Ησαϊασ 14

Η παλιννόστηση του Ισραήλ

1 Ο Κύριος θα σπλαχνιστεί τους απογόνους του Ιακώβ, θα εκλέξει πάλι τον Ισραήλ, και πάλι εκεί στη χώρα τους θα τους εγκαταστήσει. Οι ξένοι θα ενωθούν μαζί τους και θα προσκολληθούν στους απογόνους του Ιακώβ. 2 Τα ξένα έθνη θ’ αναλάβουνε να οδηγήσουν τον Ισραήλ στον τόπο του. Κι εκεί στη χώρα του Κυρίου το γένος του Ισραήλ θα τους εξουσιάζει και θα τους έχει δούλους του και δούλες του. Έτσι θα αιχμαλωτίσουν εκείνους που τους είχαν αιχμαλωτίσει και θα κυριαρχήσουν πάνω σ’ εκείνους που τους εξουσίαζαν.

3 Τη μέρα, Ισραήλ, που θα σε απαλλάξει ο Κύριος από τη θλίψη σου κι από το φόβο σου, κι απ’ τη σκληρή δουλεία που είχες υπομείνει, 4 θα τονίσεις περιπαιχτικό στο βασιλιά της Βαβυλώνας άσμα, και θα πεις:

«Πώς έπεσε ο τύραννος!

Πώς η τρομοκρατία*η τρομοκρατία, σύμφωνα με ένα χειρόγραφο και ορισμένες αρχαίες μετ. Το εβρ. έχει: «σωροί χρυσού». πήρε τέλος!

5 Ο Κύριος έσπασε τη ράβδο των αμαρτωλών,

το σκήπτρο των τυράννων,

6 που τους λαούς χτυπούσαν με οργή,

με απανωτά χτυπήματα,

που με μανία τυραννούσαν τα έθνη

και άσπλαχνα τα καταδίωκαν.

7 Επιτέλους ησυχάζει, αναπαύεται όλη η γη,

από χαρά πανηγυρίζει!

8 Για το χαμό σου ακόμα και τα κυπαρίσσια χαίρονται

και του Λιβάνου οι κέδροι.

"Από τότε που έπεσες εσύ", λένε,

"δεν έρχεται κανένας πια για να μας κόψει".

9 »Ο άδης κάτω αναστατώθηκε για σένα

προσμένοντας να σε υποδεχτεί επάξια.

Ξεσήκωσε για σένα τους νεκρούς,

όλους της γης τους ηγεμόνες.

Σήκωσε απ’ τους θρόνους τους

όλους τους βασιλιάδες των εθνών.

10 Όλοι τους παίρνουν το λόγο και σου λένε:

"κι εσύ έγινες όπως εμείς αδύναμος,

έγινες όμοιος μ’ εμάς".

11 Το μεγαλείο σου κατέβηκε στον άδη

αντάμα με το θόρυβο των μουσικών οργάνων σου.

Είναι η σήψη στρώμα σου

και τα σκουλήκια σκέπασμά σου.

12 »Πώς έπεσες από τον ουρανό,

Εωσφόρε, τέκνο της αυγής!*Ο Εωσφόρος και η Αυγή θεωρούνταν στη φοινικική θρησκεία θεϊκά όντα. Οι χριστιανοί συγγραφείς βλέπουν στην πτώση του Εωσφόρου τη συντριβή του αρχηγού των δαιμόνων.

Πάνω στη γη συντρίφτηκες

εσύ, που υπέταξες λαούς.

13 Έλεγες μέσα σου:

"στον ουρανό θ’ ανέβω,

το θρόνο μου θα υψώσω

πάνω από τ’ άστρα του Θεού.

Θα πάρω θέση πάνω στο βουνό,

στο μακρινό βορρά

που οι θεοί συνάζονται.

14 Θ’ ανέβω πάνω από τα σύννεφα

και με τον Ύψιστο θα είμαι ίσος".

