26 തത ആത്മാപി സ്വയമ് അസ്മാകം ദുർബ്ബലതായാഃ സഹായത്വം കരോതി; യതഃ കിം പ്രാർഥിതവ്യം തദ് ബോദ്ധും വയം ന ശക്നുമഃ, കിന്ത്വസ്പഷ്ടൈരാർത്തരാവൈരാത്മാ സ്വയമ് അസ്മന്നിമിത്തം നിവേദയതി|

27 അപരമ് ഈശ്വരാഭിമതരൂപേണ പവിത്രലോകാനാം കൃതേ നിവേദയതി യ ആത്മാ തസ്യാഭിപ്രായോഽന്തര്യ്യാമിനാ ജ്ഞായതേ|