1 ചരമദിനേഷു ക്ലേശജനകാഃ സമയാ ഉപസ്ഥാസ്യന്തീതി ജാനീഹി|

2 യതസ്താത്കാലികാ ലോകാ ആത്മപ്രേമിണോ ഽർഥപ്രേമിണ ആത്മശ്ലാഘിനോ ഽഭിമാനിനോ നിന്ദകാഃ പിത്രോരനാജ്ഞാഗ്രാഹിണഃ കൃതഘ്നാ അപവിത്രാഃ

3 പ്രീതിവർജിതാ അസന്ധേയാ മൃഷാപവാദിനോ ഽജിതേന്ദ്രിയാഃ പ്രചണ്ഡാ ഭദ്രദ്വേഷിണോ

4 വിശ്വാസഘാതകാ ദുഃസാഹസിനോ ദർപധ്മാതാ ഈശ്വരാപ്രേമിണഃ കിന്തു സുഖപ്രേമിണോ

5 ഭക്തവേശാഃ കിന്ത്വസ്വീകൃതഭക്തിഗുണാ ഭവിഷ്യന്തി; ഏതാദൃശാനാം ലോകാനാം സംമർഗം പരിത്യജ|

6 യതോ യേ ജനാഃ പ്രച്ഛന്നം ഗേഹാൻ പ്രവിശന്തി പാപൈ ർഭാരഗ്രസ്താ നാനാവിധാഭിലാഷൈശ്ചാലിതാ യാഃ കാമിന്യോ

7 നിത്യം ശിക്ഷന്തേ കിന്തു സത്യമതസ്യ തത്ത്വജ്ഞാനം പ്രാപ്തും കദാചിത് ന ശക്നുവന്തി താ ദാസീവദ് വശീകുർവ്വതേ ച തേ താദൃശാ ലോകാഃ|

8 യാന്നി ര്യാമ്ബ്രിശ്ച യഥാ മൂസമം പ്രതി വിപക്ഷത്വമ് അകുരുതാം തഥൈവ ഭ്രഷ്ടമനസോ വിശ്വാസവിഷയേ ഽഗ്രാഹ്യാശ്ചൈതേ ലോകാ അപി സത്യമതം പ്രതി വിപക്ഷതാം കുർവ്വന്തി|

9 കിന്തു തേ ബഹുദൂരമ് അഗ്രസരാ ന ഭവിഷ്യന്തി യതസ്തയോ ർമൂഢതാ യദ്വത് തദ്വദ് ഏതേഷാമപി മൂഢതാ സർവ്വദൃശ്യാ ഭവിഷ്യതി|

10 മമോപദേശഃ ശിഷ്ടതാഭിപ്രായോ വിശ്വാസോ ർധര്യ്യം പ്രേമ സഹിഷ്ണുതോപദ്രവഃ ക്ലേശാ

11 ആന്തിയഖിയായാമ് ഇകനിയേ ലൂസ്ത്രായാഞ്ച മാം പ്രതി യദ്യദ് അഘടത യാംശ്ചോപദ്രവാൻ അഹമ് അസഹേ സർവ്വമേതത് ത്വമ് അവഗതോഽസി കിന്തു തത്സർവ്വതഃ പ്രഭു ർമാമ് ഉദ്ധൃതവാൻ|

12 പരന്തു യാവന്തോ ലോകാഃ ഖ്രീഷ്ടേന യീശുനേശ്വരഭക്തിമ് ആചരിതുമ് ഇച്ഛന്തി തേഷാം സർവ്വേഷാമ് ഉപദ്രവോ ഭവിഷ്യതി|

13 അപരം പാപിഷ്ഠാഃ ഖലാശ്ച ലോകാ ഭ്രാമ്യന്തോ ഭ്രമയന്തശ്ചോത്തരോത്തരം ദുഷ്ടത്വേന വർദ്ധിഷ്യന്തേ|

14 കിന്തു ത്വം യദ് യദ് അശിക്ഷഥാഃ, യച്ച ത്വയി സമർപിതമ് അഭൂത് തസ്മിൻ അവതിഷ്ഠ, യതഃ കസ്മാത് ശിക്ഷാം പ്രാപ്തോഽസി തദ് വേത്സി;

15 യാനി ച ധർമ്മശാസ്ത്രാണി ഖ്രീഷ്ടേ യീശൗ വിശ്വാസേന പരിത്രാണപ്രാപ്തയേ ത്വാം ജ്ഞാനിനം കർത്തും ശക്നുവന്തി താനി ത്വം ശൈശവകാലാദ് അവഗതോഽസി|

16 തത് സർവ്വം ശാസ്ത്രമ് ഈശ്വരസ്യാത്മനാ ദത്തം ശിക്ഷായൈ ദോഷബോധായ ശോധനായ ധർമ്മവിനയായ ച ഫലയൂക്തം ഭവതി

17 തേന ചേശ്വരസ്യ ലോകോ നിപുണഃ സർവ്വസ്മൈ സത്കർമ്മണേ സുസജ്ജശ്ച ഭവതി|