15 Μα έπεσες μέσα στον άδη,

στης αβύσσου το βυθό.

16 »Όσοι σε βλέπουν έτσι πλαγιασμένον

θα καρφώνουν απάνω σου το βλέμμα τους,

και δεν θα πιστεύουνε τα μάτια τους.

"Αυτός είναι ο άνθρωπος

που έκανε τη γη να τρέμει

και γκρέμιζε βασίλεια;"

θ’ αναρωτιούνται.

17 "Αυτός που ερήμωσε την οικουμένη,

τις πόλεις της τις ισοπέδωσε

κι ελεύθερους δεν άφηνε ποτέ τους αιχμαλώτους;"

18 Όλοι οι βασιλιάδες των εθνών χωρίς εξαίρεση

τιμητικά αναπαύονται

στον τάφο του καθένας.

19 Εσένα όμως σε πέταξαν μακριά απ’ τον τάφο σου,

σαν άχρηστο κλαρί,

σαν ποδοπατημένο πτώμα,

που πέφτουν πάνω του άλλοι σκοτωμένοι

στον πόλεμο πολεμιστές.*σκοτωμένοι... πολεμιστές. Βλ. υποσ. εις Ιεζ 31:18.

Μ’ εκείνους που αναπαύονται μέσα σε πλούσιους τάφους,

με τους όμοιούς σου βασιλιάδες,

20 εσύ δε θα ενωθείς ποτέ!

Γιατί εσύ κατέστρεψες την ίδια σου τη χώρα

και το λαό σου τον αιματοκύλησες.

Κανείς ποτέ πια να μη μνημονεύει

τη φύτρα σου την εγκληματική.

21 Οι γιοι αυτού του βασιλιά πρέπει να σφαγιαστούν

για του πατέρα τους την αμαρτία,

ώστε ποτέ να μην ξεσηκωθούνε

να κατακτήσουνε τη γη

και να γεμίσουνε τον κόσμο πολιτείες.

Ετοιμαστείτε, όλους να τους σφάξετε!»

22 «Θα σηκωθώ εναντίον τους», λέει ο Κύριος του σύμπαντος, «και θα εξαλείψω ως και τ’ όνομα της Βαβυλώνας και κάθε ίχνος απ’ αυτήν, απ’ τα παιδιά κι από τους απογόνους τους. 23 Θα την κάνω βάλτο και φωλιά για τους σκαντζόχοιρους. Θα τη σαρώσω με της καταστροφής το σάρωθρο».

Η μελλοντική καταστροφή της Ασσυρίας

24 Ο Κύριος του σύμπαντος ορκίστηκε: «Όπως το είπα έτσι και θα γίνει, όπως το αποφάσισα έτσι και θα πραγματοποιηθεί. 25 Θα εξουδετερώσω τις ασσυριακές δυνάμεις στη χώρα μου, πάνω στα όρη μου θα τις ποδοπατήσω, ώστε να φύγει ο ζυγός των Ασσυρίων απ’ το λαό μου, και το φορτίο του ν’ αφαιρεθεί από τους ώμους τους».

26 Αυτή είναι η απόφαση που έχει παρθεί ενάντια σ’ όλη τη γη. Το χέρι του το ’χει τεντώσει και απειλεί όλα τα έθνη. 27 Ο Κύριος του σύμπαντος πήρε αυτή την απόφαση· να τη ματαιώσει ποιος μπορεί; Το χέρι του το ’χει τεντώσει κι απειλεί· ποιος θα μπορέσει να τον αποτρέψει;

Η προφητεία για τη Φιλισταία

28 Το έτος που πέθανε ο βασιλιάς Άχαζ,*Ο χρόνος θανάτου του Άχαζ (Β΄ Βασ 16:20· Β΄ Χρ 28:27) αμφισβητείται. Ορισμένοι τον τοποθετούν στο έτος 716 π.Χ., άλλοι στο 727. ο προφήτης εξήγγειλε το ακόλουθο μήνυμα:

