Ναουμ 2

Όραμα για την καταστροφή της Νινευή

1 Ο *Σε ορισμένες μετ. ο στ. 1 του παρόντος κεφ. αριθμείται ως 1:15 και συνεπώς οι στ. 2:1-14 αριθμούνται σ’ αυτές ως 2:1-13. – Ο σκληρός εχθρός είναι πιθανότατα ο βασιλιάς της Ασσυρίας. αγγελιοφόρος με τις καλές ειδήσεις τρέχει κιόλας απάνω στα βουνά, το μήνυμα να φέρει της ειρήνης. Γιόρταζε πάλι τις γιορτές σου, λαέ του Ιούδα! Εκπλήρωσε τα τάματά σου. Δε θα περάσει πια απ’ τη χώρα σου ο σκληρός εχθρός, γιατί έχει ολότελα εξοντωθεί. 2,3 Οι εχθροί ερήμωσαν τη χώρα, τ’ αμπέλια τα ξερίζωσαν. Αλλά ο Κύριος θα ξαναφέρει τον Ισραήλ στην πρωτινή του δόξα.

Έρχεται κιόλας ο χαλαστής να σε χτυπήσει, Νινευή. Ετοιμάσου για τη μάχη! Πάρτε τα όπλα σας! Λάβετε θέσεις! Βάλτε φρουρούς στο δρόμο. 4 Νάτοι έρχονται! Οι ασπίδες των πολεμιστών είναι βαμμένες κόκκινες σαν τη φωτιά. Το ίδιο φλογάτες είναι κι οι στολές τους. Αστραποκοπούν οι άμαξες έτοιμες να ριχτούν στη μάχη και πάλλονται τα δόρατα. 5 Οι άμαξες χιμούν μ’ άγρια ορμή στους δρόμους, αλληλοσυγκρούονται στις πλατείες, λες κι αναμμένοι είναι πυρσοί, αιφνίδιες αστραπές.

6 Μέσα στην πόλη ο βασιλιάς καλεί τους αντρειωμένους. Εκείνοι τρέχουν, μα στο δρόμο τους σκοντάφτουν. Οι πολιορκητές ορμούν στα τείχη· έτοιμη είναι η πολιορκητική τους μηχανή. 7 Οι πύλες προς τους ποταμούς*προς τους ποταμούς. Η Νινευή περιβαλλόταν από τον ποταμό Τίγρη και έναν παραπόταμό του· τα ανάκτορα προστατεύονταν από μια διακλάδωση αυτού του παραποτάμου. ξάφνου ανοίγονται κι οι άνθρωποι του παλατιού τα χάνουν. 8 Οι εχθροί διαπομπεύουν το βασιλιά δημόσια, γυμνώνουν τη βασίλισσα και μακριά τη στέλνουν. Θρηνούνε σαν τα περιστέρια οι δούλες της και στηθοδέρνονται. 9 Όλοι τρέχουν να φύγουν απ’ τη Νινευή, καθώς νερά από σπασμένο φράγμα. «Σταθείτε, σταθείτε!» φωνάζουν· κι ούτε να δει κανείς πίσω του, δε γυρνά. 10 Αρπάξτε ασήμι, πορθητές, χρυσάφι αρπάξτε! Η πόλη είναι γεμάτη θησαυρούς, πληθώρα τα πολύτιμα αντικείμενα. 11 Κούρσεμα, αρπαγή, ξολοθρεμός. Παντού καρδιές σε απόγνωση και γόνατα που τρέμουν, εξαντλημένα σώματα και πρόσωπα ωχρά.

12 Ήσουν κρυψώνα Νινευή, όπου αναπαυόταν το λιοντάρι*Το λιοντάρι ήταν το έμβλημα της Νινευή. και τα μικρά του με ασφάλεια. 13 Ξέσκιζε ο λέοντας το θήραμά του, για να το πάει στις λέαινες και στα μικρά του, και να το αποθηκεύσει στης κρυψώνας του τις γωνιές. Εκείνη η κρυψώνα τώρα τι απόγινε;

14 «Φυλάξου! Έρχομαι καταπάνω σου», λέει ο Κύριος του σύμπαντος. «Θα μετατρέψω σε καπνό το πλήθος των κτισμάτων σου.*το πλήθος των κτισμάτων σου, σύμφωνα με ένα εβρ. χειρ και αρχαίες μετ. Το εβρ. έχει «τις άμαξές της». Τους νέους σου μαχαίρι θα τους πετσοκόψει, κι ό,τι αρπάξατε απ’ τους άλλους θα το εξαφανίσω από τη χώρα σας. Των αγγελιοφόρων σου η φωνή δε θ’ ακουστεί ξανά».

1 Der Zerschmetterer zieht wider dich herauf. Bewahre die Festung; überwache den Weg, stärke deine Lenden, befestige sehr deine Kraft! 2 Denn Jehova stellt die Herrlichkeit *O. den Stolz, d. h. das worauf Jakob stolz war Jakobs wie die Herrlichkeit Israels wieder her; denn die Plünderer haben sie geplündert und haben ihre Reben zerstört. 3 Die Schilde seiner Helden sind gerötet, die tapferen Männer sind in Karmesin gekleidet, die Wagen glänzen von Stahl *W. in Feuer von Stahl die Wagen am Tage seines Rüstens, und die Lanzen *Eig. die Cypressenschäfte werden geschwungen. 4 Die Wagen rasen auf den Straßen, sie rennen auf den Plätzen, ihr Aussehen ist wie Fackeln, wie Blitze fahren sie daher. - 5 Er *der Assyrer gedenkt seiner Edlen: sie straucheln *vor lauter Eile auf ihren Wegen, sie eilen zu ihrer *d. i. Ninives Mauer, und das Schutzdach wird aufgerichtet. 6 Die Tore an den Strömen sind geöffnet, und der Palast verzagt. 7 Denn es ist beschlossen: sie wird entblößt, weggeführt; und ihre Mägde stöhnen wie die Stimme der Tauben, sie schlagen *Eig. schlagend an ihre Brust. 8 Ninive war ja von jeher wie ein Wasserteich; und doch fliehen sie! Stehet, stehet! aber keiner sieht sich um. 9 Raubet Silber, raubet Gold! denn unendlich ist der Vorrat *Eig. die Ausstattung, der Reichtum an allerlei kostbaren Geräten. 10 Leere und Entleerung und Verödung! und das Herz zerfließt, und die Knie wanken, und in allen Lenden ist Schmerz *Eig. Krampf und ihrer aller Angesichter erblassen. -

11 Wo ist nun die Wohnung der Löwen, und der Weideort der jungen Löwen, wo der Löwe wandelte, die Löwin und das Junge des Löwen, und niemand sie aufschreckte? 12 Der Löwe raubte für den Bedarf seiner Jungen und erwürgte für seine Löwinnen, und er füllte seine Höhlen mit Raub und seine Wohnungen mit Geraubtem. 13 Siehe, ich will an dich, spricht Jehova *Eig. ist der Spruch Jehovas; so auch Kap. 3,5 der Heerscharen, und ich werde ihre Wagen *d. i. Ninives in Rauch aufgehen lassen, und deine jungen Löwen wird das Schwert verzehren; und ich werde deinen Raub von der Erde ausrotten, und die Stimme deiner Boten wird nicht mehr gehört werden.