12 ഹേ ഭ്രാതരഃ, മാം പ്രതി യദ് യദ് ഘടിതം തേന സുസംവാദപ്രചാരസ്യ ബാധാ നഹി കിന്തു വൃദ്ധിരേവ ജാതാ തദ് യുഷ്മാൻ ജ്ഞാപയിതും കാമയേഽഹം|
13 അപരമ് അഹം ഖ്രീഷ്ടസ്യ കൃതേ ബദ്ധോഽസ്മീതി രാജപുര്യ്യാമ് അന്യസ്ഥാനേഷു ച സർവ്വേഷാം നികടേ സുസ്പഷ്ടമ് അഭവത്,
14 പ്രഭുസമ്ബന്ധീയാ അനേകേ ഭ്രാതരശ്ച മമ ബന്ധനാദ് ആശ്വാസം പ്രാപ്യ വർദ്ധമാനേനോത്സാഹേന നിഃക്ഷോഭം കഥാം പ്രചാരയന്തി|