29 «Έσπασε το ραβδί που σε χτυπούσε, λαέ της Φιλισταίας, αλλά μη χαίρεσαι γι’ αυτό. Γιατί απ’ το πτώμα του φιδιού θα βγει μια έχιδνα, κι από τ’ αυγό της θα βγει φλογερός δράκοντας φτερωτός.*Το δεύτερο τμήμα του στ. υποδηλώνει πως όλα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο (βλ. και Αμ 5:19). Το τέλος του στ. προφητεύει με συμβολικό τρόπο για τους διαδόχους του Τιγλάθ-Πιλέσερ Γ΄, που κι αυτός πέθανε την ίδια εποχή.30 Θα βόσκουν σαν τα προβατάκια οι αδύνατοι και θ’ αναπαύονται με ασφάλεια οι φτωχοί. Αλλά τη φύτρα σου ο Κύριος με πείνα θα τη θανατώσει κι όσοι απ’ αυτήν γλιτώσουν, θα σκοτωθούν. 31 Αρχίστε μοιρολόγια, βγάλτε κραυγές, πόλεις εσείς οχυρωμένες, τρέμε όλη η Φιλισταία! Γιατί έρχεται απ’ το βορρά ένα σύννεφο καπνού, στρατός πυκνά παραταγμένος, όπου κανείς δε λείπει από τη θέση του. 32 Και ποιαν απόκριση θα λάβουνε, λοιπόν, οι απεσταλμένοι αυτού του έθνους; Ότι ο Κύριος θεμέλιωσε τη Σιών, κι ότι σ’ αυτήν βρίσκουν ασφάλεια οι φτωχοί του λαού του».

1 Denn Jehova wird sich Jakobs erbarmen und Israel noch erwählen, und wird sie in ihr Land einsetzen. Und der Fremdling wird sich ihnen anschließen, und sie werden sich dem Hause Jakob zugesellen. 2 Und die Völker werden sie nehmen und sie an ihren Ort bringen; und das Haus Israel wird sich dieselben zu Knechten und zu Mägden zueignen im Lande Jehovas. Und sie werden gefangen wegführen, die sie gefangen wegführten, und werden herrschen über ihre Bedrücker. 3 Und es wird geschehen an dem Tage, an welchem Jehova dir Ruhe schafft von deiner Mühsal und von deiner Unruhe und von dem harten Dienst, welchen man dir auferlegt hat,

