3 ততঃ পৰং লোকাশ্চতুৰ্ভি ৰ্মানৱৈৰেকং পক্ষাঘাতিনং ৱাহযিৎৱা তৎসমীপম্ আনিন্যুঃ|
4 কিন্তু জনানাং বহুৎৱাৎ তং যীশোঃ সম্মুখমানেতুং ন শক্নুৱন্তো যস্মিন্ স্থানে স আস্তে তদুপৰিগৃহপৃষ্ঠং খনিৎৱা ছিদ্ৰং কৃৎৱা তেন মাৰ্গেণ সশয্যং পক্ষাঘাতিনম্ অৱৰোহযামাসুঃ|
5 ততো যীশুস্তেষাং ৱিশ্ৱাসং দৃষ্ট্ৱা তং পক্ষাঘাতিনং বভাষে হে ৱৎস তৱ পাপানাং মাৰ্জনং ভৱতু|
6 তদা কিযন্তোঽধ্যাপকাস্তত্ৰোপৱিশন্তো মনোভি ৰ্ৱিতৰ্কযাঞ্চক্ৰুঃ, এষ মনুষ্য এতাদৃশীমীশ্ৱৰনিন্দাং কথাং কুতঃ কথযতি?
7 ঈশ্ৱৰং ৱিনা পাপানি মাৰ্ষ্টুং কস্য সামৰ্থ্যম্ আস্তে?
8 ইত্থং তে ৱিতৰ্কযন্তি যীশুস্তৎক্ষণং মনসা তদ্ বুদ্ৱ্ৱা তানৱদদ্ যূযমন্তঃকৰণৈঃ কুত এতানি ৱিতৰ্কযথ?
9 তদনন্তৰং যীশুস্তৎস্থানাৎ পুনঃ সমুদ্ৰতটং যযৌ; লোকনিৱহে তৎসমীপমাগতে স তান্ সমুপদিদেশ|
10 কিন্তু পৃথিৱ্যাং পাপানি মাৰ্ষ্টুং মনুষ্যপুত্ৰস্য সামৰ্থ্যমস্তি, এতদ্ যুষ্মান্ জ্ঞাপযিতুং (স তস্মৈ পক্ষাঘাতিনে কথযামাস)
11 উত্তিষ্ঠ তৱ শয্যাং গৃহীৎৱা স্ৱগৃহং যাহি, অহং ৎৱামিদম্ আজ্ঞাপযামি|
12 ততঃ স তৎক্ষণম্ উত্থায শয্যাং গৃহীৎৱা সৰ্ৱ্ৱেষাং সাক্ষাৎ জগাম; সৰ্ৱ্ৱে ৱিস্মিতা এতাদৃশং কৰ্ম্ম ৱযম্ কদাপি নাপশ্যাম, ইমাং কথাং কথযিৎৱেশ্ৱৰং ধন্যমব্ৰুৱন্|