1 Ας χαίρεται η έρημος κι ο τόπος ο ξερός.

Η χέρσα γη ας αγάλλεται κι ως κρίνο ας λουλουδίζει.

2 Άνθη ας την πλημμυρίζουνε,

φαιδρά ας πανηγυρίζει

και της χαράς ν’ ακούγεται

γιορταστικός ο αχός.

Θα της δοθεί η μεγαλοπρέπεια του Λιβάνου

του Κάρμηλου η λαμπρότητα και της Σαρών.

Τότε θα δουν τη δόξα του Κυρίου,

το μεγαλείο του δικού μας του Θεού.

3 Δύναμη δώστε στα εξαντλημένα χέρια,

τα γόνατα στεριώστε που κλονίζονται.

4 Πέστε στους φοβισμένους:

«Κάντε καρδιά και μη φοβάστε!

Να ο Θεός σας!

Η εκδίκηση κι η ανταπόδοση έρχονται απ’ αυτόν.

Αυτός θα ’ρθεί για να σας φέρει λύτρωση».

5 Τότε τα μάτια θ’ ανοιχτούνε των τυφλών

και των κουφών τ’ αυτιά θ’ ακούσουν.

6 Τότε ο χωλός καθώς το ελάφι θα πηδά

κι η γλώσσα του κωφάλαλου θα τραγουδάει.

Πλήθος νερά θε ν’ αναβρύσουνε στην έρημο

και μες στη στέπα ρεματιές θ’ αχολογούνε.

7 Η άμμος η καυτή θα γίνει λίμνη

και πίδακες νερού θα ξεπηδήσουν

απ’ τη φρυγμένη γη.

Εκεί που τα τσακάλια είχαν κρησφύγετο,

καλάμια θα φυτρώσουνε και σπάρτα.

8 Θα είν’ εκεί ένας ωραίος καλοστρωμένος δρόμος

και τ’ όνομά του θα ’ναι «Οδός Αγία».

Ακάθαρτοι από ’κει δεν θα περνούν·

αυτοί που τον βαδίζουν έστω κι αν είναι ανόητοι,

δε θα ’ναι μπορετό να ξεστρατίσουν.

9 Κοντά στο δρόμο αυτόν λιοντάρια δε θα βρίσκονται.

Δε θα τον δρασκελίζει ουτ’ ένα αρπαχτικό θεριό.

Στο δρόμο αυτόν θα περπατούν οι λυτρωμένοι.

10 Όσους ο Κύριος λευτέρωσε θα επιστρέψουν,

με θριαμβικά τραγούδια θα ’ρθουν στη Σιών.

Χαρά αιώνια θα τους πλημμυρίζει.

Θα νιώθουν ευτυχία κι αγαλλίαση.

Ο στεναγμός κι η λύπη θα χαθούν.