1 ഹേ പരദൂഷക മനുഷ്യ യഃ കശ്ചന ത്വം ഭവസി തവോത്തരദാനായ പന്ഥാ നാസ്തി യതോ യസ്മാത് കർമ്മണഃ പരസ്ത്വയാ ദൂഷ്യതേ തസ്മാത് ത്വമപി ദൂഷ്യസേ, യതസ്തം ദൂഷയന്നപി ത്വം തദ്വദ് ആചരസി|
2 കിന്ത്വേതാദൃഗാചാരിഭ്യോ യം ദണ്ഡമ് ഈശ്വരോ നിശ്ചിനോതി സ യഥാർഥ ഇതി വയം ജാനീമഃ|
3 അതഏവ ഹേ മാനുഷ ത്വം യാദൃഗാചാരിണോ ദൂഷയസി സ്വയം യദി താദൃഗാചരസി തർഹി ത്വമ് ഈശ്വരദണ്ഡാത് പലായിതും ശക്ഷ്യസീതി കിം ബുധ്യസേ?
/images/a/6c03efee-c76a-4ab8-fe2e-555683f90900)
/images/a/9ec55bb8-7dc5-47b9-c32a-98aea1c00300)