TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Πού είναι η σοφία;
1 Τα ορυχεία είναι γνωστά όπου το ασήμι βγαίνει,
τα μέρη όπου το χρυσάφι καθαρίζεται.Στο εβρ. δεν είναι σαφές ποιος μιλάει εδώ.
2 Βγάζει ο άνθρωπος τον σίδηρο απ’ το χώμα
και λιώνει από την πέτρα το χαλκό.
3 Στις σκοτεινές στοές των ορυχείων φέρνει φως
κι αναζητάει μέσα στης γης τα έγκατα το πέτρωμα,
στην αφεγγιά και στο βαθύ σκοτάδι.
4 Ανοίγει σήραγγες από τον κόσμο μακριά,
σ’ άγνωστα για τους ταξιδιώτες μέρη
και με σκοινιά κρέμεται στο κενό.
5 Η γη απ’ όπου βγαίνει το ψωμί
ανασκαλεύεται μέσα στα βάθη της,
λες και την πέρασε φωτιά.
6 Ζαφείρια έχουν οι πέτρες της
και σκόνη από χρυσάφι.
7 Τα μονοπάτια της αυτά δεν τα γνωρίζουνε τ’ αρπαχτικά πουλιά·
και μάτι γερακιού δεν τα ’δε.
8 Περήφανα θηρία δεν τα πάτησαν,
δεν τα περπάτησε λιοντάρι.
9 Μονάχα ο άνθρωπος χτυπάει το γρανιτένιο βράχο
κι αναποδογυρίζει
απ’ τα συθέμελά τους τα βουνά.
10 Στοές ανοίγει μες στους βράχους
κι ανακαλύπτει κάθε τι πολύτιμο το μάτι του.
11 Φράζει τις διαρροές στα υπόγεια ρεύματα
και ό,τι κρύβεται εκεί
στο φως το φέρνει.
12 Μα, τη σοφία πού μπορεί κανένας να τη βρει;
και πού να βρίσκεται η πηγή της φρόνησης;
13 Ο άνθρωπος δεν ξέρει την αξία της·
δε βρίσκεται στων ζωντανών τη χώρα.
14 Λέει ο απύθμενος ωκεανός:
«Δεν την έχω εγώ».
Κι η θάλασσα κι εκείνη λέει:
«Δε βρίσκεται σ’ εμένα».
15 Δε γίνεται ν’ αγοραστεί
με καθαρό χρυσάφι
ούτε και με καντάρια ασήμι να αποκτηθεί.
16 Δεν μπορεί σε αξία να συγκριθεί
με το χρυσάφι της Οφείρ,
ούτε με τον πολύτιμο τον όνυχα και το ζαφείρι.
17 Ούτε χρυσάφι ούτε γυαλίούτε γυαλί. Εκείνη την εποχή το γυαλί, ως σπάνιο είδος, είχε μεγάλη αξία.
μπορεί σε αξία να τη φτάσει·
με χρυσαφένιο τάσι
δεν μπορεί ν’ ανταλλαχθεί.
18 Κοράλλια, αν πεις, και κρύσταλλα
δε λογαριάζονται.
Πιότερο αξίζει η σοφία, παρά πολύτιμα μαργαριτάρια.
19 Δε φτάνει την αξία της το αιθιοπικό τοπάζι
και με το καθαρό χρυσάφι δε συγκρίνεται.
20 Λοιπόν, από πού έρχεται η σοφία;
πού βρίσκεται η φρόνηση;
21 Κρύβεται απ’ τα βλέμματα όλων των ζωντανών,
ακόμα κι από τ’ ουρανού τα πετεινά ξεφεύγει.
22 Ο θάνατος κι ο άδης λένε:
«Μονάχα η φήμη της στ’ αυτιά μας
έχει φτάσει».
23 Μόνο ο Θεός το δρόμο της γνωρίζει
και ξέρει αυτός πού η σοφία βρίσκεται.
24 Γιατί εκείνος βλέπει ως και τα πέρατα της γης
κι όλα κάτω απ’ τον ουρανό
τα διακρίνει.
