2 ଏକଃ କୁଷ୍ଠୱାନ୍ ଆଗତ୍ୟ ତଂ ପ୍ରଣମ୍ୟ ବଭାଷେ, ହେ ପ୍ରଭୋ, ଯଦି ଭୱାନ୍ ସଂମନ୍ୟତେ, ତର୍ହି ମାଂ ନିରାମଯଂ କର୍ତ୍ତୁଂ ଶକ୍ନୋତି|
3 ତତୋ ଯୀଶୁଃ କରଂ ପ୍ରସାର୍ୟ୍ୟ ତସ୍ୟାଙ୍ଗଂ ସ୍ପୃଶନ୍ ୱ୍ୟାଜହାର, ସମ୍ମନ୍ୟେଽହଂ ତ୍ୱଂ ନିରାମଯୋ ଭୱ; ତେନ ସ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ କୁଷ୍ଠେନାମୋଚି|
4 ତତୋ ଯୀଶୁସ୍ତଂ ଜଗାଦ, ଅୱଧେହି କଥାମେତାଂ କଶ୍ଚିଦପି ମା ବ୍ରୂହି, କିନ୍ତୁ ଯାଜକସ୍ୟ ସନ୍ନିଧିଂ ଗତ୍ୱା ସ୍ୱାତ୍ମାନଂ ଦର୍ଶଯ ମନୁଜେଭ୍ୟୋ ନିଜନିରାମଯତ୍ୱଂ ପ୍ରମାଣଯିତୁଂ ମୂସାନିରୂପିତଂ ଦ୍ରୱ୍ୟମ୍ ଉତ୍ସୃଜ ଚ|