Α΄ Πετρου 2

Το ακρογωνιαίο λιθάρι και ο λαός του Θεού.

1 Πετάξτε, λοιπόν, από πάνω σας κάθε είδους κακία, κάθε λογής δολιότητα, υποκρισία, φθόνο και κάθε είδους κατάκριση. 2 Σαν τα νεογέννητα βρέφη, να λαχταράτε το πνευματικό κι άδολο γάλα, για να αυξηθείτε και να φτάσετε στη σωτηρία, 3 μια και γευθήκατε την καλοσύνη του Κυρίου.

4 Ελάτε, λοιπόν, κοντά σ’ αυτόν που είναι το ζωντανό λιθάρι, το οποίο, ενώ αποδοκιμάστηκε από τους ανθρώπους, έχει εκλεγεί από το Θεό κι αποδείχτηκε ανεκτίμητο. 5 Ελάτε κι εσείς να χρησιμοποιηθείτε σαν ζωντανά λιθάρια στο χτίσιμο του πνευματικού ναού, στον οποίο θα υπηρετείτε ως ιερατείο άγιο, προσφέροντας θυσίες πνευματικές, ευπρόσδεκτες στο Θεό δια του Ιησού Χριστού. 6 Για όλα αυτά λέει η Γραφή:

Θα διαλέξω ένα πολύτιμο λιθάρι

και θα το τοποθετήσω ακρογωνιαίο στη Σιών.

Όποιος πιστεύει σ’ αυτό δε θα ντροπιαστεί ποτέ.

7 Για σας, που πιστεύετε, αυτό το λιθάρι είναι πολύτιμο· για όσους όμως δεν πιστεύουν, είναι το λιθάρι που οι χτίστες το παραπέταξαν σαν άχρηστο· αυτό όμως έγινε το πιο πολύτιμο αγκωνάρι. Και σ’ αυτό το λιθάρι ο κόσμος θα σκοντάφτει, και θα ’ναι γι’ αυτούς η πέτρα που θα τους κάνει να πέφτουν.8 Σκοντάφτουν όσοι δεν πιστεύουν στα λόγια του Θεού κι έτσι ακολουθούν το δρόμο του χαμού, που μόνοι τους έχουν διαλέξει. 9 Εσείς όμως είστε η εκλεκτή γενιά, το βασιλικό ιερατείο, το άγιο έθνος, ο λαός τον οποίο διάλεξε ο Θεός, για να διακηρύξετε τα μεγαλεία εκείνου που σας οδήγησε απ’ το σκοτάδι στο θαυμαστό του φως. 10 Εσείς, που κάποτε δεν ήσασταν καν λαός, τώρα γίνατε λαός του Θεού· εσείς, που άλλοτε δεν είχατε ελεηθεί, βρήκατε τώρα έλεος.

Πώς πρέπει να ζουν οι χριστιανοί

11 Αγαπητοί μου, σαν περαστικοί και πρόσκαιροι που είστε, σας παρακαλώ, αποφεύγετε τις αμαρτωλές επιθυμίες, που αντιμάχονται τη νέα σας ζωή. 12 Η διαγωγή σας ανάμεσα στους ειδωλολάτρες να είναι γεμάτη καλοσύνη, έτσι ώστε, ενώ σας συκοφαντούν ότι είστε κακοποιοί, βλέποντας τα καλά σας έργα να πιστέψουν και να δοξάσουν το Θεό την ημέρα της παρουσίας του.

13 Να υπακούτε λοιπόν σε κάθε ανθρώπινη εξουσία, για χάρη του Κυρίου είτε είναι ο αυτοκράτορας, επειδή είναι ο ανώτατος άρχοντας 14 είτε οι τοπικοί διοικητές, επειδή είναι σταλμένοι απ’ αυτόν για να τιμωρούν τους κακοποιούς και να επαινούν αυτούς που κάνουν το καλό. 15 Αυτό είναι το θέλημα του Θεού: Να αποστομώνετε με τις καλές σας πράξεις την άγνοια των ανόητων ανθρώπων. 16 Καθώς είστε ελεύθεροι, μη χρησιμοποιείτε την ελευθερία σαν πρόσχημα για να σκεπάζετε την κακία, αλλά να ζείτε σαν δούλοι του Θεού. 17 Όλους να τους τιμάτε· να αγαπάτε τους αδερφούς σας χριστιανούς· να σέβεστε το Θεό· να τιμάτε τον αυτοκράτορα.

Το παράδειγμα του Χριστού

18 Οι δούλοι να υποτάσσεστε με πολύ σεβασμό στους κυρίους σας· κι όχι μόνο στους καλούς κι επιεικείς, αλλά και στους δύστροπους. 19 Γιατί αξία έχει το να υπομένει κανείς δοκιμασίες και να πάσχει άδικα, επειδή έχει συνείδηση της παρουσίας του Θεού. 20 Τι αξία θα είχε αν υπομένατε τους βασανισμούς για κάτι κακό που κάνατε; Αν όμως κάνετε το καλό και σας τιμωρούν, και παρ’ όλα αυτά δείχνετε υπομονή, τότε θα ’χετε την ευλογία του Θεού.

21 Σ’ αυτό σας κάλεσε ο Θεός.

Γιατί ο Χριστός πέθανε για σας,

αφήνοντάς σας το υπόδειγμα

για να βαδίσετε στ’ αχνάρια τα δικά του.

22 Αυτός αμαρτία δεν έκανε,

και δόλος στο στόμα του δεν βρέθηκε.

23 Τις λοιδορίες δεν τις ανταπέδιδε,

και όταν έπασχε δεν απειλούσε·

εμπιστευόταν στο δίκαιο Κριτή.

