64 resultados encontrados
3»Ρουβήν εσύ, πρωτότοκέ μου,δύναμή μου και απαρχή του ανδρισμού μου,υπέροχε σε αξία κι υπέροχε σε δύναμη,
8»Εσένα, Ιούδα, θα σε εγκωμιάζουν οι αδερφοί σου.Η δύναμή σου θα εξουσιάζειτους εχθρούς σου,θα σε προσκυνήσουν του πατέρα σου οι γιοι.
18»Τη σωτηρία μου από σένα περιμένω, Κύριε!
3Θυμόμαστε αδιάκοπα ενώπιον του Θεού Πατέρα μας την ενεργό σας πίστη, την έμπρακτη αγάπη και τη σταθερή ελπίδα σας στον ερχομό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
4Ευχαριστούμε το Θεό, αδερφοί, γιατί ξέρουμε, ότι σας αγαπάει και σας έχει διαλέξει για ν’ ανήκετε σ’ αυτόν.
10και προσμένετε να κατεβεί δοξασμένος ο Υιός του, που εκείνος τον ανέστησε, ο Ιησούς, ο οποίος θα μας γλιτώσει από την επερχόμενη θεϊκή οργή.
9Δεν καθυστερεί ο Κύριος να εκπληρώσει την υπόσχεσή του, όπως νομίζουν μερικοί. Κάνει υπομονή, γιατί δε θέλει να καταστραφούν μερικοί από σας, αλλά να μετανοήσουν όλοι.
14Γι’ αυτό, αγαπητοί μου, προσμένοντας τον ερχομό του Κυρίου, φροντίστε να βρεθείτε μπροστά του με ειρήνη, χωρίς κηλίδες και ψεγάδια.
15Θεωρήστε τη μακροθυμία του Κυρίου μας ως ευκαιρία σωτηρίας, όπως σας έγραψε κι ο αγαπητός μας αδερφός ο Παύλος, με τη σοφία που του έδωσε ο Θεός.
6Πάρε απ’ αυτόν το βλέμμα σουγια να μπορέσει να ησυχάσει,άσ’ του αυτή την ελάχιστη χαρά μες στη ζωή.
7Ελπίδα έχει ακόμα κι ένα δέντρο όταν κοπεί,πως θα ξαναβλαστήσεικαι πως ποτέ δε θα του λείψουν οι τρυφεροί βλαστοί.
19τα νερά τρών’ ακόμα και τις πέτρες·κι η μπόρα παρασέρνει τα χώματα της γης·παρόμοια καταστρέφειςτου ανθρώπου την ελπίδα εσύ.
11Επιθυμούμε ο καθένας από σας να δείχνει ως το τέλος τον ίδιο ζήλο για να εκπληρωθεί η ελπίδα μας.
12Και να μη γίνεστε οκνηροί, αλλά ν’ ακολουθείτε το παράδειγμα εκείνων που με την πίστη και την υπομονή κληρονομούν αυτά που υποσχέθηκε ο Θεός.
19Αυτή μας η ελπίδα μάς ασφαλίζει και μας βεβαιώνει σαν άγκυρα, και μας οδηγεί στα ενδότερα του καταπετάσματος,
6Στον Κύριο εμπιστέψου και θα σου γίνει βοηθός· ίσια πορεύου και σ’ εκείνον έλπιζε.
9Όσοι τον Κύριο σέβεστε, ελπίστε στ’ αγαθά που σας προσμένουν και στην αιώνια τη χαρά και στο έλεος.
14Αλίμονο σ’ εσάς που την υπομονή τη χάσατε· και τι θα κάνετε όταν ο Κύριος έρθει;
3Ο Κύριος έρχεται από μακριά στο λαό του λέγοντας: «Πάντα σε αγαπούσα, γι’ αυτό θα συνεχίσω να σου είμαι πιστός.
