3 »Ρουβήν εσύ, πρωτότοκέ μου,
δύναμή μου και απαρχή του ανδρισμού μου,
υπέροχε σε αξία κι υπέροχε σε δύναμη,
4 ξεχειλίζεις σαν τα νερά.
Δε θα υπερισχύσεις,
γιατί στο κρεβάτι του πατέρα σου ανέβηκες,
και μόλυνες το στρώμα μου
όταν ανέβηκες σ’ αυτό.
3 »Ρουβήν εσύ, πρωτότοκέ μου,
δύναμή μου και απαρχή του ανδρισμού μου,
υπέροχε σε αξία κι υπέροχε σε δύναμη,
4 ξεχειλίζεις σαν τα νερά.
Δε θα υπερισχύσεις,
γιατί στο κρεβάτι του πατέρα σου ανέβηκες,
και μόλυνες το στρώμα μου
όταν ανέβηκες σ’ αυτό.