TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Η προσευχή του Ιωνά στη μεγάλη του θλίψη
1 Στο μεταξύ ο Κύριος πρόσταξε ένα μεγάλο ψάρι και κατάπιε τον Ιωνά. Κι έμεινε ο Ιωνάς μες στην κοιλιά του ψαριού τρία μερόνυχτα. 2 Από ’κει προσευχήθηκε στον Κύριο το Θεό του 3 μ’ αυτά τα λόγια:Το κείμενο που ακολουθεί είναι ευχαριστήρια προσευχή μετά τη σωτηρία του Ιωνά, με πολλές αναφορές στους Ψαλμούς.
«Μέσα στη θλίψη μου σ’ εσένα Κύριε, φώναξα
κι εσύ μου αποκρίθηκες.
Απ’ την κοιλιά του άδη
φώναξα για βοήθεια,
κι άκουσες τη φωνή μου.
4 Στα βάθη μ’ έριξες, μες στην καρδιά
της θάλασσας,
τα ρεύματα με περικύκλωσαν.
Όλα τα κύματά σου κι οι φουρτούνες σου
περάσαν από πάνω μου.
5 Σκεφτόμουν: "μ’ έδιωξε απ’ τη φροντίδα του.
Πώς θ’ αντικρύσω πάλι τον άγιο του ναό;"
6 Τα νερά με σκέπασαν ως το λαιμό.
Η θάλασσα η απύθμενη με περικύκλωσε,
φύκια δεθήκαν στο κεφάλι μου τριγύρω.
7 Κατέβηκα ως τα θεμέλια των βουνών,
στη χώρα που οι αμπάρες της
είναι κλεισμένες πάνω μου για πάντα.
Εσύ όμως, Κύριε, Θεέ μου,
ζωντανό μ’ έβγαλες απ’ το λάκκο.
8 Την ώρα που ένιωσα να σβήνω,
θυμήθηκα εσένα, Κύριε·
σ’ έφτασε τότε η προσευχή μου
στον άγιο σου ναό.
9 Εκείνοι που λατρεύουν ψεύτικους θεούς
θα χάσουν την εμπιστοσύνη τους σ’ αυτούς.
10 Εγώ όμως θα σου ψέλνω προσευχές,
θυσίες θα σου προσφέρω.
Θα εκπληρώσω ό,τι σου ’ταξα,
γιατί ο σωτήρας μου είσαι Κύριε εσύ».
11 Τότε ο Κύριος πρόσταξε το ψάρι να ξεράσει τον Ιωνά στη στεριά.
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Und Jehova bestellte einen großen Fisch, um Jona zu verschlingen; und Jona war im Bauche des Fisches drei Tage und drei Nächte. 2 Und Jona betete zu Jehova, seinem Gott, aus dem Bauche des Fisches und sprach: 3 Ich rief aus meiner Bedrängnis zu Jehova, und er antwortete mir; ich schrie aus dem Schoße des Scheols, du hörtest meine Stimme. 4 Denn du hattest mich in die Tiefe, in das Herz der Meere geworfen, und der Strom umschloß mich; alle deine Wogen und deine Wellen fuhren über mich hin. 5 Und ich sprach Eig. Ich zwar sprach :Verstoßen bin ich aus deinen Augen; dennoch werde ich wieder hinschauen nach deinem heiligen Tempel. 6 Die Wasser umfingen mich bis an die Seele, die Tiefe umschloß mich, das Meergras schlang sich um mein Haupt. 7 Ich fuhr hinab zu den Gründen der Berge; der Erde Riegel waren hinter mir auf ewig. Da führtest du mein Leben aus der Grube herauf, Jehova, mein Gott. 8 Als meine Seele in mir verschmachtete, gedachte ich Jehovas, und zu dir kam mein Gebet in deinen heiligen Tempel. O. Palast9 Die auf nichtige Götzen achten, verlassen ihre Gnade O. ihre Güte, d. h. den, der ihre Güte ist; vergl. Ps. 144,2.
10 Ich aber werde dir opfern mit der Stimme des Lobes O. Dankes; was ich gelobt habe, werde ich bezahlen. Bei Jehova Eig. Jehovas ist die Rettung. Und Jehova befahl dem Fische, und er spie Jona an das Land aus.