Petrusʼun Pentikost Bayram vaazı
14 Bunun üzerine Petrus öbür on bir elçiyle ayağa kalkıp sesini yükseltti ve kalabalığa şunları söyledi: "Ey Yahudi kardeşler ve Yeruşalimʼde oturan herkes, bu olayı size açıklayayım. Sözlerime kulak verin. 15 Bu insanlar sandığınız gibi sarhoş değiller. Saat daha sabahın dokuzu! 16 Hayır, bu Peygamber Yoelʼin aracılığıyla bildirilen olaydır:
17 ‘Allah şöyle diyor:
Son günlerde bütün insanların üzerine Ruhumʼdan dökeceğim.
Oğullarınız ve kızlarınız peygamberlik edecekler.
Gençleriniz olağanüstü görüntüler,
yaşlı adamlarınız rüyalar görecekler.
18 Evet, o günlerde kadın erkek bütün kullarımın üzerine,
Ruhumʼdan dökeceğim,
onlar da peygamberlik edecekler.
19 Yukarıda, gökte harikalar,
aşağıda, yeryüzünde mucizevi işaretler göstereceğim:
kan, ateş ve duman bulutları.
20 Rabbin büyük ve görkemli günü gelmeden önce,
güneş kapkaranlık olacak.
Ay kan rengine dönecek.
21 O zaman Rabbi adıyla yardıma çağıran herkes kurtulacak.’2:21 Yoel 2:28-32
22 Ey İsrail halkı! Şu sözleri dinleyin: Nasıralı İsa Allah tarafından kimliği size kanıtlanmış bir adamdır. Bildiğiniz gibi, Allah bunu Oʼnun aracılığıyla aranızda yapılan güçlü işler, harikalar ve mucizelerle yaptı. 23 Fakat Allahʼın önceden karar verdiği bir planı vardı. O, ne olacağını önceden biliyordu. Buna göre İsa elinize teslim edildi. Oʼnu Tevratʼı tanımayanların eliyle çarmıha çivileyip öldürdünüz. 24 Fakat Allah Oʼnu diriltti. Oʼnun ölüm acılarına son verdi. Çünkü ölümün İsaʼyı esir tutması mümkün değildi. 25 Evet, Davud Oʼnun hakkında şöyle der:
‘Gözümü Rabʼden asla ayırmam.
O sağımda kaldığı için sarsılmam.
26 Bu sebeple yüreğim mutlu ve dilim sevinçten coşuyor.
Üstelik bedenim de umutla yaşayacak.
27 Çünkü sen ya Rab, canımı ölüler dünyasına terk etmeyeceksin.
Sana sadık olanın çürümesine de izin vermeyeceksin.
28 Sen nasıl hayat bulacağımı bana bildirdin.
Huzurunda beni sevinçle dolduracaksın.’2:28 Mezmur 16:8-11 (Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.)
29 Kardeşler, yüce atamız Davud hakkında şunu kesinlikle söyleyebilirim. O öldü ve gömüldü. Onun mezarı bugüne kadar aramızdadır. 30 Fakat Davud bir peygamberdi. Allahʼın ona yeminle söz verdiğini biliyordu. Bu söze göre Allah onun soyundan bir kişiyi tahtına oturtacaktı. 31 Bunun için o ne olacağını gördü ve Mesihʼin dirilişi hakkında konuştu. Dedi ki, Mesih ‘ölüler dünyasına terk edilmedi’, ‘bedeninin çürümesine izin verilmedi’. 32 Allah bu İsaʼyı ölümden diriltti. Biz hepimiz buna şahidiz. 33 İsa, Allahʼın sağına yükseltildi. Babaʼnın vaat ettiği Kutsal Ruhʼu alıp Oʼnu gördüğünüz ve işittiğiniz gibi üzerimize döktü. 34,35 Elbette göğe çıkan Davud değildi; ama kendisi şöyle der:
‘Rab Efendimʼe dedi ki,
"Senin düşmanlarını ayaklarına basamak yapacağım.
O zamana kadar sağımda otur." ’2:34-35 Mezmur 110:1
36 Onun için bütün İsrail halkı şunu kesin olarak bilsin: sizin çarmıha gerdiğiniz bu İsaʼyı Allah hem Efendi, hem de Mesih yaptı!"
37 Halk bunu işitince yüreklerine bıçak saplanmış gibi oldu. Petrusʼa ve öbür elçilere sordular: "Kardeşler, ne yapmalıyız?"
38 Petrus onlara şöyle dedi: "Tövbe edin ve her biriniz İsa Mesihʼin adıyla vaftiz olsun. Böylece günahlarınız bağışlanacak ve Kutsal Ruhʼu karşılıksız alacaksınız. 39 Bu vaat sizin için, çocuklarınız ve uzakta olan herkes için, yani Rab Allahımızʼın kendisine çağıracağı herkes içindir."
40 Petrus daha birçok sözle onları sıkı sıkı uyardı. "Kendinizi bu sapık kuşağın uğrayacağı cezadan kurtarın!" diye yalvardı. 41 Sonuçta Petrusʼun sözünü kabul edenler vaftiz oldu. O gün yaklaşık üç bin kişi topluluğa katıldı.