Rute 1

8 แล้ว/นาโอมี/กล่าว/กับ/ลูกสะใภ้/ทั้งสอง/ว่า "ลูก/ทั้งสอง/กลับ/บ้าน/ไป/หา/แม่/ของ/ลูก/เถิด/นะ ขอ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/สำแดง/ความ/เมตตา/แก่/เจ้า/ที่/ได้/จงรักภักดี/ต่อ/แม่/และ/สามี/ผู้/ล่วงลับ 9 และ/ขอ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/อวยพร/ให้/ลูก/ได้/ออกเรือน/แต่งงาน/ใหม่"

แล้ว/นาง/ก็/จูบลา/ลูกสะใภ้/ทั้งสอง/และ/ทั้งสอง/ก็/ร่ำไห้/สะอึกสะอื้น 10 และ/กล่าว/กับ/นาง/ว่า "เรา/จะ/ไป/กับ/แม่ ไป/หา/ญาติ/ของ/แม่"

11 แต่/นาโอมี/ตอบว่า "กลับ/บ้าน/เถิด/ลูกเอ๋ย จะ/ไป/กับ/แม่/ทำไม? แม่/จะ/มี/ลูก/ชาย/ที่/จะ/ให้/เป็น/สามี/ของ/เจ้า/ได้/อีก/หรือ? 12 กลับไป/บ้าน/ของ/ลูก/เถิด แม่/เอง/ก็/แก่ชรา/เกินกว่า/จะ/มี/สามี/อีก ถึงแม้/แม่/จะ/คิดว่า/ยัง/มี/หวัง/ที่/จะ/ได้/สามี/ใน/คืนนี้/และ/มี/ลูก/ชาย 13 ลูก/จะ/รอ/ให้/เขา/โต/ขึ้น/มา/หรือ? ลูก/จะ/ไม่/แต่งงาน/เพื่อ/คอย/เขา/หรือ? อย่าเลย/ลูกเอ๋ย แม่/มี/ความ/ขมขื่น/มาก/ยิ่งกว่า/ลูก/เสีย/อีก เพราะ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/เอง/ทรง/กระทำ/ให้/แม่/ทุกข์ยาก!"

14 แล้ว/ทั้ง/สามคน/ก็/ร้องไห้/ด้วยกัน/อีก จาก/นั้น/โอรปาห์/จึง/จูบลา/แม่สามี/และ/กลับไป แต่/รูธ/ยืนกราน/จะ/อยู่/กับ/นาโอมี