4 da wirst du diesen Spruch anheben über den König von Babel und sprechen: Wie hat aufgehört der Bedrücker, aufgehört die Erpressung! *And.: der Ort des Verschmachtens; der hebr. Ausdruck kommt nur hier vor5 Zerbrochen hat Jehova den Stab der Gesetzlosen, den Herrscherstab, 6 welcher Völker schlug im Grimme mit Schlägen ohne Unterlaß, Nationen unterjochte im Zorn mit Verfolgung ohne Einhalt. 7 Es ruht, es rastet die ganze Erde; man bricht in Jubel aus. 8 Auch die Cypressen freuen sich über dich, die Cedern des Libanon: "Seit du daliegst, kommt niemand mehr herauf, uns abzuhauen." *Eig. kommt der Holzhauer nicht mehr gegen uns herauf9 Der Scheol drunten ist in Bewegung um deinetwillen, deiner Ankunft entgegen; er stört deinetwegen die Schatten *Eig. die Hingestreckten, Schlaffen; daher die Verstorbenen auf, alle Mächtigen *Eig. Leitböcke der Erde, er läßt von ihren Thronen aufstehen alle Könige der Nationen. 10 Sie alle heben an und sagen zu dir: "Auch du bist kraftlos geworden wie wir, bist uns gleich geworden!" 11 In den Scheol hinabgestürzt ist deine Pracht, das Rauschen deiner Harfen. Maden sind unter dir gebettet, und Würmer sind deine Decke. 12 Wie bist du vom Himmel gefallen, du Glanzstern, Sohn der Morgenröte! zur Erde gefällt, Überwältiger der Nationen! 13 Und du, du sprachst in deinem Herzen: "Zum Himmel will ich hinaufsteigen, hoch über die Sterne Gottes *El meinen Thron erheben, und mich niedersetzen auf den Versammlungsberg im äußersten Norden. *Dort dachten sich die Assyrer den Sitz ihrer Götterversammlung14 Ich will hinauffahren auf Wolkenhöhen, mich gleichmachen dem Höchsten." - 15 Doch in den Scheol wirst du hinabgestürzt, in die tiefste Grube. 16 Die dich sehen, betrachten dich, schauen dich an: "Ist das der Mann, der die Erde beben machte, Königreiche erschütterte; 17 der den Erdkreis der Wüste gleich machte und dessen Städte niederriß, dessen Gefangene nicht in die Heimat entließ?" 18 Alle Könige der Nationen insgesamt liegen mit Ehren, ein jeder in seinem Hause; 19 du aber bist hingeworfen fern von deiner Grabstätte, wie ein verabscheuter Schößling, bedeckt mit Erschlagenen, vom Schwerte Durchbohrten, die zu den Steinen der Grube hinabgefahren sind, *d. h. die in eine Grube geworfen und mit Steinen bedeckt wurden wie ein zertretenes Aas. 20 Nicht wirst du mit ihnen vereint werden im Begräbnis; denn du hast dein Land zu Grunde gerichtet, dein Volk hingemordet. Der Same der Übeltäter wird nicht genannt werden in Ewigkeit. 21 Bereitet seinen Söhnen die Schlachtung, um der Missetat ihrer Väter willen! Nicht sollen sie aufstehen und die Erde in Besitz nehmen, und mit Städten füllen die Fläche des Erdkreises. 22 Und ich werde wider sie aufstehen, spricht Jehova der Heerscharen, und werde von Babel ausrotten Namen und Überrest, und Sohn und Nachkommen, *Eig. Sproß und Schoß spricht Jehova. 23 Und ich werde es zum Besitztum der Igel machen und zu Wassersümpfen; und ich werde es ausfegen mit dem Besen der Vertilgung, spricht Jehova der Heerscharen.

24 Jehova der Heerscharen hat geschworen und gesprochen: Wahrlich! Wie ich es vorbedacht, also geschieht es; und wie ich es beschlossen habe, also wird es zustande kommen: 25 daß ich Assyrien in meinem Lande zerschmettern und es auf meinen Bergen zertreten werde. Und so wird sein Joch von ihnen weichen, und seine Last wird weichen von ihrer Schulter. 26 Das ist der Ratschluß, der beschlossen ist über die ganze Erde; und das ist die Hand, die ausgestreckt ist über alle Nationen. 27 Denn Jehova der Heerscharen hat es beschlossen, und wer wird es vereiteln? und seine ausgestreckte Hand-wer *Eig. wer denn könnte sie abwenden? 28 Im Todesjahre des Königs Ahas geschah dieser Ausspruch: 29 Freue dich nicht gänzlich Philistäa, daß zerbrochen ist der Stock, der dich schlug! Denn aus der Wurzel der Schlange wird ein Basilisk hervorkommen, und seine Frucht wird sein eine fliegende, feurige Schlange. 30 Und die Erstgeborenen der Armen *d. h. die Ärmsten unter den Armen werden weiden, und die Dürftigen sich in Sicherheit lagern; aber deine Wurzel werde ich durch Hunger töten, und deinen Überrest wird er umbringen. 31 Heule, Tor! schreie Stadt! gänzlich hinschmelzen sollst du, Philistäa; denn von Norden her kommt Rauch und kein Vereinzelter ist unter seinen Scharen. 32 Und was antwortet man den Boten *O. Und was für Antwort bringen die Boten der Nationen? Daß Jehova Zion gegründet hat, und daß die Elenden seines Volkes darin Zuflucht finden.