวกเขากับลูกหลาน และทุกคนที่มาเข้าเป็นพวกจะฉลองสองวันนี้ทุกปี ตามวิธีและเวลาที่กำหนด 28 วันเหล่านี้จะเป็นวันรำลึกยึดถือกันตลอดไปทุกชั่วอายุ ทุกครอบครัว ในทุกเมือง และทุกมณฑล ชาวยิวจะฉลองเทศกาลปูริมสองวันนี้เป็นอนุสรณ์ไปตราบชั่วลูกหลาน
29 ราชินีเอสเธอร์ธิดาอาบีฮายิลจึงร่วมกับโมรเดคัยชาวยิวเขียนจดหมายรับรองด้วยสิทธิอำนาจเต็มที่ ยืนยันจดหมายฉบับที่สองนี้ซึ่งเกี่ยวกับปูริม 30 และโมรเดคัยส่งจดหมายไปถึงชาวยิวทั้งปวงทั่ว 127 มณฑลในจักรวรรดิของกษัตริย์เซอร์ซีส อวยพรให้อยู่ดีมีสุขและมั่นคง 31 ให้ยึดถือสองวันนี้เป็นเทศกาลปูริมประจำปี เป็นคำสั่งของโมรเดคัยชาวยิวและคำสั่งของราชินีเอสเธอร์ ชาวยิวเองก็ได้ลงมติให้ประเพณีนี้เป็นอนุสรณ์สืบไปถึงลูกหลาน รำลึกถึงเวลาที่ชนทั้งชาติร่วมกันถืออดอาหารและคร่ำครวญ 32 คำสั่งของเอสเธอร์รับรองกฎระเบียบเกี่ยวกับปูริม และมีบันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษร
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)