17Υπάρχει ελπίδα για τους απογόνους σου! Θα επιστρέψουν τα παιδιά σου στην πατρίδα τους. Εγώ το λέω, ο Κύριος».
25Τους εξαντλημένους από τη δίψα θα τους ποτίσω· τους εξασθενημένους από την πείνα θα τους χορτάσω».
4Να ξέρετε ότι όσα γράφτηκαν στις Γραφές, έχουν γραφτεί για να μας διδάσκουν. Έτσι, με την υπομονή και την ενθάρρυνση που δίνει η Γραφή, θα στηριχτεί η ελπίδα μας.
5Είθε ο Θεός, που χαρίζει την υπομονή και την ενθάρρυνση, να σας δώσει την ομόνοια σύμφωνα με το θέλημα του Ιησού Χριστού.
13Ο Θεός της ελπίδας να σας γεμίσει με κάθε λογής χαρά και ειρήνη που δίνει η πίστη, για να έχετε περίσσια ελπίδα με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος.
8Και θα εισχωρήσει στου Ιούδα τη χώρα, θα ξεχειλίσει, θα πλημμυρίσει και θα τους φτάσει ως το λαιμό».Ο Θεός είναι μαζί μας. Θ’ απλώσει τα φτερά του για να σκεπάσει όλη τη χώρα.
10Κάντε σχέδια, θα εκμηδενιστούν! Πάρτε αποφάσεις, θα ’ναι ανώφελες! Γιατί ο Θεός είναι μαζί μας.
20Η μόνη απάντηση είναι: Κρατήστε τη διδασκαλία του Κυρίου και τη διδαχή του. Όποιος δεν ακολουθεί αυτή την προσταγή, γι’ αυτόν δεν υπάρχει ελπίδα.
2Σαν το σπουργίτι που ξεφεύγει, το χελιδόνι που πετάει, έτσι κι άδικη κατάρα ξαστοχάει.
12Βλέπεις άνθρωπο που θαρρεί σοφός πως είναι; Πιότερη ελπίδα υπάρχει απ’ τον ανόητο, παρά απ’ αυτόν.
21Κάρβουνα για την ανθρακιά, για τη φωτιά τα ξύλα, κι ο άνθρωπος ο εριστικός φιλονικίες ν’ ανάβει.
1Τότε θα σταθεί με πολύ θάρρος ο δίκαιος απέναντι σ’ εκείνους που τον στενοχώρησαν και αμφισβήτησαν τους κόπους του.
14Πράγματι, η ελπίδα του ασεβή είναι σαν το χνούδι που ο άνεμος το παίρνει ή σαν λεπτή ομίχλη που διαλύεται από τη λαίλαπα· σαν καπνός είναι, που τον σκορπίζει ο άνεμος, σαν την ανάμνηση κάποιου περαστικού για μία μόνο μέρα· μετά φεύγει.
17Με όπλο το ζήλο του κι όλη του τη δημιουργία θα αποκρούσει τους εχθρούς του.
7«Βοήθεια», φωνάζω, μα κανείςδε μου αποκρίνεται·ζητάω το δίκιο μου,κανείς δικαιοσύνη ν’ αποδώσει.
10Σα να ’μουν τοίχος με γκρεμίζει απ’ όλες τις μεριέςκαι καταρρέω·σαν δέντρο ξεριζώνει την ελπίδα μου.
25Μα όχι! Ξέρω πως ζει ο Θεός, ο υπερασπιστής μου,και πως θα πει τον τελευταίο λόγο εδώ στη γη.
6Αν σ’ έχει ανάγκη θα σ’ εξαπατήσει, θα σου χαμογελάσει και θα σου δώσει ελπίδες· φιλοφρονήσεις θα σου κάνει και θα σε ρωτήσει: «Τι έχεις ανάγκη;»
10Μην προχωρείς πολύ μπροστά, να μη σε σπρώξουν πίσω· μακριά πολύ μη στέκεσαι να μη σε λησμονήσουν.
