37 عَ سّبّشِ،
«عَ فبٍ مُ لُشِ سْنْن.
نَشَن لَنمَ عَ شَ قَ، عَ قَمَ نّ،
عَ مُ دُفُندِ مَ.
38 ﭑ مَ تِنشِنتْي كِسِمَ نّ دَنشَنِيَ سَابُي رَ.
كْنْ شَ عَ سَ لِ عَ مَن نَشَ فبِلٍن شَنبِ،
ﭑ مُ حّلّشِنمَ عَ شَ قٍ رَ.»
39 وٌن مُ قِندِشِ قٍ رَبّحِنيِيٍ شَ رَ، نَشٍيٍ شَ قٍ شُن نَكَنَمَ. وٌن تَن قِندِشِ دَنشَنِيَتْييٍ نَن نَ، نَشٍيٍ كِسِمَ.