6Mam jednak nadzieję, że poznacie, iż my nie jesteśmy odrzuceni.
12Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem.
14Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i wspólnota Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi. Amen.
64 resultados encontrados
6Mam jednak nadzieję, że poznacie, iż my nie jesteśmy odrzuceni.
12Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem.
14Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i wspólnota Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi. Amen.
11Czy więc ja, czy oni, tak głosimy i tak uwierzyliście.
19Jeśli tylko w tym życiu mamy nadzieję w Chrystusie, jesteśmy ze wszystkich ludzi najbardziej nieszczęśliwi.
36Głupcze! To, co siejesz, nie ożyje, jeśli nie obumrze.
14Dlatego postanówcie sobie w sercu, aby nie obmyślać wcześniej, jak macie odpowiadać.
19Przez swoją cierpliwość zyskajcie wasze dusze.
33Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.
7Błogosławiony człowiek, który ufa PANU, a którego nadzieją jest PAN.
9Najzdradliwsze ponad wszystko jest serce i najbardziej przewrotne. Któż zdoła je poznać?
17Nie bądź dla mnie postrachem. Ty jesteś moją nadzieją w dniu utrapienia.
13Wszystko mogę w Chrystusie, który mnie umacnia.
20A Bogu i Ojcu naszemu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen.
23Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z wami wszystkimi. Amen.
11Ty zaś, człowieku Boży, uciekaj od tego wszystkiego, a podążaj za sprawiedliwością, pobożnością, wiarą, miłością, cierpliwością, łagodnością.
19Gromadząc sobie skarby jako dobry fundament na przyszłość, aby uchwycić się życia wiecznego.
21Którą się niektórzy szczycąc, pobłądzili w wierze. Łaska niech będzie z tobą. Amen.
26Amam, Szema, Molada;
42Libna, Eter, Aszan;
52Arab, Duma, Eszan;
1A wiara jest podstawą tego, czego się spodziewamy, i dowodem tego, czego nie widzimy.
10Oczekiwał bowiem miasta mającego fundamenty, którego budowniczym i twórcą jest Bóg.
17Przez wiarę Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka. On, który otrzymał obietnicę, złożył w ofierze jednorodzonego syna;
13Wtedy dziewica będzie radować się wśród pląsów, także młodzieńcy i starcy razem. Zamienię bowiem ich żałobę w radość, pocieszę ich i rozraduję po ich smutku.
17Jest nadzieja na twój kres – mówi PAN – twoi synowie powrócą do swojej krainy.
25Napoiłem spragnioną duszę i nasyciłem wszelką smutną duszę.
7Dobrą walkę stoczyłem, bieg ukończyłem, wiarę zachowałem.
12Tychika zaś posłałem do Efezu.
22Pan Jezus Chrystus niech będzie z twoim duchem. Łaska niech będzie z wami. Amen.
3Dziękujemy Bogu i Ojcu naszego Pana Jezusa Chrystusa, nieustannie modląc się za was;
5Z powodu nadziei odłożonej dla was w niebie. O niej to przedtem słyszeliście w słowie prawdy ewangelii;
14W którym mamy odkupienie przez jego krew, przebaczenie grzechów.
2Poczytujcie to sobie za największą radość, moi bracia, gdy rozmaite próby przechodzicie;
3Wiedząc, że doświadczenie waszej wiary wyrabia cierpliwość.
9Niech ubogi brat chlubi się ze swojego wywyższenia;
1Wiarygodne to słowa: Jeśli ktoś pragnie biskupstwa, pragnie dobrej pracy.
9Zachowujący tajemnicę wiary w czystym sumieniu.
14Piszę ci to, mając nadzieję, że wkrótce przybędę do ciebie.
2Z całą pokorą, łagodnością i z cierpliwością, znosząc jedni drugich w miłości;
4Jedno jest ciało i jeden Duch, jak też zostaliście powołani w jednej nadziei waszego powołania.
5Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest;
19Stworzenie bowiem z gorliwym wypatrywaniem oczekuje objawienia synów Bożych.
24Nadzieją bowiem jesteśmy zbawieni. A nadzieja, którą się widzi, nie jest nadzieją, bo jakże ktoś może spodziewać się tego, co widzi?
25Ale jeśli spodziewamy się tego, czego nie widzimy, to oczekujemy tego z cierpliwością.
2Panie, wysłuchaj mego głosu. Nakłoń swych uszu na głos mojego błagania.
5Oczekuję PANA, moja dusza oczekuje; i w jego słowie pokładam nadzieję.
6Moja dusza oczekuje Pana bardziej niż strażnicy świtu, bardziej niż ci, którzy strzegą do poranka.
4Abiszua, Naaman, Achoach;
5Gera, Szefufan i Huram.
22A Jiszpan, Eber, Eliel;
6Odbudował Betlejem, Etam i Tekoa;
8Gat, Mareszę i Zif;
9Adoraim, Lakisz i Azekę;
13Jeśli przygotujesz swoje serce i wyciągniesz do niego swoje ręce;
18Będziesz ufał, mając nadzieję; będziesz kopać dokoła i odpoczniesz bezpiecznie.
20Ale oczy niegodziwych przygasną i nie będzie dla nich ucieczki, a ich nadzieja będzie jak wyzionięcie ducha.
17Karć swego syna, a da ci odpocząć i przyniesie rozkosz twojej duszy.
20Widzisz człowieka, który jest pochopny w swoich słowach? Więcej nadziei dla głupca niż dla niego.
25Strach przed człowiekiem zastawia sidła, ale kto ufa PANU, będzie bezpieczny.