تُننَبّشِ
1 نَ دَنشَنِيَتْي فَلِ، نَشٍيٍ بَرَ عٍ شَ دَنشَنِيَ مَسٍن دُنِحَ بّ، عٍ مَن شَ قِندِ مِسَالِ رَ وٌن بّ. وٌن شَ قٍ بِرِن نُن يُنُبِ بِرِن نَبٌلٌ نَشَن وٌن تْورْ مَ وٌن مَ حّرّ كُي. وٌن شَ وٌن فِ تُننَبّشِ رَ كِرَ شْن مَ عَلَ نَشَن سَشِ وٌن يَ رَ. 2 وٌن شَ وٌن يَ تِ عِسَ رَ، نَشَن دَنشَنِيَ كِرَ رَبِشِ وٌن بّ، نَشَن قَمَ وٌن مَ دَنشَنِيَ رَكَمَلِدٍ. عِسَ تِن نّ وُرِ مَفَلَنبُشِ شَ تْورّ رَ، عَلَكٌ عَ شَ سّيوَ يَرٍ. عَ مُ فَاشُ نَ يَافِ رَ. نَ كُي، عَ شَ قَشّ دَنفِ شَنبِ، عَ نَشَ عَ مَفٌرٌ عَلَ شَ كِبَنيِ يِرٍقَنيِ مَ.
3 وٌ شَ رَتُ عَ شَ مِسَالِ مَ، عَ تْورْشِ كِ نَشّ يُنُبِتْييٍ سَابُي رَ، عَلَكٌ وٌ نَشَ تَفَن، لِمَنِيَ نَشَ بَ وٌ يِ رَ.