Rute 1

นาโอมี/กับ/รูธ

1 สมัย/ที่/ผู้/วินิจฉัย/ปกครอง/อยู่/เกิด/การ/กันดาร/อาหาร/ขึ้น/ใน/แผ่นดิน/นั้น ชาย/คนหนึ่ง/จาก/เบธเลเฮม/ใน/เขต/ยูดาห์/กับ/ภรรยา/และ/บุตร/ชาย/สอง/คน/จึง/ไป/อาศัย/อยู่/ใน/ดินแดน/โมอับ/ระยะ/หนึ่ง 2 ชาย/คนนั้น/ชื่อ/เอลี/เมเลค ภรรยา/ของเขา/ชื่อ/นาโอมี และ/บุตร/ชาย/สอง/คน/ชื่อ/มาห์โลน/และ/คิลิโอน พวกเขา/เป็น/ชาว/ถิ่น/เอฟราธาห์/จาก/เบธเลเฮม/ใน/เขต/ยูดาห์ พวกเขา/ย้ายไป/อาศัย/อยู่/ที่/โมอับ

3 ต่อมา/เอลี/เมเลค/สามี/ของ/นาโอมี/สิ้นชีวิต เหลือ/นาโอมี/กับ/บุตร/ชาย/ทั้งสอง 4 พวกเขา/แต่งงาน/กับ/หญิง/ชาวโมอับ คน/หนึ่ง/ชื่อ/โอรปาห์ อีก/คน/หนึ่ง/ชื่อ/รูธ หลังจากที่/พวกเขา/อาศัย/อยู่/ที่/นั่น/ราว/สิบปี 5 ทั้ง/มาห์โลน/และ/คิลิโอน/ก็/สิ้นชีวิต จึง/เหลือแต่/นาโอมี

6 เมื่อ/อยู่/ใน/โมอับ นาง/ได้/ข่าว/ว่า/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/เสด็จมา/ช่วย/เหล่า/ประชากร/ของ/พระองค์/โดย/ประทาน/อาหาร/แก่/พวกเขา นาโอมี/กับ/ลูกสะใภ้/ทั้งสอง/ก็/เตรียมตัว/เดินทาง/จาก/โมอับ/กลับ/บ้าน 7 นาง/กับ/ลูกสะใภ้/สอง/คน/ออก/จาก/ถิ่นที่อยู่ และ/เริ่ม/เดินไป/ตาม/เส้นทาง/ที่/จะ/กลับ/ไป/ยัง/ดินแดน/ยูดาห์

8 แล้ว/นาโอมี/กล่าว/กับ/ลูกสะใภ้/ทั้งสอง/ว่า "ลูก/ทั้งสอง/กลับ/บ้าน/ไป/หา/แม่/ของ/ลูก/เถิด/นะ ขอ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/สำแดง/ความ/เมตตา/แก่/เจ้า/ที่/ได้/จงรักภักดี/ต่อ/แม่/และ/สามี/ผู้/ล่วงลับ 9 และ/ขอ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/อวยพร/ให้/ลูก/ได้/ออกเรือน/แต่งงาน/ใหม่"

แล้ว/นาง/ก็/จูบลา/ลูกสะใภ้/ทั้งสอง/และ/ทั้งสอง/ก็/ร่ำไห้/สะอึกสะอื้น 10 และ/กล่าว/กับ/นาง/ว่า "เรา/จะ/ไป/กับ/แม่ ไป/หา/ญาติ/ของ/แม่"

11 แต่/นาโอมี/ตอบว่า "กลับ/บ้าน/เถิด/ลูกเอ๋ย จะ/ไป/กับ/แม่/ทำไม? แม่/จะ/มี/ลูก/ชาย/ที่/จะ/ให้/เป็น/สามี/ของ/เจ้า/ได้/อีก/หรือ? 12 กลับไป/บ้าน/ของ/ลูก/เถิด แม่/เอง/ก็/แก่ชรา/เกินกว่า/จะ/มี/สามี/อีก ถึงแม้/แม่/จะ/คิดว่า/ยัง/มี/หวัง/ที่/จะ/ได้/สามี/ใน/คืนนี้/และ/มี/ลูก/ชาย 13 ลูก/จะ/รอ/ให้/เขา/โต/ขึ้น/มา/หรือ? ลูก/จะ/ไม่/แต่งงาน/เพื่อ/คอย/เขา/หรือ? อย่าเลย/ลูกเอ๋ย แม่/มี/ความ/ขมขื่น/มาก/ยิ่งกว่า/ลูก/เสีย/อีก เพราะ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/เอง/ทรง/กระทำ/ให้/แม่/ทุกข์ยาก!"

