TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Ο Βιλδάδ περιγράφει την τύχη του ασεβή
1 Μετά μίλησε ο Βιλδάδ, ο Σουχίτης.
2 Ως πότε εσείς δε θα μιλάτε;
Σκεφτείτε, ώστε να μιλήσουμε κι εμείς μετά.
3 Γιατί ο Ιώβ σαν ζώα να μας βλέπει;
Μήπως κι εσείς θαρρείτε
πως είμαστε ανόητοι;
4 Εσύ, Ιώβ, τον εαυτό σου μόνο
βλάφτεις με τη μανία σου.
Θέλεις ν’ αποδειχτεί το δίκιο σου
ακόμα κι όλη αν χρειαστεί να ερημωθεί η γη,
να μετατοπιστούν οι βράχοι.
5 Είναι αλήθεια πως το φως σβήνει του ασεβή
κι η φλόγα πια δε λάμπει στο παραγώνι του.
6 Η φλόγα της ζωής του λιγοστεύει στο λυχνάρι
κάτω απ’ τη στέγη του,
όμοια τελειώνει κι η ευτυχία του.
7 Η άλλοτε σίγουρη περπατησιά του ταλαντεύεται,
πάνω στα ίδια του τα σχέδια ο ασεβής σκοντάφτει.
8 Τα πόδια του τον φέρνουν μες σε δίχτυα,
κι ίσια πηγαίνει μες στα βρόχια να πιαστεί.
9 Το δόκανο απ’ τη φτέρνα τον αρπάζει
και τον κρατάει σφιχτά η θηλιά τον ασεβή.
10 Στη γη κρυμμένο είν’ το σκοινί
που θα τον πιάσει
και στο στρατί του μια παγίδα τον καρτερεί.
11 Ολόγυρά του φόβοι τον τρομάζουν
και καταπόδι τον κυνηγούν.
12 Αυτός, που ήταν δυνατός,
τώρα είναι πεινασμένος·
πλάι του στέκει η αθλιότητα.
13 Η αρρώστια φτάνει, του θανάτου η θυγατέρα,
απάνω σ’ όλο θ’ απλωθεί το σώμα του ασεβή
και θα του καταφάει το δέρμα και τα μέλη.
14 Απ’ του σπιτιού του θα διωχτεί τη σιγουριά
για να τον φέρουνε σ’ αυτόν
που κυβερνά τον κόσμο του θανάτου.
15 Άλλοι τώρα θα κατοικούν στο σπίτι του ασεβή,
που δεν του ανήκει πια·
θειάφιΟ διασκορπισμός του θειαφιού υποδηλώνει την κάθαρση της χώρας ή την κατάρα. θα σκορπιστεί
πάνω στην κατοικία του.
16 Κάτω οι ρίζες του ξεραίνονται,
πάνω πεθαίνουν τα κλαριά του.
17 Η θύμησή του χάνεται απ’ τη χώρα,
το όνομά του δεν ακούγεται
καθόλου στην περιοχή.
18 Τον σπρώχνουν απ’ το φως μες στο σκοτάδι
κι από την οικουμένη έξω
τον διώχνουνε τον ασεβή.
19 Συγγένεια δεν θα ’χει μέσα στο λαό του,
ούτε κανείς θα του έχει μείνει απόγονος
στα μέρη που κατοίκησε.
20 Θα εκπλαγούν και θα τρομάξουν για τη μοίρα του
από τη δύση ως την ανατολή.
21 Αυτή ’ναι η μοίρα των ανόμων.
Η ίδια και για τον καθένα
που η αδικία τον τραβά
και που Θεό δε λογαριάζει.
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Und Bildad, der Schuchiter, antwortete und sprach: 2 Wie lange wollt ihr auf Worte Jagd machen? Werdet verständig, und hernach wollen wir reden! 3 Warum werden wir dem Vieh gleich geachtet, sind dumm in euren Augen? 4 Du, der sich selbst zerfleischt in seinem Zorn, soll um deinetwillen die Erde verlassen werden, und ein Fels wegrücken von seiner Stelle?
5 Doch das Licht der Gesetzlosen wird erlöschen, und nicht leuchten wird die Flamme seines Feuers. 6 Das Licht wird finster in seinem Zelte, und seine Lampe erlischt über ihm. 7 Die Schritte seiner Kraft werden eingeengt werden, und sein Ratschlag wird ihn stürzen. 8 Denn durch seine eigenen Füße wird er ins Netz getrieben, und auf Fallgittern wird er einherwandeln. 9 Der Fallstrick wird seine Ferse erfassen, die Schlinge ihn ergreifen. 10 Sein Garn ist verborgen in der Erde, und seine Falle auf dem Pfade.
11 Schrecken ängstigen ihn ringsum und scheuchen ihn auf Schritt und Tritt. 12 Seine Kraft wird aufgezehrt werden durch Hunger, O. Sein Unheil hungert ihm nach und das Verderben steht bereit an seiner Seite. O. zu seinem Falle13 Der Erstgeborene des Todes wird fressen die Glieder seines Leibes, W. seiner Haut seine Glieder wird er fressen. 14 Seine Zuversicht wird hinweggerissen werden aus seinem Zelte, und es wird ihn forttreiben zu dem König der Schrecken. 15 Was nicht sein ist, wird in seinem Zelte wohnen, auf seine Wohnstätte wird Schwefel gestreut werden. 16 Unten werden seine Wurzeln verdorren, und oben wird sein Gezweig verwelken. 17 Sein Gedächtnis verschwindet von der Erde, und auf der Fläche des Landes hat er keinen Namen. 18 Man wird ihn aus dem Licht in die Finsternis stoßen, und aus der Welt ihn verjagen. 19 Er wird keinen Sohn und keinen Nachkommen Eig. keinen Sproß und keinen Schoß haben unter seinem Volke, noch wird ein Entronnener in seinen Wohnsitzen sein. 20 Über seinen Tag entsetzen sich die im Westen Wohnenden, und die im Osten And. üb.: entsetzen sich die Nachkommen, und die Vorfahren usw. erfaßt Schauder. - 21 Ja, so sind die Wohnungen des Ungerechten, und so ist die Stätte dessen, der Gott El nicht kennt.