O manuša ano Jerusalim dena čast e Isusese sar carose
1 Kad o Isus hem lesere učenici ale paše uzali diz Jerusalim hem resle uzalo gava Vitfaga hem Vitanija ki e Maslinakiri gora, bičhalđa anglal duje učenikonen, 2 vaćerindoj lenđe: "Džan ko adava gav savoi angla tumende. I so ka đerdinen, ka arakhen phandle terne here upro saveste pana nijekh manuš na beštino. Phraven le hem anen le akari.
7 I ande e terne here anglo Isus. Čhivde pumare fostanja upro her, i o Isus beštino upro leste.
8 But manuša buljarena ine pumare fostanja upro drom anglo leste, a nesave manuša buljarena ine o granke save čhinde ko polje. 9 O manuša kola džele anglo leste hem palo leste vičinena ine:
"‘Hosana!
Blagoslovimei okova kova avela ano anav e Gospodesoro!’
10 Blagoslovimei o carstvo amare pradadesoro e Davidesoro, savo avela!
‘Hosana e Devlese ko učipe!’"
11 I o Isus đerdinđa ano Jerusalim, i dželo ko Hram hem dikhlja okolo sa. Ali, adalese so već lelja te perel i rat, lelja te džal ple dešu duje apostolencar ki Vitanija.
O Isus prokletini e smokvakere kašte
(Mt 21,18–19)