TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Ο Ελιού παίρνει το μέρος του Θεού
1 Κι ο Ελιού συνέχισε:
2 Τα λόγια μου ακούστε τα, σοφοί,
δώστε μου προσοχή
εσείς που ’χετε γνώση.
3 Γιατί το αυτί τα λόγια τα διακρίνει,
καθώς γεύεται ο ουρανίσκος την τροφή.
4 Το δίκιο ας ερευνήσουμε,
μαζί ας αναγνωρίσουμε
ποιο το καλό.
5 Από τη μια ο Ιώβ, πως είναι δίκαιος ισχυρίζεται,
και πως του αρνήθηκε το δίκιο του ο Θεός·
6 πως έβγαλε σε βάρος του απόφαση άδικη
και πως το βέλος του τον πλήγωσε θανατερά,
ενώ αυτός δεν είχε αμαρτήσει.
7 Από την άλλη λέτε εσείς:
«Υπάρχει άραγε άνθρωπος άλλος σαν τον Ιώβ,
που το Θεό να βλασφημεί
λες και νεράκι πίνει;
8 Με τους κακούς εξομοιώνεται
και συμπορεύεται
με τους αμαρτωλούς.
9 Λέει πως στον άνθρωπο είν’ ανώφελο
να θέλει το Θεό να ευχαριστήσει».
10 Για τούτο ακούστε με εσείς,
άνθρωποι συνετοί.
Αδύνατο ο Θεός κακό να κάνει
και ν’ αδικήσει ο Παντοδύναμος.
11 Αυτός πληρώνει τον καθένα
σύμφωνα με τα έργα του
και στον καθένα δίνει ανάλογα με τη διαγωγή του.
12 Είναι αλήθεια πως ο Θεός
δεν κάνει το κακό
και πως ο Παντοδύναμος το δίκιο δεν το διαστρέφει.
13 Μην τάχα κάποιος άλλος του εμπιστεύτηκε τη γη;
μην κάποιος άλλος του ’δωσε
το σύμπαν να φροντίζει;
14 Αν ο Θεός σκεφτόταν μόνο τον εαυτό του
κι έπαιρνε πίσω τη ζωηφόρα του πνοή,
15 τότε ο κάθε ζωντανός οργανισμός θα πέθαινε
και θα γινόταν ο άνθρωπος και πάλι χώμα.
16 Ιώβ, αν έχεις φρόνηση, άκου αυτό·
στα λόγια μου δώσε την προσοχή σου.
17 Κατηγορείς εσύ το Θεό,
τον δίκαιο και το μεγάλο;
νομίζεις πως το δίκιο το εχθρεύεται;
Πώς τότε θα ’ταν δυνατό να κυβερνάει τον κόσμο;
18 Μονάχα αυτός μπορεί να πει στο βασιλιά:
«Είσαι ανάξιος!»
στους άρχοντες: «Είστε ασεβείς!»
19 Μονάχα αυτός δεν παίρνει το μέρος των αρχόντων,
τον πλούσιο δεν τον προτιμάει απ’ τον φτωχό,
γιατ’ είναι όλοι έργα των χεριών του.
20 Πεθαίνουν μες στη νύχτα ξαφνικά·
ο λαός ανταριάζεται
κι οι άρχοντες καταρρέουν.
Χωρίς ανθρώπου χέρι να υψωθεί,
οι τύραννοι χαθήκαν.
21 Γιατί τα μάτια του Θεού βλέπουν
το πώς βιώνει ο άνθρωπος·
και πώς πορεύεται προσέχουν.
22 Σκοτάδι δεν υπάρχει τόσο ζοφερό,
που τους κακούς απ’ το Θεό να κρύψει.
23 Δεν έχει ανάγκη ο Θεός πολύ να ερευνήσει,
για να καλέσει κάποιον μπροστά του να κριθεί.
24 Χωρίς ν’ αρχίσει ανάκριση,
τους ισχυρούς συντρίβει,
κι άλλους βάζει στη θέση τους.
25 Αυτός ξέρει τα έργα τους·
τους ανατρέπει σε μια νύχτα
και συντρίβονται.
26 Καθώς εγκληματίες,
δημόσια τους μαστιγώνει,
27 γιατί απ’ αυτόν απομακρύνθηκαν
κι όλες αγνόησαν τις εντολές του.
28 Έτσι αναγκάσαν τους φτωχούς
και τους αδύνατους,
κραυγές βοήθειας στο Θεό να υψώσουν,
κι εκείνος τη φωνή τους άκουσε.
29 Αντίθετα, αν ο Θεός δεν θέλει ν’ αντιδράσει,
ποιος θα του δώσει άδικο;
Αν θέλει να κρυφτεί, ποιος θα τον δει;
Τι θα μπορούσαν οι λαοί να κάνουν, κι η οικουμένη,
30 αν ήθελε ο Θεός έναν δημαγωγό ασυνείδητο
να τον ορίσει βασιλιά τους;
31 Ίσως πει κάποιος στο Θεό:
«Έπαθα για τα λάθη μου, δε θα ξαναμαρτήσω πια·
32 τα σφάλματα που εγώ δε βλέπω δείξε μου·
έπραξα ίσως το κακό, δε θα το επαναλάβω».
33 Αυτόν θα πρέπει τάχα να τον τιμωρήσει ο Θεός,
σύμφωνα με τη γνώμη σου,
επειδή έτσι εσύ το κρίνεις;
Αφού εσύ αποφασίζεις κι όχι εγώ,
ό,τι νομίζεις πες το!
