João 6

O Isus parvari više oto pandž hiljade manušen

1 Palo adava o Isus irinđa pe ki Galileja hem dželo ki istočno strana oto e Galilejakoro jezero (vičime hem: e Tiberijakoro jezero), 2 a palo leste džele but manuša, adalese so dikhle o čudesna znakija save ćerđa sasljarindoj e nambormen. 3 O Isus uklinđa ki gora hem bešlo ple učenikonencar. 4 (A avela ine paše i Pasha, e jevrejengoro prazniko.)

5 I kad o Isus vazdinđa plo šero te dikhel, dikhlja but narodo sar avela nakoro leste, i pučlja e Filipe: "Kaj šaj te čina maro sa akale manušenđe te han?"

6 Adava o Isus pučlja e Filipe sar te čhivel le ko test, adalese so već džanđa so ka ćerel.

7 A o Filip phenđa lese: "Ni dušel srebrna kovanice naka ovel ine dovoljno te čina sarijenđe te han barem hari."

8 A aver oto lesere učenici – o Andreja, o phral e Simonesoro e Petresoro – phenđa e Isusese: 9 "Akatei jekh čhavoro kas isi pandž mare oto ječam hem duj tikore maćhe. Ali adava nane ništa zako sa edobor manuša."

10 O Isus phenđa: "Čhiven e manušen te bešen."

A ko adava than inele but čar, hem tegani đi ko pandž hiljade murša bešle.

11 Tegani o Isus lelja okola mare, zahvalinđa e Devlese, i dinđa len e manušenđe kola bešle, a ađahar ćerđa hem e maćhencar. I sare hale edobor kobor mangle.

12 Kad sare čalile, o Isus phenđa ple učenikonenđe: "Čeden sa okolestar so ačhilo oto hajba, te na frdel pe ništa."

13 I on čedinde sa adava so ačhilo oto pandž mare oto ječam save o manuša hale, hem adaleja pherde dešu duj korpe.

14 Kad o manuša dikhle o čudesno znako savo o Isus ćerđa, phende: "Akavai čače o Proroko savo valjani te avel ko sveto!"