TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
1 Την κιβωτό του Θεού την έφεραν και την τοποθέτησαν στη μέση της σκηνής που είχε στήσει ο Δαβίδ γι’ αυτήν. Τότε πρόσφεραν ολοκαυτώματα και θυσίες κοινωνίας ενώπιον του Θεού. 2 Αφού τέλειωσε ο Δαβίδ με τα ολοκαυτώματα και τις θυσίες, ευλόγησε το λαό στο όνομα του Κυρίου. 3 Επίσης διέταξε και μοίρασαν σε κάθε Ισραηλίτη, άντρα και γυναίκα, ένα καρβέλι ψωμί, μια χουρμαδόπιτα και μια σταφιδόπιτα.
4 Ο Δαβίδ όρισε μερικούς λευίτες να λειτουργούν μπροστά στην κιβωτό του Κυρίου, να δοξάζουν, να ευχαριστούν και να υμνολογούν τον Κύριο, το Θεό του Ισραήλ. 5 Επικεφαλής τους διόρισε τον Ασάφ, με βοηθό του το Ζαχαρία. Επίσης διορίστηκαν οι Ουζζιήλ,Ουζζιήλ, κατά το κεφ. 15:18. Το εβραϊκό έχει «Ιεϊήλ», προφανώς από αντιγραφικό λάθος. Σεμιραμώθ, Ιεχιήλ, Ματταθίας, Ελιάβ, Βεναΐας και Ωβήδ-Εδώμ, οι οποίοι έπαιζαν άρπα και κιθάρα. Ο Ασάφ έπαιζε τα κύμβαλα. 6 Οι ιερείς Βεναΐας και Ουζζιήλ έπαιζαν αδιάκοπα σάλπιγγα μπροστά στην κιβωτό της διαθήκης του Θεού.
Ευχαριστήριος ψαλμός του Δαβίδ
(Ψλ 105:1-15· Ψλ 96· 106:1· 47–48)
7 Εκείνη την ημέρα ο Δαβίδ για πρώτη φορά παρέδωσε στον Ασάφ και στους συναδέλφους του τον ακόλουθο ψαλμό, για να υμνήσει τον Κύριο:
8 Δοξολογήστε τον Κύριο!
Το όνομά του επικαλείσθε·
γνωρίστε στους λαούς τα έργα του!
9 Ψάλτε σ’ αυτόν, και τραγουδήστε του παιάνες,
όλα αναφέροντας τα θαυμαστά του έργα.
10 Να ’στε περήφανοι για τ’ όνομά του το άγιο!
Όσοι τον Κύριο αναζητούν
ας χαίρεται η καρδιά τους!
11 Τον Κύριο ζητήστε και τη δύναμή του·
γυρεύετε ακατάπαυστα την παρουσία του.
12 Φέρτε στο νου σας τα έργα του τα θαυμαστά,
τα θαύματά του και τις αποφάσεις του,
13 εσείς οι γιοι του Ισραήλ, του δούλου του,
απόγονοι του Ιακώβ, οι εκλεκτοί του.
14 Ο Κύριος, αυτός είν’ ο Θεός μας·
ισχύουν οι αποφάσεις του για ολόκληρη τη γη!
15 Θυμάται στους αιώνες τη διαθήκη του,
τις υποσχέσεις του σε χίλιες γενιές.
16 Ό,τι συμφώνησε με τον Αβραάμ,
και το υποσχέθηκε με όρκο στον Ισαάκ.
17 Το νόμο που ’κανε για τον Ιακώβ,
για τον Ισραήλ αιώνια διαθήκη,
18 όταν του είπε:
«Τη χώρα σού χαρίζω της Χαναάν,
μερίδιο για ιδιοκτησία σας».
19 Εσείς ήσασταν τότε μετρημένοι,
ελάχιστοι και ξένοι στη χώρα αυτή·
20 πηγαίνατε από έθνος
σ’ άλλο έθνος,
από βασίλειο σ’ άλλον λαό.
21 Μα ο Κύριος δεν άφησε κανένα να τους καταπιέσει
και βασιλιάδες προειδοποίησε για χάρη τους,
22 λέγοντας:
«Μην αγγίξετε τους εκλεκτούς μου
και τους προφήτες μου μην τους βλάψετε».
23 Ψάλτε στον Κύριο ολόκληρη η γη,
κηρύξτε κάθε μέρα τη σωτηρία του!
24 Διακηρύξτε τη δόξα του στους ειδωλολάτρες,
στους λαούς όλους τα έργα του τα θαυμαστά.
25 Μέγας είναι ο Κύριος
κι ύμνος μέγας του πρέπει.
Απ’ όλους τους θεούς ο τρομερότερος.
26 Όλοι οι θεοί των λαών
είναι είδωλα·
αλλά μονάχα ο Κύριος ποίησε τα ουράνια.
27 Τον περιβάλλουν δόξα και μεγαλοπρέπεια·
δύναμη και χαρά γεμάτος ο τόπος όπου βρίσκεται.