26Σημάδι μιας καρδιάς ευτυχισμένης είν’ ένα πρόσωπο χαρούμενο· μα για να εφεύρει κάποιος παροιμίες πρέπει πολύ, με κόπο, να στοχαστεί.
2Όποιος μ’ ευθύτητα βαδίζει σέβεται τον Κύριο, ενώ όποιος παρεκτρέπεται τον καταφρονεί.
26Τον Κύριο όποιος σέβεται έχει ισχυρή ελπίδα και τα παιδιά του βρίσκουνε σ’ αυτόν καταφυγή.
32Τον ασεβή οι κακίες του οι ίδιες τον γκρεμίζουν· ενώ τον δίκαιο και στη θανή του ακόμα, δεν τον αφήνει η ελπίδα.
15Το μόνο πράγμα που μπορώ να ελπίζω απ’ το Θεό,είναι ο θάνατός μου.Μα πριν πεθάνω,μπρος του θα υπερασπιστώ το δίκιο μου.
16Αυτό θα ’ναι για μένα η σωτηρία μου,γιατί κανένας άνομος δε θα τολμούσεμπροστά του να εμφανιστεί.
25Θες να τρομάξεις ένα φύλλο ανεμόδαρτο;θες να τα βάλεις μ’ ένα άχυρο ξερό;
11Πολύ αν ζήσει, τ’ όνομά του θα ’ναι πιο ένδοξο από χιλιάδες άλλα· κι απ’ τη ζωή όταν φύγει αυτό θα του αρκεί.
13Ακούστε με, εσείς παιδιά μου ευσεβή και σαν το τριαντάφυλλο θ’ ανθίσετε, που πλάι στο ρέμα του νερού φυτρώνει.
16Πόσο είναι υπέροχα όλα τα έργα του Κυρίου!Και κάθε προσταγή του στην ώρα τηςθα πραγματοποιηθεί.Είναι άτοπο να πει κανείς: «Τι είν’ αυτό;για ποιο λόγο εκείνο;»
6Με την αλήθεια και τη χάρη η ανομία ξεπλένεται και με το φόβο του Κυρίου φεύγει κανείς απ’ το κακό.
18Πριν απ’ τον όλεθρο πάει η αλαζονεία, και πριν από την πτώση το πνεύμα το υπεροπτικό.
20Όποιος με φρόνηση ενεργεί θα ωφεληθεί· κι όποιος στον Κύριο ελπίζει θα ’ναι ευτυχισμένος.
6Η ευσέβειά σου δεν σου δίνει στήριγμα;και η άμεμπτη ζωή σουδεν σου προσθέτει ελπίδα;
15Φύσημα αχνό από το πρόσωπό μου πέρασε,μ’ έκανε σύγκορμο ν’ ανατριχιάσω.
20που μέσα σε μια μέρα μπορούν ν’ αφανιστούν,για πάντα να χαθούν,χωρίς κανείς να το προσέξει!
20Βλέπεις κάποιον που πρόθυμα κι αστόχαστα μιλάει; Κάλλιο για έναν ανόητο να ελπίζεις, παρά γι’ αυτόν.
25Ο φόβος στήνει για τον άνθρωπο παγίδα· μα αυτός που έχει πεποίθηση στον Κύριο, θα είναι ασφαλής.
26Πολλοί ζητούν την εύνοια του άρχοντα, μα η δικαίωση του καθενός προέρχεται απ’ τον Κύριο.
13Έτσι συμβαίνει και σ’ εκείνους όλουςπου το Θεό ξεχνούν·και χάνεται του ασεβή η ελπίδα.
14Η σιγουριά του είναι μια λεπτή κλωστή,είν’ η ελπίδα του ιστός αράχνης.
21Θα φέρει ο Θεός ξανάτο γέλιο, Ιώβ, στα χείλη σου!Το στόμα σου θα το γεμίσεικραυγές χαράς.