14 แล้ว/ทั้ง/สามคน/ก็/ร้องไห้/ด้วยกัน/อีก จาก/นั้น/โอรปาห์/จึง/จูบลา/แม่สามี/และ/กลับไป แต่/รูธ/ยืนกราน/จะ/อยู่/กับ/นาโอมี

15 นาโอมี/กล่าว/กับ/นาง/ว่า "ดูซิ/สะใภ้/อีก/คน/ก็/กลับไป/หา/ญาติ/และ/พระ/ของเขา เจ้า/ก็/ควร/กลับไป/ด้วย"

16 แต่/รูธ/ตอบว่า "อย่า/คะยั้นคะยอ/ให้/ลูก/ทิ้ง/แม่/ไป/เลย แม่/ไป/ไหน/ลูก/จะ/ไป/ด้วย แม่/อยู่/ที่ไหน/ลูก/จะ/อยู่/ด้วย ญาติ/ของ/แม่/จะ/เป็น/ญาติ/ของ/ลูก และ/พระเจ้า/ของ/แม่/จะ/เป็น/พระเจ้า/ของ/ลูก/ด้วย 17 แม่/ตาย/ที่ไหน/ลูก/จะ/ตาย/ที่นั่น/ด้วย และ/ขอให้/ถูก/ฝัง/อยู่/ใน/ที่/เดียว/กัน ถ้า/ลูก/ยอม/ให้/มี/อะไร/มา/แยก/เรา/จาก/กัน/นอกจาก/ความตาย ขอ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/จัดการ/กับ/ลูก/อย่างหนัก" 18 เมื่อ/นาโอมี/เห็นว่า/รูธ/ตั้งใจ/แน่วแน่/ที่/จะ/ไป/ด้วย/ก็/เลิก/รบเร้า/นาง

19 หญิง/ทั้งสอง/จึง/เดินทาง/มายัง/เบธเลเฮม ทั่ว/ทั้ง/เมือง/พา/กัน/แตกตื่น/เมื่อ/เห็น/นาง/ทั้งสอง/มา พวก/ผู้หญิง/ถามกัน/ว่า "นี่/นาโอมี/จริงๆ หรือ?"

20 นาง/ตอบว่า "อย่า/เรียก/ฉัน/ว่า/นาโอมี*1:20 แปลว่า อภิรมย์ เช่น/เดียว/กับ/ข้อ 21เลย เรียก/ฉัน/ว่า/มารา*1:20 แปลว่า ขมเถอะ เพราะว่า/องค์/ทรงฤทธิ์/ทำให้/ชีวิต/ของ/ฉัน/ขมขื่น/มาก 21 ฉัน/มี/ทุกอย่าง/ครบ/บริบูรณ์/เมื่อ/จาก/เมือง/นี้/ไป แต่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงนำ/ฉัน/กลับมา/มือเปล่า ทำไม/จึง/เรียก/ฉัน/ว่า/นาโอมี? ใน/เมื่อ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงทำให้/ฉัน/ปวดร้าว/และ/องค์/ทรงฤทธิ์/ทำให้/ฉัน/ต้อง/ประสบ/เคราะห์/กรรม"

22 ช่วงเวลา/ที่นา/โอ/มี/และ/รูธ/ลูกสะใภ้/ชาวโมอับ/จาก/โมอับ/มา/สู่/เบธเลเฮม/นั้น/ตรงกับ/ต้นฤดู/เกี่ยวข้าว/บาร์เลย์