TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Ο Ελιού εγκωμιάζει τη μεγαλοσύνη του Θεού
1 Ο Ελιού συνέχισε την ομιλία του.
2 Κάνε, Ιώβ, λίγη ακόμα υπομονή
μ’ αυτή τη διδαχή μου.
Κάτι έχω ακόμη να προσθέσω,
για να υποστηρίξω το Θεό.
3 Τις γνώσεις μου τις φέρνω από μακριά,
για να δικαιώσω το δημιουργό μου.
4 Είναι η καθαρή αλήθεια ό,τι θα πω·
έχεις μπροστά σου κάποιον
που το θέμα του άριστα το κατέχει.
5 Ναι, ο Θεός είν’ ισχυρός
κι αδιάφορος δεν μένει·
στέκει στις αποφάσεις του αμετακίνητος.
6 Τον ασεβή δεν τον αφήνει στη ζωή·
σ’ όσους καταπιέζονται
το δίκιο τους το δίνει.
7 Τα μάτια του δεν τ’ αποστρέφει από τους δίκαιους·
κι αν κυβερνούν μαζί με βασιλιάδες,
παντοτινά στο θρόνο τούς αφήνει
να δέχονται τιμές.
8 Αλλ’ αν φυλακιστούν
και κάτω απ’ τα δεσμά τους υποφέρουν,
9 είναι για να τους δείξει
ποια τα έργα τους, οι ανομίες τους
και η αλαζονεία.
10 Τους κάνει να προσέχουν
όταν τους προειδοποιεί
και τους καλεί απ’ το κακό να επιστραφούνε.
11 Αν υπακούσουνε και τον υπηρετήσουν
θα ζήσουν τη ζωή τους ως το τέλος
μέσα στην ευτυχία και τη χαρά.
12 Αλλ’ αν δεν υπακούσουν
το χαμό τους προκαλούν
και θα πεθάνουν μες στην αφροσύνη τους.
13 Άνθρωποι με καρδιά ασεβή,
συνέχεια με το Θεό τα βάζουν·
δεν τον παρακαλούν να τους βοηθήσει
όταν τους τιμωρεί.
14 Πεθαίνουν σε ηλικία νεανική
κι είναι τα τέλη της ζωής τους ντροπιασμένα.
15 Μα ο Θεός μες απ’ τη θλίψη τελειοποιεί αυτούς που θλίβονται·
με τις δοκιμασίες τούς διδάσκει.
16 Έτσι κι εσένα, Ιώβ, άλλοτε σ’ είχε γλιτώσει από τη θλίψη,
δίνοντάς σου αντίθετα μεγάλη άνεση.
Ήτανε το τραπέζι σου γεμάτο
από τις πιο εκλεκτές τροφές.
17 Μα τώρα σου έχει αναγγελθεί η καταδίκη σου
και της ασέβειας την πληρωμή λαβαίνεις.
18 Πρόσεξε μη σε φέρει ο θυμός σου σ’ εξέγερση ενάντια στο Θεό·
και μη νομίσεις πως θ’ απαλλαγείς
προσφέροντάς του πλούσια δώρα.
19 Δε θα σου έφτανε όλος σου ο πλούτος·
δε θα σε βοηθούσε το χρυσάφι σου,
ούτε της δύναμής σου όλα τα μέσα.
20 Μην την αποζητάς τη νύχτα εκείνη,
που όλα τα έθνη θα καταστραφούν.
21 Φυλάξου! Μη στραφείς προς το κακό,
ακόμη κι αν θαρρείς
πως προτιμότερο είναι αυτό από τις θλίψεις σου.
Το μεγαλείο του Θεού
22 Βλέπεις, Ιώβ, είναι μεγάλος ο Θεός·
τόση πολλή έχει δύναμη.
Ποιος μπορεί να διδάξει όπως αυτός;
23 Ποιος μπορεί να του υποδείξει τι να κάνει;
ποιος μπορεί να του πει ότι αδίκησε;
24 Μη λησμονάς το έργο του να εγκωμιάζεις,
που με ωδές το εξυμνούν οι άνθρωποι.
25 Όλοι μπορούν να το θαυμάσουν,
έστω κι αν το κοιτάζει ο άνθρωπος μονάχα από μακριά.
26 Βλέπεις, Ιώβ, είναι μεγάλος ο Θεός
κι άπιαστος για τη σκέψη μας.
Αμέτρητος των χρόνων του ο αριθμός.
27 Αυτός συλλέγει του νερού τις στάλες,
ατμό τις κάνει, ομίχλη
ή φτιάχνει τη βροχή,
28 που ξεχειλίζει από τα σύννεφα
και χύνεται πάνω στο πλήθος των ανθρώπων.
29 Μπορεί κανείς να καταλάβει
πώς ξεδιπλώνονται τα σύννεφα,
πώς η βροχή ξεσπάει στο θόλο τ’ ουρανού;
30 Φωτίζει μ’ αστραπές τα σύννεφα,
ενώ της θάλασσας τα βάθη μένουν σκοτεινά.
