10 Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?11 Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.12 Dobrze mu czyni, a nie źle, po wszystkie dni żywota swego.13 Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.14 Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.15 I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.16 Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.17 Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.18 Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.19 Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.20 Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.21 Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.22 Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.23 Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.24 Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi.25 Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.26 Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.27 Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.28 Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,29 Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.30 Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.31 Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.