25 Όταν έδινε αυτός στον άνεμο το βάρος του
και των νερών καθόριζε τον όγκο,
26 όταν τους νόμους όριζε για τη βροχή
και για τον κεραυνό χάραζε δρόμο,
27 τότε είδε τη σοφία και την αξιολόγησε,
την αναγνώρισε για θησαυρό
και να μείνει τη δέχτηκε μαζί του.
28 Κατόπιν ο Θεός είπε στον άνθρωπο:
«Ο σεβασμός στον Κύριο
αυτό είν’ η σοφία
και του κακού η αποφυγή
είναι η φρόνηση».
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Denn für das Silber gibt es einen Fundort, und eine Stätte für das Gold, das man läutert. 2 Eisen wird hervorgeholt aus der Erde, Anderswo: Staub und Gestein schmelzt man zu Kupfer. 3 Er d. h. der Mensch hat der Finsternis ein Ende gesetzt, und durchforscht bis zur äußersten Grenze das Gestein der Finsternis und des Todesschattens. 4 Er bricht einen Schacht fern von dem Wohnenden; die von dem Fuße Vergessenen hangen hinab, fern von den Menschen schweben sie. 5 Die Erde, -aus ihr kommt Brot hervor, und ihr Unteres wird zerwühlt wie vom Feuer. 6 Ihr Gestein ist der Sitz des Saphirs, und Goldstufen sind darin. Eig. sind ihm (dem Sitze des Saphirs) eigen7 Ein Pfad, den der Raubvogel nicht kennt, und den das Auge des Habichts O. Geiers nicht erblickt hat; 8 den die wilden Tiere W. die Söhne des Stolzes nicht betreten, über den der Löwe nicht hingeschritten ist. 9 Er d. h. der Mensch legt seine Hand an das harte Gestein, wühlt die Berge um von der Wurzel aus. 10 Kanäle haut er durch die Felsen, und allerlei Köstliches sieht sein Auge. 11 Er dämmt Flüsse ein, daß sie nicht durchsickern, und Verborgenes zieht er hervor an das Licht. 12 Aber die Weisheit, wo wird sie erlangt? und welches ist die Stätte des Verstandes? 13 Kein Mensch kennt ihren Wert, Eig. das was ihr gleichkommt und im Lande der Lebendigen wird sie nicht gefunden.
14 Die Tiefe spricht: Sie ist nicht in mir, und das Meer spricht: Sie ist nicht bei mir. 15 Geläutertes Gold kann nicht für sie gegeben, und Silber nicht dargewogen werden als ihr Kaufpreis. 16 Sie wird nicht aufgewogen mit Gold von Ophir, mit kostbarem Onyx und Saphir. 17 Gold und Glas kann man ihr nicht gleichstellen, noch sie eintauschen gegen ein Gerät von gediegenem Golde. 18 Korallen und Krystall kommen neben ihr nicht in Erwähnung; und der Besitz der Weisheit ist mehr wert als Perlen. 19 Nicht kann man ihr gleichstellen den Topas von Äthiopien; mit feinem Golde wird sie nicht aufgewogen.
20 Die Weisheit nun, woher kommt sie, und welches ist die Stätte des Verstandes? 21 Denn sie ist verborgen vor den Augen aller Lebendigen, und vor den Vögeln des Himmels ist sie verhüllt. 22 Der Abgrund S. die Anm. zu Ps. 88,11 und der Tod sagen: Mit unseren Ohren haben wir ein Gerücht von ihr gehört. 23 Gott versteht ihren Weg, O. den Weg zu ihr und er kennt ihre Stätte. 24 Denn er schaut bis zu den Enden der Erde; unter dem ganzen Himmel sieht er. 25 Als er dem Winde ein Gewicht bestimmte, und die Wasser mit dem Maße abwog, 26 als er dem Regen ein Gesetz bestimmte und eine Bahn dem Donnerstrahl: 27 da sah er sie und tat sie kund, O. durchzählte sie er setzte sie ein O. stellte sie hin und durchforschte sie auch. 28 Und zu dem Menschen sprach er: Siehe, die Furcht des Herrn ist Weisheit, und vom Bösen weichen ist Verstand.