2 ekaH kuSThavAn Agatya taM praNamya babhASe, he prabho, yadi bhavAn saMmanyate, tarhi mAM nirAmayaM karttuM zaknoti|
3 tato yIzuH karaM prasAryya tasyAGgaM spRzan vyAjahAra, sammanye’haM tvaM nirAmayo bhava; tena sa tatkSaNAt kuSThenAmoci|
4 tato yIzustaM jagAda, avadhehi kathAmetAM kazcidapi mA brUhi, kintu yAjakasya sannidhiM gatvA svAtmAnaM darzaya manujebhyo nijanirAmayatvaM pramANayituM mUsAnirUpitaM dravyam utsRja ca|