Romans 10

14 یَں یے جَنا نَ پْرَتْیایَنْ تے تَمُدِّشْیَ کَتھَں پْرارْتھَیِشْیَنْتے؟ یے وا یَسْیاکھْیانَں کَداپِ نَ شْرُتَوَنْتَسْتے تَں کَتھَں پْرَتْییشْیَنْتِ؟ اَپَرَں یَدِ پْرَچارَیِتارو نَ تِشْٹھَنْتِ تَدا کَتھَں تے شْروشْیَنْتِ؟

15 یَدِ وا پْریرِتا نَ بھَوَنْتِ تَدا کَتھَں پْرَچارَیِشْیَنْتِ؟ یادرِشَں لِکھِتَمْ آسْتے، یَتھا، مانْگَلِکَں سُسَںوادَں دَدَتْیانِییَ یے نَراح۔ پْرَچارَیَنْتِ شانْتیشْچَ سُسَںوادَں جَناسْتُ یے۔ تیشاں چَرَنَپَدْمانِ کِیدرِکْ شوبھانْوِتانِ ہِ۔

16 کِنْتُ تے سَرْوّے تَں سُسَںوادَں نَ گرِہِیتَوَنْتَح۔ یِشایِیو یَتھا لِکھِتَوانْ۔ اَسْمَتْپْرَچارِتے واکْیے وِشْواسَمَکَرودّھِ کَح۔

17 اَتَایوَ شْرَوَنادْ وِشْواسَ اَیشْوَرَواکْیَپْرَچاراتْ شْرَوَنَنْچَ بھَوَتِ۔