28 Προσφέρετε στον Κύριο,
λαοί όλων των χωρών,
προσφέρετε στον Κύριο τη δόξα και τη δύναμη.
29 Προσφέρετε δόξα στον Κύριο·
πάρτε τις προσφορές σας
και φέρτε τις μπροστά του.
Προσκυνήστε τον Κύριο στο μεγαλόπρεπο
αγιαστήριό του.
30 Συγκλονιστείτε όλη η γη μπροστά του·
η οικουμένη αμετακίνητη θα μένει
και δε θα σαλευθεί.
31 Οι ουρανοί ας χαίρονται
κι η γη ας αγαλλιάζει!
Ας λένε ανάμεσα στα έθνη:
«Ο Κύριος βασιλεύει!»
32 Η θάλασσα ας ταράζεται
και ό,τι τη γεμίζει·
ας αλαλάζουν οι αγροί
κι όσα φυτρώνουνε σ’ αυτούς!
33 Τότε είναι που θα χαίρονται τα δέντρα όλα του δάσους
μπροστά στον Κύριο,
γιατί έρχεται να κρίνει τη γη.
34 Δοξολογείτε τον Κύριο,
γιατί είναι καλός
κι αιώνια διαρκεί η αγάπη του.
35 Φωνάξτε του:
«Σώσε μας, Θεέ, σωτήρα μας
και σύναξέ μας,
λευτέρωσέ μας απ’ τα έθνη,
για να δοξολογούμε το άγιο σου το όνομα
και καύχημά μας να ’χουμε πως σε υμνούμε».
36 Ευλογητός ας είναι ο Κύριος,
ο Θεός του Ισραήλ,
από πάντα και για παντοτινά!
Τότε όλος ο λαός φώναξε: «Αμήν» και ύμνησαν τον Κύριο.
Η οργάνωση της λατρείας στην Ιερουσαλήμ και στη Γαβαών
37 Στη συνέχεια ο Δαβίδ έβαλε μπροστά στην κιβωτό της διαθήκης του Κυρίου τον Ασάφ και τους συναδέλφους του, για να υπηρετούν εκεί αδιάκοπα, σύμφωνα με τις ανάγκες του έργου της κάθε μέρας.
38 Τον Ωβήδ-Εδώμ με εξήντα οχτώ συγγενείς του τους τοποθέτησε θυρωρούς· επίσης και τον Ωβήδ-Εδώμ, γιο του Ιεδουθούν και τον Ωσά.
39 Στον ιερέα Σαδώκ, όμως, και στους ιερείς της οικογένειάς του ανέθεσε την υπηρεσία του αγιαστηρίου του Κυρίου, το οποίο βρισκόταν στον ιερό τόπο της Γαβαών. 40 Εκεί θα έπρεπε να προσφέρουν συνεχώς ολοκαυτώματα στον Κύριο, πάνω στο θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων πρωί και βράδυ, σύμφωνα με τα γραμμένα στο νόμο του Κυρίου, που δόθηκε στο λαό του Ισραήλ. 41 Μαζί μ’ αυτούς, ο Δαβίδ διόρισε τον Αιμάν, τον Ιεδουθούν και όσους άλλους είχε διαλέξει ονομαστικά για να υμνούν τον Κύριο, που αιώνια διαρκεί η αγάπη του. 42 Ο Αιμάν και ο Ιεδουθούν έπαιζαν τις σάλπιγγες, τα κύμβαλα και τα διάφορα άλλα όργανα και συνόδευαν τους ύμνους που ψάλλονταν στο Θεό. Οι γιοι του Ιεδουθούν ήταν θυρωροί.
43 Έπειτα έφυγε ο λαός, καθένας για το σπίτι του. Ο Δαβίδ γύρισε κι αυτός σπίτι του να χαιρετίσει τους δικούς του.
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Und 2. Sam. 6,17 sie brachten die Lade Gottes hinein, und stellten sie innerhalb des Zeltes, das David für sie aufgeschlagen hatte. Und sie brachten Brandopfer und Friedensopfer dar vor Gott. 2 Und als David das Opfern der Brandopfer und der Friedensopfer beendigt hatte, segnete er das Volk im Namen Jehovas; 3 und er verteilte an ganz Israel, vom Manne bis zum Weibe, an jeden einen Laib Brot und einen Trunk Wein And.: eine Fleischspende und einen Rosinenkuchen. 4 Und er bestellte vor die Lade Jehovas einige von den Leviten als Diener, daß sie Jehovas, des Gottes Israels, gedächten d. h. preisend gedächten und ihn priesen O. ihm dankten und rühmten: 5 Asaph, das Haupt, und Sekarja, den zweiten nach ihm, Jeghiel Wahrsch. zu l.: Jaasiel; vergl. Kap. 15,18 und Schemiramoth und Jeghiel und Mattithja und Eliab und Benaja und Obed-Edom und Jeghiel, mit Harfinstrumenten und mit Lauten; und Asaph, mit Cymbeln laut klingend; 6 und Benaja und Jachasiel, die Priester, mit Trompeten, beständig vor der Lade des Bundes Gottes.