31 Μ’ αυτόν τον τρόπο κυβερνάει τους λαούς,
τους προμηθεύει άφθονη τροφή.
32 Παίρνει την αστραπή μες στις παλάμες του,
την κατευθύνει σε ορισμένο στόχο.
33 Ο κεραυνός την καταιγίδα προμηνά·
και τα κοπάδια ακόμα νιώθουν ότι πλησιάζει.
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Und Elihu fuhr fort und sprach: 2 Harre mir ein wenig, und ich will dir berichten; denn noch sind Worte da für Gott. 3 Ich will mein Wissen von weither holen, O. zu Fernem erheben und meinem Schöpfer Gerechtigkeit geben. 4 Denn wahrlich, meine Worte sind keine Lüge; ein an Wissen Eig. an Erkenntnissen; so auch Kap. 37,16 Vollkommener ist bei dir.
5 Siehe, Gott El ist mächtig, und doch verachtet er niemand, Eig. nicht -mächtig an Kraft des Verstandes. 6 Er erhält den Gesetzlosen nicht am Leben, und das Recht der Elenden gewährt er. 7 Er zieht seine Augen nicht ab von dem Gerechten, und mit Königen auf den Thron, dahin setzt er sie auf immerdar, und sie sind erhöht. 8 Und wenn sie mit Fesseln gebunden sind, in Stricken des Elends gefangen werden, 9 dann macht er ihnen kund ihr Tun und ihre Übertretungen, daß sie sich trotzig gebärdeten; 10 und er öffnet ihr Ohr der Zucht und spricht, daß sie umkehren sollen vom Frevel. 11 Wenn sie hören und sich unterwerfen, so werden sie ihre Tage in Wohlfahrt verbringen und ihre Jahre in Annehmlichkeiten. 12 Wenn sie aber nicht hören, so rennen sie ins Geschoß und verscheiden ohne Erkenntnis. 13 Aber die ruchlosen Herzens sind, hegen Zorn: sie rufen nicht um Hülfe, wenn er sie gefesselt hat. 14 Ihre Seele stirbt dahin in der Jugend, und ihr Leben unter den Schandbuben.
15 Den Elenden errettet er in seinem O. durch sein Elend, O. den Dulder… in seinem Dulden und in der O. durch die Drangsal öffnet er ihnen das Ohr. 16 So hätte er auch dich aus dem Rachen der Bedrängnis in einen weiten Raum geführt, wo keine Beengung gewesen, Eig. dessen Boden nicht beengt gewesen wäre und die Besetzung deines Tisches würde voll Fett sein. 17 Aber du bist mit dem Urteil des Gesetzlosen erfüllt: Urteil und Gericht werden dich ergreifen. 18 Denn der Grimm, möge er dich ja nicht verlocken zur Eig. in Verhöhnung, und die Größe des Lösegeldes verleite dich nicht! 19 Soll dich dein Schreien außer Bedrängnis stellen und alle Anstrengungen der Kraft? 20 Sehne dich nicht nach der Nacht, welche Völker plötzlich W. auf ihrer Stelle hinwegheben wird. O. wo Völker plötzlich hinweggehoben werden21 Hüte dich, wende dich nicht zum Frevel, denn das hast du dem Elend O. dem Dulden; wie v 15 vorgezogen. 22 Siehe, Gott El handelt erhaben in seiner Macht; wer ist ein Lehrer wie er? 23 Wer hat ihm seinen Weg vorgeschrieben, und wer dürfte sagen: Du hast Unrecht getan?
24 Gedenke daran, daß du sein Tun erhebest, welches Menschen besingen. 25 Alle Menschen schauen es an, der Sterbliche erblickt es aus der Ferne. 26 Siehe, Gott El ist zu erhaben für unsere Erkenntnis; W. ist erhaben, so daß wir nicht erkennen die Zahl seiner Jahre, sie ist unerforschlich. 27 Denn er zieht Wassertropfen herauf; And. üb.: nieder von dem Dunst, den er bildet, träufeln sie als Regen, 28 den die Wolken S. die Anm. zu Kap. 35,5 rieseln und tropfen lassen auf viele Menschen. 29 Versteht man gar das Ausbreiten des Gewölks, das Krachen seines Zeltes? 30 Siehe, er breitet sein Licht um sich aus, und die Gründe W. Wurzeln des Meeres bedeckt er. O. mit den Tiefen des Meeres umhüllt er sich31 Denn durch dieses richtet er Völker, gibt Speise im Überfluß. 32 Seine Hände umhüllt er mit dem Blitz, W. mit Licht; so auch Kap. 37,3 . 11. 15 und er entbietet ihn gegen denjenigen, den er treffen soll. O. als einer, der sicher trifft. And.: gegen den Feind33 Sein Rollen kündigt ihn an, sogar das Vieh sein Heranziehen.