34 Οι μυαλωμένοι άνθρωποι μαζί μου θα ’ναι σύμφωνοι·
θα πουν, όπως κι οι συνετοί, που με ακούνε:
35 «Μίλησε αστόχαστα ο Ιώβ,
και νόημα τα λόγια του δεν έχουν.
36 Όσα μας λέει ο Ιώβ να εξεταστούνε πρέπει
σε όλο τους το βάθος,
γιατί αποκρίνεται καθώς οι ασεβείς.
37 Προσθέτει έτσι ασέβεια πάνω στην αμαρτία του·
ανάμεσά μας την αμφιβολία σπέρνει
και λέει πολλά ενάντια στο Θεό».
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Und Elihu hob wieder an und sprach: 2 Höret, ihr Weisen, meine Worte, und ihr Kundigen, gebet mir Gehör! 3 Denn das Ohr prüft die Worte, wie der Gaumen die Speise kostet. Eig. speisend kostet4 Erwählen wir für uns, was recht, erkennen wir unter uns, was gut ist! 5 Denn Hiob hat gesagt: Ich bin gerecht, und Gott El hat mir mein Recht entzogen. 6 Trotz meines Rechtes soll ich lügen; meine Wunde Eig. mein Pfeil; vergl. Kap. 6,4 ;16,13 ist unheilbar, ohne daß ich übertreten habe. - 7 Wer ist ein Mann wie Hiob, der Hohn trinkt wie Wasser, 8 und in Gesellschaft geht mit denen, die Frevel tun, und wandelt mit gottlosen Menschen? 9 Denn er hat gesagt: Keinen Nutzen hat ein Mann davon, daß er Wohlgefallen an Gott hat! Eig. gern mit Gott verkehrt
10 Darum höret mir zu, ihr Männer von Verstand! Fern sei Gott von Gesetzlosigkeit, und der Allmächtige von Unrecht! 11 Sondern des Menschen Tun vergilt er ihm, und nach jemandes Wege läßt er es ihn finden. 12 Ja, wahrlich, Gott El handelt nicht gesetzlos, und der Allmächtige beugt nicht das Recht. 13 Wer hat ihm die Erde anvertraut? Und wer den ganzen Erdkreis gegründet? Eig. gesetzt14 Wenn er sein Herz nur auf sich selbst richtete, seinen Geist O. Hauch und seinen Odem an sich zurückzöge, 15 so würde alles Fleisch insgesamt verscheiden, und der Mensch zum Staube zurückkehren.
16 Und wenn du doch dieses einsehen und hören, der Stimme meiner Worte Gehör schenken wolltest! 17 Sollte auch herrschen, wer das Recht haßt? oder willst du den Allgerechten W. den Gerecht-Mächtigen verdammen? 18 Sagt man zu einem Könige: Belial, Nichtswürdiger zu Edlen: Du Gottloser? - 19 Wieviel weniger zu ihm, der die Person der Fürsten nicht ansieht und den Reichen O. Vornehmen nicht vor dem Armen berücksichtigt! Denn sie alle sind das Werk seiner Hände. 20 In einem Augenblick sterben sie; und in der Mitte der Nacht wird ein Volk erschüttert und vergeht, und Mächtige werden beseitigt ohne Hand. Eig. nicht durch Hand (d. h. Menschenhand)21 Denn seine Augen sind auf die Wege des Menschen gerichtet, und er sieht alle seine Schritte. 22 Da ist keine Finsternis und kein Todesschatten, daß sich darein verbergen könnten, die Frevel tun. 23 Denn er braucht nicht lange auf einen Menschen acht zu geben, damit er vor Gott El ins Gericht komme. 24 Er zerschmettert Gewaltige ohne Untersuchung, und setzt andere an ihre Stelle. 25 Daher kennt er ihre Handlungen, und kehrt sie um über Nacht; und sie werden zermalmt. 26 Er schlägt sie, wie Übeltäter, auf öffentlichem Platze, 27 darum daß sie von seiner Nachfolge Eig. von hinter ihm abgewichen sind And. üb.: denn darum sind sie usw. und alle seine Wege nicht bedacht haben, 28 um zu ihm hinaufdringen zu lassen das Schreien des Armen, und damit er das Schreien der Elenden höre. 29 Schafft er Ruhe, wer will beunruhigen? Und verbirgt er das Angesicht, wer kann ihn schauen? So handelt er sowohl gegen ein Volk, als auch gegen einen Menschen zumal, 30 damit der ruchlose Mensch nicht regiere, damit sie nicht Fallstricke des Volkes seien.
31 Denn hat er wohl zu Gott El gesagt: Ich trage meine Strafe, ich will nicht mehr verderbt handeln; 32 was ich nicht sehe, zeige du mir; wenn ich Unrecht verübt habe, so will ich es nicht mehr tun? - 33 Soll nach deinem Sinne er es vergelten? Denn du hast seine Vergeltung verworfen, und so mußt du wählen, W. denn du hast verworfen, denn du mußt wählen und nicht ich; was du weißt, reden denn! 34 Männer von Verstand werden zu mir sagen, und ein weiser Mann, der mir zuhört: 35 Hiob redet nicht mit Erkenntnis, und seine Worte sind ohne Einsicht. 36 Ach, daß doch Hiob fort und fort geprüft würde wegen seiner Antworten nach Frevlerart! 37 Denn er fügt seiner Sünde Übertretung O. Vermessenheit hinzu, klatscht unter uns in die Hände und mehrt seine Worte gegen Gott. El