7 Damals, an jenem Tage, trug David zum ersten Male Asaph und seinen Brüdern auf, Jehova zu preisen: 8 Preiset Vergl. Ps. 105,1-15 Jehova, rufet seinen Namen an, machet kund unter den Völkern seine Taten! 9 Singet ihm, singet ihm Psalmen; Eig. singspielet ihm sinnet über O. redet von alle seine Wunderwerke! 10 Rühmet euch seines heiligen Namens! es freue sich das Herz derer, die Jehova suchen! 11 Trachtet nach Jehova und seiner Stärke, suchet sein Angesicht beständig! 12 Gedenket seiner Wunderwerke, die er getan hat, seiner Wunderzeichen und der Gerichte O. Urteilssprüche; anderswo: Rechte. So auch v 14 seines Mundes! 13 Du Same Israels, sein Knecht, ihr Söhne Jakobs, seine Auserwählten! 14 Er, Jehova, ist unser Gott; seine Gerichte sind auf der ganzen Erde. 15 Gedenket ewiglich seines Bundes, des Wortes, das er geboten hat, auf tausend Geschlechter hin, 16 den er gemacht hat mit Abraham, und seines Eides, den er Isaak geschworen hat. W. seines Eides an Isaak17 Und er stellte ihn Jakob zur Satzung, Israel zum ewigen Bunde, 18 indem er sprach: Dir will ich das Land Kanaan geben als Schnur eures Erbteils; 19 als ihr ein zählbares Häuflein Eig. eine zählbare Mannschaft waret, gar wenige und Fremdlinge darin. 20 Und sie wanderten von Nation zu Nation und von einem Reiche zu einem anderen Volke. 21 Er ließ niemand zu, sie zu bedrücken, und ihretwegen strafte er Könige: 22 "Tastet meine Gesalbten nicht an, und meinen Propheten tut nichts Übles!" 23 Singet Ps. 96 Jehova, ganze Erde! Verkündet von Tag zu Tag seine Rettung! 24 Erzählet unter den Nationen seine Herrlichkeit, unter allen Völkern seine Wundertaten! 25 Denn groß ist Jehova und sehr zu loben, und furchtbar ist er über alle Götter. 26 Denn alle Götter der Völker sind Nichtigkeiten, O. Götzen aber Jehova hat die Himmel gemacht. 27 Majestät und Pracht sind vor seinem Angesicht, Stärke und Freude in seiner Wohnstätte. 28 Gebet Jehova, ihr Völkerstämme, gebet Jehova Herrlichkeit und Stärke! 29 Gebet Jehova die Herrlichkeit seines Namens; bringet eine Opfergabe und kommet vor sein Angesicht; betet Jehova an in heiliger Pracht! 30 Erzittert vor ihm, ganze Erde! Auch steht der Erdkreis fest, er wird nicht wanken. 31 Es freue sich der Himmel, und es frohlocke die Erde! und man spreche unter den Nationen: Jehova regiert! 32 Es brause das Meer und seine Fülle! es frohlocke das Gefilde und alles, was darauf ist! 33 Dann werden jubeln die Bäume des Waldes vor Jehova; denn er kommt, die Erde zu richten! 34 Preiset O. Danket Jehova, denn er ist gütig, denn seine Güte währt ewiglich! 35 Und sprechet: Rette uns, Gott unserer Rettung, und sammle und befreie uns aus den Nationen; daß wir deinen heiligen Namen preisen, daß wir uns rühmen deines Lobes! 36 Gepriesen sei Jehova, der Gott Israels, von Ewigkeit zu Ewigkeit! Und alles Volk sprach: Amen! und lobte Jehova.
37 Und David W. er ließ daselbst, vor der Lade des Bundes Jehovas, Asaph und seine Brüder, um beständig vor der Lade zu dienen nach der täglichen Gebühr; 38 und Obed-Edom und seine W. ihre; viell. ist ein Name ausgefallen Brüder, 68; und Obed-Edom, den Sohn Jeduthuns, und Hosa, als Torhüter. 39 Zadok, den Priester aber, und seine Brüder, die Priester, ließ er vor der Wohnung Jehovas, auf der Höhe, die zu Gibeon ist, 40 um Jehova Brandopfer zu opfern auf dem Brandopferaltar beständig, des Morgens und des Abends, und zwar nach allem, was in dem Gesetz Jehovas geschrieben steht, das er Israel geboten hat; 41 und mit ihnen Heman und Jeduthun und die übrigen Auserlesenen, welche mit Namen angegeben waren, um Jehova zu preisen, O. zu danken daß seine Güte ewiglich währt; 42 und mit ihnen, mit Heman und Jeduthun, waren Trompeten und Cymbeln für die, welche laut spielten, und die Musikinstrumente Gottes; und die Söhne Jeduthuns waren für das Tor. 43 Und das ganze Volk ging hin, ein jeder nach seinem Hause; und David wandte sich, um sein Haus zu segnen. O. zu begrüßen