2 Palo šov dive, o Isus lelja peja e Petre, e Jakove hem e Jovane hem dželo olencar ki jekh uči gora, kote inele korkore. Adari o Isus ulo averčhane anglo lende: 3 lesere šeja ule sjajna hem parne – edobor parne da nijekh manuš ki phuv naka šaj ine edobor te parnjari len. 4 I tegani iklile anglo lende o Ilija hem o Mojsije hem lelje te vaćeren e Isuseja.
5 I o Petar phenđa e Isusese: "Učitelju, šukari amenđe so injam akate. Te ćera trin šatorja: jekh tuće, jekh e Mojsijase hem jekh e Ilijase."
6 (Na džanđa so te vaćeri, adalese so but darandile.)
7 Tegani iklilo jekh oblako savo učharđa len hem taro oblako šundilo glaso savo vaćerđa: "Akavai mlo Čhavo o volime! Ole šunen!"
8 I otojekhvar, kad dikhle uzala pumende, na dikhle više nikas sem e Isuse.
9 Sar huljena ine tari gora, o Isus naredinđa lenđe nikase te na vaćeren so dikhle sa đikote ov, o Čhavo e manušesoro, na uštela taro mule. 10 I on nikase na vaćerde adalestar, ali maškara pumende pučena pe ine upra soste mislinđa kad phenđa da ka "uštel taro mule."
11 I o učenici pučle le: "Sose onda o učitelja e Zakonestar vaćerena da o Ilija valjani te avel angleder e Mesijastar?"
12 O Isus phenđa lenđe: "Čače prvo o Ilija avela hem palem ka čhivel sa than thaneja. A sosei onda pisime ano Sveto lil zako Čhavo e manušesoro da but ka patini hem da ka ovel odbacime? 13 Ali phenava tumenđe: o Ilija već alo, ali ćerde oleja sar olenđe manglja pe, sar soi pisime olestar."
O Isus ikali e bišukare duho e čhavorestar
(Mt 17,14–20; Lk 9,37–43)