5 "Hem kad molinena tumen, ma oven sar e dujemujengere kola volinena te molinen pe ano sinagoge hem ko raskrsnice sar te dikhen len o manuša. Čače vaćerava tumenđe, aver nagrada sem adaja naka dobinen. 6 Nego, kad molineja tut, đerdin korkoro tuće ki soba, phand o udar hem molin tut te Dadese e Devlese kovai ano garavdipe, a to Dad, kova dikhela soi ćerdo ano garavdipe, ka nagradini tut. 7 Kad molinena tumen, ma vaćeren but čuče lafija sar okola kola na džanen e Devlese, adalese so mislinena da ka oven uslišime te vaćerde but lafija. 8 Adalese, ma oven sar olende, adalese so tumaro Dad džanel so valjani tumenđe čak hem angleder so rodena lestar. 9 Adalese ađahar molinen:
‘Dade amareja, kova injan ano nebo,
to sveto anav barjardo te ovel.
10 To carstvo te avel.
Ti volja te ovel,
sar soi ano nebo, ađahar te ovel hem ki phuv.
11 De amen avdive o maro savo valjani amenđe svako dive
12 hem oprostin amenđe amare grehija sar so hem amen oprostinaja okolenđe kola grešinde premala amende.
13 Hem cide amen taro iskušenje, hem oslobodin amen e Bišukarestar.
[Adalese soi to carstvo, to zoralipe hem ti slava zauvek.]’
14 Adalese so, te oprostinđen avere manušenđe kad grešinena premala tumende, hem tumaro Dad, kovai ano nebo, ka oprostini tumenđe. 15 Ali te na oprostinđen averenđe, ni tumaro Dad naka oprostini tumenđe tumare grehija."