Romans 13

1 യുഷ്മാകമ് ഏകൈകജനഃ ശാസനപദസ്യ നിഘ്നോ ഭവതു യതോ യാനി ശാസനപദാനി സന്തി താനി സർവ്വാണീശ്വരേണ സ്ഥാപിതാനി; ഈശ്വരം വിനാ പദസ്ഥാപനം ന ഭവതി|

2 ഇതി ഹേതോഃ ശാസനപദസ്യ യത് പ്രാതികൂല്യം തദ് ഈശ്വരീയനിരൂപണസ്യ പ്രാതികൂല്യമേവ; അപരം യേ പ്രാതികൂല്യമ് ആചരന്തി തേ സ്വേഷാം സമുചിതം ദണ്ഡം സ്വയമേവ ഘടയന്തേ|

3 ശാസ്താ സദാചാരിണാം ഭയപ്രദോ നഹി ദുരാചാരിണാമേവ ഭയപ്രദോ ഭവതി; ത്വം കിം തസ്മാൻ നിർഭയോ ഭവിതുമ് ഇച്ഛസി? തർഹി സത്കർമ്മാചര, തസ്മാദ് യശോ ലപ്സ്യസേ,

4 യതസ്തവ സദാചരണായ സ ഈശ്വരസ്യ ഭൃത്യോഽസ്തി| കിന്തു യദി കുകർമ്മാചരസി തർഹി ത്വം ശങ്കസ്വ യതഃ സ നിരർഥകം ഖങ്ഗം ന ധാരയതി; കുകർമ്മാചാരിണം സമുചിതം ദണ്ഡയിതുമ് സ ഈശ്വരസ്യ ദണ്ഡദഭൃത്യ ഏവ|

5 അതഏവ കേവലദണ്ഡഭയാന്നഹി കിന്തു സദസദ്ബോധാദപി തസ്യ വശ്യേന ഭവിതവ്യം|

6 ഏതസ്മാദ് യുഷ്മാകം രാജകരദാനമപ്യുചിതം യസ്മാദ് യേ കരം ഗൃഹ്ലന്തി ത ഈശ്വരസ്യ കിങ്കരാ ഭൂത്വാ സതതമ് ഏതസ്മിൻ കർമ്മണി നിവിഷ്ടാസ്തിഷ്ഠന്തി|

7 അസ്മാത് കരഗ്രാഹിണേ കരം ദത്ത, തഥാ ശുൽകഗ്രാഹിണേ ശുൽകം ദത്ത, അപരം യസ്മാദ് ഭേതവ്യം തസ്മാദ് ബിഭീത, യശ്ച സമാദരണീയസ്തം സമാദ്രിയധ്വമ്; ഇത്ഥം യസ്യ യത് പ്രാപ്യം തത് തസ്മൈ ദത്ത|