9 തതസ്തേ മേेദിന്യാഃ പ്രസ്ഥേനാഗത്യ പവിത്രലോകാനാം ദുർഗം പ്രിയതമാം നഗരീഞ്ച വേഷ്ടിതവന്തഃ കിന്ത്വീശ്വരേണ നിക്ഷിപ്തോ ഽഗ്നിരാകാശാത് പതിത്വാ താൻ ഖാദിതവാൻ|
10 തേഷാം ഭ്രമയിതാ ച ശയതാനോ വഹ്നിഗന്ധകയോ ർഹ്രദേ ഽർഥതഃ പശു ർമിഥ്യാഭവിഷ്യദ്വാദീ ച യത്ര തിഷ്ഠതസ്തത്രൈവ നിക്ഷിപ്തഃ, തത്രാനന്തകാലം യാവത് തേ ദിവാനിശം യാതനാം ഭോക്ഷ്യന്തേ|