ฮีบรู 12

5 และ/ท่านได้/ลืม/ถ้อยคำ/ให้/กำลังใจ/ซึ่ง/มี/มาถึง/ท่าน/ใน/ฐานะ/บุตร/ว่า

"ลูกเอ๋ย อย่า/ละเลย/การตีสอน/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

อย่า/ท้อใจ/เมื่อ/พระองค์/ทรง/ตำหนิ/ท่าน

6 เพราะ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ตีสอน/ผู้/ที่พระองค์/ทรงรัก

และ/ทรง/ลงโทษ/ทุกคน/ที่/ทรงรับ/เป็น/บุตร"*12:5,6 สภษ.3:11,12

7 จง/ทน/ความ/ทุกข์ยาก/โดย/ถือ/เสมือน/ว่า/เป็น/การตีสอน พระเจ้า/ทรง/ปฏิบัติต่อ/ท่าน/ใน/ฐานะ/บุตร เพราะ/บุตร/คน/ไหนบ้าง/ที่/บิดา/ไม่เคย/ตีสอน? 8 หาก/ท่าน/ไม่ถูก/ตีสอน (และ/ทุกคน/ได้รับ/การตีสอน) ท่าน/ก็/เป็น/บุตร/นอก/กฎหมาย/และ/ไม่ใช่/บุตร/แท้ 9 ยิ่งไปกว่านั้น/เรา/ทั้งปวง/ล้วน/มี/บิดา/ซึ่งเป็น/มนุษย์/ผู้/ตีสอน/เรา/และ/เรา/เคารพ/นับถือ/ท่าน/ที่/ทำ/เช่นนั้น ยิ่งกว่านั้น/สัก/เพียงใด/ที่เรา/ควร/อยู่/ใน/โอวาท/ของ/พระบิดา/แห่ง/จิตวิญญาณ/ของ/เรา/และ/มีชีวิตอยู่! 10 บิดา/ของ/เรา/ตีสอน/เรา/ชั่ว/ระยะหนึ่ง/ตามที่/คิดเห็น/ว่าดี/ที่สุด แต่/พระเจ้า/ทรง/ตีสอน/เรา/เพื่อ/ประโยชน์/ของ/เรา เพื่อเรา/จะ/ได้/มี/ส่วนใน/ความ/บริสุทธิ์/ของ/พระองค์ 11 ไม่มี/การตีสอน/ใด/ดู/น่า/ชื่นใจ/ใน/เวลานั้น มี/แต่/จะ/เจ็บปวด แต่/ภายหลัง/จะ/เกิดผล/เป็น/ความ/ชอบธรรม/และ/สันติสุข/แก่/บรรดา/ผู้/รับ/การฝึกฝน/โดย/การตีสอน/นั้น