24 Αυτός σήκωσε τις αμαρτίες μας

με το ίδιο του το σώμα στο σταυρό,

για να πεθάνουμε κι εμείς ως προς την αμαρτία,

και να ζήσουμε μέσα στο θέλημα του Θεού.

Με τις πληγές του Χριστού γιατρευτήκατε.

25 Περιπλανιόσασταν σαν πρόβατα,

μα τώρα γυρίσατε πίσω,

στον ποιμένα που φροντίζει για σας.

1 Leget nun ab alle Bosheit und allen Trug und Heuchelei und Neid *Eig. Heucheleien und Neidereien und alles üble Nachreden, 2 und wie *O. als neugeborene Kindlein seid begierig *Eig. abgelegt habend…, seid begierig nach der vernünftigen, *Da der griechische Ausdruck von logos(= Wort) abgeleitet ist, so üb. and.: vom Worte herstammend, wortgemäß; oder um die wahrscheinliche Anspielung auf das Wort "logos" anzudeuten: vernünftige unverfälschte Mich des Wortes unverfälschten Milch, auf daß ihr durch dieselbe wachset zur Errettung, 3 wenn ihr anders geschmeckt habt, daß der Herr gütig ist.

4 Zu welchem kommend, als zu einem lebendigen Stein, von Menschen zwar verworfen, bei Gott aber auserwählt, kostbar, 5 seid *werdet auch ihr selbst als lebendige Steine, aufgebaut, ein geistliches Haus, ein heiliges Priestertum, um darzubringen geistliche Schlachtopfer, Gott wohlannehmlich durch Jesum Christum. 6 Denn es ist in der Schrift enthalten: "Siehe, ich lege in Zion einen Eckstein, einen auserwählten, kostbaren; und wer an ihn glaubt, *O. auf ihn vertraut wird nicht zu Schanden werden." *Jes. 28,167 Euch nun, die ihr glaubet, ist die Kostbarkeit; den Ungehorsamen *O. Ungläubigen aber: "Der Stein, den die Bauleute verworfen haben, dieser ist zum Eckstein *W. Haupt der Ecke; Ps. 118,22 geworden", 8 und "ein Stein des Anstoßes und ein Fels des Ärgernisses", *Jes. 8,14 die sich, da sie nicht gehorsam sind, an dem Worte stoßen, *O. die sich, da sie dem Worte nicht gehorchen, stoßen wozu sie auch gesetzt worden sind. 9 Ihr aber seid ein auserwähltes Geschlecht, ein königliches Priestertum, eine heilige Nation, ein Volk zum Besitztum, *Vergl. 2. Mose 19,5. 6. damit ihr die Tugenden *O. Vortrefflichkeiten dessen verkündigt, der euch berufen hat aus der Finsternis zu seinem wunderbaren Licht; 10 die ihr einst "nicht ein Volk" waret, jetzt aber ein Volk Gottes seid; die ihr "nicht Barmherzigkeit empfangen hattet", jetzt aber Barmherzigkeit empfangen habt. *Vergl. Hos. 1,10;2,2311 Geliebte, ich ermahne euch als Fremdlinge und als die ihr ohne Bürgerrecht seid, *O. und als Beisassen daß ihr euch enthaltet von den fleischlichen Lüsten, welche wider die Seele streiten, 12 indem ihr euren Wandel unter den Nationen ehrbar führet, auf daß sie, worin sie wider euch als Übeltäter reden, aus den guten Werken, die sie anschauen, Gott verherrlichen am Tage der Heimsuchung.

13 Unterwerfet euch nun aller menschlichen Einrichtung um des Herrn willen: es sei dem Könige als Oberherrn, 14 oder den Statthaltern als denen, die von ihm gesandt werden zur Bestrafung der Übeltäter, aber zum Lobe derer, die Gutes tun. 15 Denn also ist es der Wille Gottes, daß ihr durch Gutestun die Unwissenheit der unverständigen Menschen zum Schweigen bringet: 16 als Freie, und die nicht die Freiheit zum Deckmantel der Bosheit haben, sondern als Knechte *O. Sklaven Gottes. 17 Erweiset allen Ehre; liebet die Brüderschaft; fürchtet Gott; ehret den König. 18 Ihr Hausknechte, seid den Herren *Eig. Gebietern unterwürfig in aller Furcht, nicht allein den guten und gelinden, sondern auch den verkehrten. 19 Denn dies ist wohlgefällig, wenn jemand um des Gewissens vor Gott *O. Gott gegenüber willen Beschwerden erträgt, indem er ungerecht leidet. 20 Denn was für ein Ruhm ist es, wenn ihr ausharret, indem ihr sündiget und geschlagen werdet? Wenn ihr aber ausharret, indem ihr Gutes tut und leidet, das ist wohlgefällig bei Gott. 21 Denn hierzu seid ihr berufen worden; denn auch Christus hat für euch gelitten, euch ein Beispiel *O. Vorbild hinterlassend, auf daß ihr seinen Fußstapfen nachfolget; 22 welcher keine Sünde tat, noch wurde Trug in seinem Munde erfunden, *Vergl. Jes. 53,923 der, gescholten, nicht wiederschalt, leidend, nicht drohte, sondern sich *O. es dem übergab, der recht richtet; 24 welcher selbst unsere Sünden an seinem Leibe auf dem Holze *O. auf das Holz getragen hat, auf daß wir, den Sünden abgestorben, der Gerechtigkeit leben, durch dessen Striemen *O. Wunden ihr heil geworden seid. *Jes. 53,525 Denn ihr ginget in der Irre wie Schafe, aber ihr seid jetzt zurückgekehrt zu dem Hirten und Aufseher eurer Seelen.